|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Czy zmiany klimatu w XXI w. mogą zmienić kształt drzewa życia? Wyniki nowych badań dofinansowanych ze środków unijnych pokazują, że niekoniecznie tak musi być. Analiza drzew filogenetycznych w wysokiej rozdzielczości pokazała, że drzewo może st... Międzynarodowy zespół naukowców opracował "drzewo genealogiczne" żyjących i wymarłych gatunków przeżuwaczy. Wyniki, opublikowane w czasopiśmie PNAS (Proceedings of the National Academy of Sciences), przekonująco łączą dziedzictwo zróżnicowanej grupy gatunków.... Nowe drzewo genealogiczne protea (nazwa polska nieustalona, powszechnie zwane sugarbushes) pokazuje, że nowe gatunki tych drzew pojawiają się trzy razy szybciej w gorących punktach bioróżnorodności Australii i Południowej Afryki niż w pozostałych częściach świata.
Wyniki badań,... Rośliny emitują obecnie mniej wody do atmosfery niż 150 lat temu - dowodzi holendersko-amerykański zespół naukowców, który odkrył, że gęstość porów roślin zmniejszyła się przez ostatnie półtora wieku o około jedną trzecią. W oparciu o analizę gatunków powszechnie występ... 150 lat temu ukazała się w Londynie praca zatytułowana „O powstawaniu gatunków drogą naturalnego doboru czyli o utrzymywaniu się doskonalszych ras w walce o byt”. Wywołała światową rewolucję w nauce, a przede wszystkim w biologii. Je...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Drzewa iglasteCzy wiesz że...? Drzewo filogenetyczne lub drzewo rodowe – , podobnie jak pokrewieństwo w rodzie ludzkim obrazuje drzewo genealogiczne. Jest to rodzaj dendrogramu, w którym podstawa (pień) drzewa filogenetycznego symbolizuje wspólnego przodka taksonów znajdujących się wyżej (czyli bardziej współczesnych i wyżej stojących ewolucyjnie), konary odpowiadają taksonom potomnym; długość gałęzi a czasem również kąt pomiędzy nimi, określają tempo zachodzących przemian ewolucyjnych. Zazwyczaj na takim schemacie uwzględnia się także taksony wymarłe. Są one oznaczone krzyżykiem. Kłos zarodnionośny, kłos zarodniowy, sporofilostan, strobil, strobila – gęste skupienie drobnych liści zarodniowych (sporofilów) na szczycie pędów, mające postać szyszkowatego kłosa. Występuje u skrzypów, widłaków, niektórych paproci, sagowców. W kłosie zarodnionośnym znajdują się zarodnie wytwarzające zarodniki. U niektórych skrzypów kłosy zarodnionośne występują na wyspecjalizowanych pędach zarodnionośnych, u pozostałych roślin kłosy wyrastają na pędach pełniących równocześnie funkcje asymilacyjne. U niektórych gatunków, jak np. u widłaka goździstego sporofilostany są wyraźnie wyodrębnione, a u innych, jak np. u widliczki ostrozębnej, słabo odróżniają się od pędów płonnych. W niektórych przypadkach wyróżnia się makrostrobile (żeńskie), produkujące jedynie makrospory (zarodniki żeńskie) oraz mikrostrobile (męskie), produkujące jedynie mikrospory (zarodniki męskie). James Lauritz Reveal (ur. 1941) - amerykański botanik, systematyk roślin, emerytowany profesor Uniwersytetu w Maryland (USA). Autor kilkuset publikacji z zakresu taksonomii roślin, flory Ameryki Północnej oraz historii odkryć botanicznych w Ameryce Północnej. Do jego najbardziej znanych osiągnięć należą: Iglaste, szpilkowe (Pinopsida Burnett, dawniej Coniferopsida) - klasa drzew lub krzewów należących do typu (gromady) nagonasiennych. Należy do niej ok. 600 gatunków. CharakterystykaPokrój Szpilkowe to w przeważającej części drzewa, osiągające największe w świecie roślin wysokości (sekwoja osiąga 100 m.). Nieliczne są krzewy. Pień Rdzeń wykształcony jest słabo, prawie cała masa pnia wykształcona jest z drewna wtórnego. Liście Drobne, szpilkowate lub łuskowate, rzadko opadają co roku (modrzew). Bardzo rzadko liście są duże i płaskie. Występuje w nich charakterystyczna tkanka transfuzyjna, która otacza wiązki przewodzące. Kwiaty Rozdzielnopłciowe, które są zebrane w szyszkach męskich i żeńskich. Męskie narządy rozrodcze mają postać łusek lub tarczek, do których przyczepione są mikrosporangia. Grupa łusek lub tarczek tworzy strobil, rzadko łączą się one w strobil złożony (sosna). Drewno Posiada przewody żywiczne.Współczesne nazewnictwoWspółczesne zasady nomenklatury biologicznej wymagają, by nazwy wyższych taksonów wywodzić od typowego rodzaju, którym zarówno dla Pinophyta jak i dla Pinopsida jest sosna (Pinus). Stąd też istotna zmiana, jaką jest zaniechanie posługiwania się terminami Gymnospermae i Coniferopsida. Sosnowce (Pinales Dumort.) – grupa (klad) roślin nasiennych zaliczany do nagonasiennych, klasyfikowany w randze rzędu. Obejmuje wszystkie współcześnie żyjące rośliny szpilkowe (iglaste). W zależności od systemu klasyfikacji takson ten może być ujmowany w randze gromady (Pinophyta), podgromady (Pinophytina) lub klasy (Pinopsida) i obejmować dodatkowo wymarłe taksony.
Nagonasienne właściwe (Pinophyta) - według jednej z altermatywnych systematyk typ (gromada) roślin należąca do nadgromady nasiennych, obejmująca tylko jedną klasę współcześnie żyjących roślin - iglaste (Pinopsida). SystematykaPodział wg Jamesa Reveala
 Systematyka iglastych jest przedmiotem nieustannej dyskusji, dlatego też istnieje kilka systemów klasyfikacji klasy Pinopsida. Jeden z nich, zakładający istnienie typów (gromad): Cycadophyta, Ginkgophyta, Gnetophyta i Magnoliophyta oraz Pinophyta - nagonasienne właściwe, zalicza do tych ostatnich tylko jedną klasę współcześnie żyjących roślin, a mianowicie iglaste (Pinopsida). Kokietnik (Phyllocladus) – rodzaj drzew i krzewów z rodziny zastrzalinowatych (Podocarpaceae). Obejmuje we florze współczesnej cztery gatunki występujące na obszarze od Filipin i Indonezji po Tasmanię i Nową Zelandię. W przeszłości podczas trzeciorzędu przedstawiciele tego rodzaju byli bardziej zróżnicowani i odgrywali większą rolę we florze tego obszaru. Należą tu zarówno rośliny dwupienne jak i jednopienne. Wyróżniają się charakterystycznie spłaszczonymi pędami – fyllokladiami.
Sekwoja (Sequoia Endl.) – rodzaj olbrzymich drzew z rodziny cyprysowatych obejmujący obecnie tylko jeden gatunek: sekwoja wieczniezielona (Sequoia sempervirens). Kiedyś do tego rodzaju zaliczano także mamutowca (Sequoiodendron). Czasem mianem tym określa się również metasekwoję chińską (Metasequoia glyptostroboides), znacznie jednak mniejszą (do 35 m), występującą współcześnie jedynie w środkowych Chinach i charakteryzującą się opadającymi na zimę szpilkami. Iglaste w przeszłości dzielono także na dwa rzędy: sosnowce (Pinales) i cisowce (Taxales), ten drugi zawierający tylko jedną rodzinę, cisowatych. Taka interpretacja systematyki tej grupy sprawiała, że iglaste były grupą polifiletyczną. Alternatywny podział proponował wyróżnienie trzech rzędów: iglaste (z rodziną Pinaceae), araukariowce (z Araucariaceae i Podocarpaceae) oraz cisowców, zawierających pozostałe rodziny. Araukariowate, igławowate (Araucariaceae Henkel & W. Hochst.) – rodzina zaliczona w systemie Reveala do monotypowego rzędu araukariowców Araucariales, w innych systemach zaliczana zwykle do rzędu szpilkowców (szyszkowców),. Zaliczane tu rośliny występują na półkuli południowej po obu stronach Oceanu Spokojnego. Przodkowie współczesnych araukariowatych znani są z okresu jurajskiego, także ze stanowisk na półkuli północnej.
Wiązki przewodzące (w. łykodrzewne, w. sitowo-naczyniowe) - pasmo pierwotnej tkanki przewodzącej u roślin naczyniowych, składające się z części sitowej zwanej łykiem i części naczyniowej zwanej drewnem. Ich system rozciąga się od korzeni do łodyg i liści. U roślin wykazujących przyrost wtórny na grubość drewno i łyko są oddzielone cienką warstwą miazgi twórczej, która daje początek nowej tkance przewodzącej. Duże uznanie znalazła tendencja polegająca na zgrupowaniu wszystkich rodzin w jednym rzędzie - sosnowce, szpilkowce (Pinales). Przypisy
Krzew - roślina wieloletnia o zdrewniałej łodydze, czasem także korzeniach, przekraczająca 0,5 m wysokości. Krzewy mają krótki pęd główny, z którego wyrastają równorzędne, rozgałęziające się pędy boczne. W przeciwieństwie do drzew u krzewów brak osi głównej, która u drzew przechodzi przez system pędowy. W rozwoju krzew powstaje przez rozwój pączków bocznych, znajdujących się u nasady pędu głównego, który zostaje szybko opanowany przez tworzące się liczne pędy boczne i wcześnie zamiera. Krzewy mają korzeń palowy, podobnie jak drzewa.
Liść (łac. folium) – organ roślinny, element budowy części osiowej (pędowej) roślin telomowych. Wyrastające z węzłów końcowe elementy rozgałęzień pędu, wyodrębniające się ze względu na funkcję i budowę od łodygi (nie mają np. zdolności do nieprzerwanego wzrostu). Pełnią głównie funkcje odżywcze i z tego powodu mają zwykle dużą powierzchnię umożliwiającą ekspozycję na odpowiednią ilość promieniowania słonecznego. Poza tym liście biorą udział w transpiracji i gutacji oraz wymianie gazowej. Nierzadko liście pełnią także funkcje spichrzowe, czepne, ochronne, obronne i pułapkowe, w takich przypadkach ulegając daleko idącym przystosowaniom w zakresie funkcji i budowy.
Czy wiesz że...? beta Drzewa – grupa . Do drzew zalicza się niekiedy rośliny posiadające . Bardziej zawężone definicje wyłączają wieloletnie rośliny o zdrewniałych łodygach, które nie posiadają zdolności przyrostu na grubość i nie tworzą korony ze zdrewniałych rozgałęzień łodygi. Dział botaniki zajmujący się drzewami to dendrologia (gr. δένδρον – drzewo). W Polsce kilkadziesiąt tysięcy najstarszych i najbardziej okazałych drzew podlega ochronie prawnej jako pomniki przyrody.
Rośliny kopalne, wymarłe, fosylne - rośliny, które nie występują współcześnie, a występowały w minionych epokach geologicznych. O ich istnieniu wiemy dzięki pozostałościom w skałach ich szczątków lub odcisków (skamieniałości).
Sosna (Pinus L. 1753) – rodzaj roślin z rodziny sosnowatych (Pinaceae Lindl.) obejmujący niemal 115 gatunków drzew i krzewów. Występują przeważnie w strefie klimatu umiarkowanego półkuli północnej, choć niektóre gatunki rosną również w strefach cieplejszych (tu jednak zwykle w górach). W Ameryce Środkowej najdalej na południe sięgają do Gwatemali, Salwadoru i Nikaragui, zaś w Azji do Archipelagu Malajskiego. Jedyne naturalne stanowisko na półkuli południowej znajduje się na Sumatrze (P. merkusii).
Tkanka transfuzyjna, tkanka przetokowa - tkanka roślinna występująca w liściach roślin nagonasiennych. U roślin iglastych zbudowana jest z komórek miękiszowych oraz martwych komórek przewodzących z licznymi jamkami. Tkanka przetokowa, która otacza dwie nierozgałęzione wiązki przewodzące składające się z drewna i łyka, i prawdopodobnie ułatwia transport wody i substancji między mezofilem a tymi wiązkami, które znajdują się w samym środku liścia (igły).
Araukariowate, igławowate (Araucariaceae Henkel & W. Hochst.) – rodzina zaliczona w systemie Reveala do monotypowego rzędu araukariowców Araucariales, w innych systemach zaliczana zwykle do rzędu szpilkowców (szyszkowców),. Zaliczane tu rośliny występują na półkuli południowej po obu stronach Oceanu Spokojnego. Przodkowie współczesnych araukariowatych znani są z okresu jurajskiego, także ze stanowisk na półkuli północnej.
Szyszka – spotykane u roślin nagonasiennych skupienie sporofili, czyli liści zarodnionośnych. Szyszka może być prosta (sporofile osadzone na osi) lub złożona (sporofile wyrastają na odgałęzieniach odchodzących od osi).
Głowocisowate (Cephalotaxaceae Neger) – rodzina zaliczona w systemie Reveala do monotypowego rzędu głowocisowców Cephalotaxales, w innych systemach zaliczana zwykle do rzędu cisowców Taxales. Należy tu tylko jeden rodzaj – głowocis z 10 gatunkami występującymi w Azji wschodniej. lub przy innym podziale głowocis, torreja i Amentotaxus. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
