|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Międzynarodowy zespół naukowców opracował "drzewo genealogiczne" żyjących i wymarłych gatunków przeżuwaczy. Wyniki, opublikowane w czasopiśmie PNAS (Proceedings of the National Academy of Sciences), przekonująco łączą dziedzictwo zróżnicowanej grupy gatunków.... Nowe drzewo genealogiczne protea (nazwa polska nieustalona, powszechnie zwane sugarbushes) pokazuje, że nowe gatunki tych drzew pojawiają się trzy razy szybciej w gorących punktach bioróżnorodności Australii i Południowej Afryki niż w pozostałych częściach świata.
Wyniki badań,... Czy zmiany klimatu w XXI w. mogą zmienić kształt drzewa życia? Wyniki nowych badań dofinansowanych ze środków unijnych pokazują, że niekoniecznie tak musi być. Analiza drzew filogenetycznych w wysokiej rozdzielczości pokazała, że drzewo może st... Nowe sposoby pozyskiwania wodoru do zasilania urządzeń oraz nietypowy siarczan srebra, który przyda się w farmacji lub oczyszczaniu ścieków - to, zdaniem środowiska naukowego, największe polskie osiągnięcia w dziedzinie chemii w tym roku. Aut... Inwestycje w Centralny Okręg Przemysłowy, oprócz wpływu na polski potencjał obronny, miały duże znaczenie społeczne. Aktywizowały zaniedbany region - Galicję, w której występowało duże bezrobocie - mówi PAP prof. Wojciech Morawski, z Zakładu Historii Gospodarczej i ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Drzewo - ujednoznacznienie Czy wiesz że...? Drzewo filogenetyczne lub drzewo rodowe – , podobnie jak pokrewieństwo w rodzie ludzkim obrazuje drzewo genealogiczne. Jest to rodzaj dendrogramu, w którym podstawa (pień) drzewa filogenetycznego symbolizuje wspólnego przodka taksonów znajdujących się wyżej (czyli bardziej współczesnych i wyżej stojących ewolucyjnie), konary odpowiadają taksonom potomnym; długość gałęzi a czasem również kąt pomiędzy nimi, określają tempo zachodzących przemian ewolucyjnych. Zazwyczaj na takim schemacie uwzględnia się także taksony wymarłe. Są one oznaczone krzyżykiem. Dendrogram - diagram w kształcie drzewa ukazujący związki pomiędzy wybranymi elementami na podstawie przyjętego kryterium. Dendrogramem jest filogram, kladogram i fenogram. Dendrogram stosowany jest powszechnie w naukach przyrodniczych do przedstawiania zależności ewolucyjnych i podobieństw między organizmami i zespołami roślinnymi lub zwierzęcymi. Zapoznaj się również z: Drzewo - w informatyce to struktura danych reprezentująca drzewo matematyczne. W naturalny sposób reprezentuje hierarchię danych (obiektów fizycznych i abstrakcyjnych, pojęć, itp.) jest więc stosowane głównie do tego celu. Drzewa ułatwiają i przyspieszają wyszukiwanie, a także pozwalają w łatwy sposób operować na posortowanych danych.
Drzewa – grupa . Do drzew zalicza się niekiedy rośliny posiadające . Bardziej zawężone definicje wyłączają wieloletnie rośliny o zdrewniałych łodygach, które nie posiadają zdolności przyrostu na grubość i nie tworzą korony ze zdrewniałych rozgałęzień łodygi. Dział botaniki zajmujący się drzewami to dendrologia (gr. δένδρον – drzewo). W Polsce kilkadziesiąt tysięcy najstarszych i najbardziej okazałych drzew podlega ochronie prawnej jako pomniki przyrody. Drzewo życia – rajskie drzewo, którego owoce darzyły nieśmiertelnością. Typ drzewa kosmicznego, występujący w świętych księgach judaizmu (Tora) i chrześcijaństwa (Biblia).
Drzewo – oznacza w teorii grafów graf, który jest acykliczny i spójny. Mówiąc językiem obrazowym, z każdego wierzchołka drzewa można dotrzeć do każdego innego wierzchołka (spójność) i tylko jednym sposobem (acykliczność, czyli brak możliwości chodzenia w "kółko").
Czy wiesz że...? beta Drzewo - stosowany w elektronicznej teorii grafów sposób przedstawienia układu elektronicznego mający na celu ułatwienie rozwiązywalności układu (wyznaczenie wszystkich parametrów) - tzw. metoda symboliczna. To praktyczne zastosowanie drzewa matematycznego powiązane ze znajomością podstawowych praw elektryczności sprowadza problematykę elektroniczną do czystej matematyki.
Drzewo (cz. Strom) – czeska grupa literacka, istniejąca w latach 1940–1943, skupiona wokół czasopisma o tej samej nazwie. Oprócz wydawców periodyku: Karela Bodláka i jego żony Jarmili Otradovicovej do grupy należeli także Jan Pilař i Kamil Bednář. Ich twórczość poetycka charakteryzowała się mistycyzmem, irracjonalizmem, refleksyjnością oraz sceptycyzmem. Krytycy literaccy widzieli pewne nawiązania do utworów Vladimíra Holana (z tomów Triumf smrti, pl. Tryumf śmierci z 1930 i Vanutí, pl. Powiew z 1932) oraz Františka Halasa (np. tomik Kohout plaší smrt, pl. Kogut płoszy śmierć z 1930). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
