Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Prof. Franciszek Kokot skończył 80 lat
Prof. Franciszek Kokot - nestor śląskich lekarzy, wybitny nefrolog i endokrynolog - skończył 80 lat. Od kilku dekad jest niekwestionowanym autorytetem oraz nauczycielem i mistrzem dla kolejnych pokoleń lekarzy. 25 listopada świętował urod...
 
Eksperci o czekoladzie: przede wszystkim smaczna
Wbrew szerzącym się mitom czekolada nie poprawia nastroju, nie rozładowuje stresów i nie wpływa dobrze na potencję. Jej największą zaletą jest smak, który sprawia, że jedzenie czekolady jest dla nas przyjemnością - przekonują eksperci z Uniwersytet...
 
Matka to matka - niezależnie od gatunku
Wyniki nowych międzynarodowych badań nad samicami makaków rezusów i ich zachowaniem w stosunku do młodych pokazują, że matki makaków stanowią niemal lustrzane odbicie zachowania ludzkich matek w stosunku do swoich dzieci. Odkrycia, opisane...
 
Maksymilian Sokołowski z Krosna wygrał 54. Olimpiadę Astronomiczną
Maksymilian Sokołowski z I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Krośnie został zwycięzcą 54. Olimpiady Astronomicznej, rozstrzygniętej w niedzielę w Chorzowie.Jej laureaci będą m.in. reprezentować Polskę na międzynarodowej olimpiadzie, która latem po ...
 
Zmarł ks. prof. Antoni Kość
Prof. prawa, znawca problematyki prawa i kultury Dalekiego Wschodu, wieloletni prodziekan Wydziału Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, ks. Antoni Kość zmarł w środę w Lublinie. Miał ...

Reklama:


Duchowość franciszkańska

Czy wiesz że...?
Święty Bonawentura, włos. Giovanni Fidanza, pol. Bonawentura z Bagnoregio (ur. ok. 1217 w Bagnoregio w okolicach Viterbo, zm. 15 lipca 1274 w Lyonie) – teolog, filozof scholastyk, doktor Kościoła, biskup, kardynał, ósmy generał franciszkanów. Nazywany Doktorem Serafickim (łac. Doctor Seraphicus).

Rajmund Lullus OFS, właśc. kat. Ramon Llull, również Doctor Illuminatus (ur. ok. 1232 w Palma de Mallorca na Majorce, zm. ok. 1315) − kataloński tercjarz franciszkański i misjonarz, filozof średniowieczny, poeta, teolog, uważany za pierwotnego wynalazcę kombinatoryki zastosowanej w konstrukcji maszyny logicznej i błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.

Chrystocentryzm - nurt w teologii chrześcijańskiej (protestanckiej i katolickiej) uznający, że Jezus Chrystus zajmuje centralne miejsce w historii zbawienia i w świecie.
Najstarszy wizerunek Franciszka z Asyżu, fresk z Sacro Speco, Subiaco

Duchowość franciszkańska – rodzaj duchowości chrześcijańskiej ukształtowany przez św. Franciszka z Asyżu. Charakteryzuje się ona przede wszystkim: chrystocentryzmem, uczuciowym przeżywaniem miłości Boga, głęboką czcią dla Bogurodzicy, wiernością Kościołowi oraz wysiłkiem skierowanym na zharmonizowanie ciała z duchem.

Matka Boża (skr. MB), Theotokos (gr. Θεοτόκος), pot. Matka Boska, Boża Rodzicielka, dawniej Bogurodzica a. Bogarodzica — jeden z dwóch (obok „Najświętsza Maryja Panna”) oficjalnych tytułów Marii z Nazaretu, matki Jezusa, używany m.in. w Kościele katolickim i Kościołach prawosławnych. W wersji współczesnej tytuł ten brzmiałby Matka Boga.

Duchowość, pojęcie wieloznaczne, jest kojarzone albo z działaniem sił nadnaturalnych, albo ze szczególnym – często z wartościującym epitetem „wyższy” – wymiarem psychiki; może też być pojmowana w sposób łączący powyższe dwa sposoby, traktując wymiar duchowy jako należący do sfery nadnaturalnej. Literatura na temat duchowości odzwierciedla głównie trzy, jak dotąd trudne do oddzielenia, obszary refleksji, badań i praktyki: teologiczny, filozoficzny i psychologiczny (Grzegorczykowa, 2006). Podejście teologiczne podkreśla nadnaturalną istotę duchowości i zaleca połączenie z pewnym bytem (Bóg, Wszechświat, drugie życie, patrz eschatologia), podejście filozoficzne koncentruje się na dochodzeniach na temat natury „ducha” jako podłoża duchowości, podejście psychologiczne akcentuje jej subiektywny charakter (doświadczenie duchowe). Częstym elementem doświadczeń duchowych jest mistycyzm, przejawiający się w postaci różnych stanów zmienionej świadomości. Owoce mistycyzmu to m. in. wyższy poziom rozwoju wewnętrznego, specyficzna twórczość (mistyka) oraz rozmaite, niekiedy zdumiewające, dokonania.

Cechy charakterystyczne

Naśladowanie Jezusa Chrystusa stanowi według św. Franciszka drogę prowadzącą do Boga (chrystocentryzm). Aby nią podążać należy brać przykład z ubóstwa, pokory, a także całkowitego – aż do śmierci na krzyżu – posłuszeństwa Ojcu. Szczególną miłością darzył Franciszek Matkę Boską – z uwagi na to, że uczyniła Jezusa naszym bratem. Uczuciowe przeżywanie miłości Boga można dostrzec w jego pismach, gdzie określa go przede wszystkim jako Miłość, Bezpieczeństwo, Cierpliwość, Ukojenie i Słodycz, zwraca uwagę, że Bóg jest przyczyną całego dobra na świecie i że sam jest pełnią dobra, wszelkim dobrem, całym dobrem, prawdziwym dobrem, [...] sam jeden jest dobry.

Pokoracnota moralna, która w ogólnym rozumieniu polega na uznaniu własnej ograniczoności, nie wywyższaniu się ponad innych i unikaniu chwalenia się swoimi dokonaniami.

Encyklopedia Katolicka to wydawana od 1973 roku wielotomowa encyklopedia przygotowywana przy Instytucie Leksykograficznym KUL współpracującym z Towarzystwem Naukowym KUL. Do 2009 roku ukazało się 13 tomów (do hasła "Notyfikacja").

Miłość do Boga natomiast przejawia się w stosunku do człowieka i całego stworzenia. Dla świętego miłość bliźniego oznaczała miłość do wszystkich – zarówno bogatych jak i biednych, zdrowych oraz chorych. Franciszkanizm cechuje się integracją duszy, ciała, przestrzeni duchowej i wszystkich stworzeń – dążeniem do ich harmonizacji. W kontekście duchowości franciszkańskiej ubóstwo jest rozumiane przede wszystkim jako naśladowanie człowieczeństwa Chrystusa, który stał się ubogi z miłości do ludzi, a nie jako wzgardzenie światem materialnym lub rodzaj pokuty. Charakterystyczne także jest zalecenie umiaru w umartwianiu się i ascezie – św. Franciszek podkreślał znaczenie radowania się życiem i pogody ducha. Ważnym pojęciem jest tutaj „fraternitas”, które określa ducha braterstwa i więzi ze światem oraz otwartą, serdeczną i braterską postawę – wynikające z doświadczenia Boga jako miłości.

Franciszkanizm – tendencje w literaturze XX wieku nawiązujące do idei św. Franciszka z Asyżu. Bohater literatury nurtu franciszkańskiego to człowiek prosty, radujący się z życia, głęboko religijny i miłujący naturę. Pochwała prostego stosunku do świata łączy się często w utworach tego nurtu ze świadomym uproszczeniem kompozycji i stylu.

Franciszek z Asyżu (właśc. Giovanni Bernardone, nazywany Biedaczyną z Asyżu; ur. w 1181 lub 1182 [1]w Asyżu, zm. 3 października 1226 w Porcjunkuli koło Asyżu[2]) – włoski duchowny katolicki, diakon, założyciel zakonu franciszkanów, misjonarz, mistyk średniowieczny, stygmatyk, święty katolicki, uważany za prekursora ekologii.

O. Giovanni Iammarrone OFMConv tak mówi o duchowości franciszkańskiej:

Główne postaci

Twórcami, których pisma wpłynęły na rozwój duchowości franciszkańskiej byli:

  • św. Antoni Padewski (1195-1231)
  • św. Bonawentura z Bagnoregio (1221-1274)
  • bł. Rajmund Llull (1232-1315)
  • św. Aniela z Foligno (1248-1309)
  • św. Bernardyn ze Sieny (1380-1444)
  • Franciszek z Osuna (1492-1540)
  • św. Piotr z Alkantary (1499-1562)
  • Jan od Aniołów (1536-1609)
  • Agostino Gemelli (1878-1959)
  • św. Pio z Pietrelciny (1887-1968)
  • św. Maksymilian Maria Kolbe (1894-1941)
  • Thaddée Matura (ur. 1922)
  • Przypisy

    1. sercanki – duchowość franciszkańska
    2. Duchowość franciszkańska
    3. D. Raposo, Boskie tchnienia: duchowość benedyktyńska, dominikańska, karmelitańska i ignacjańska [w:] L. Balter (red.) Duchowość chrześcijańska, s. 217-231, Poznań, Pallottinum, 1995.

    Bibliografia

  • Przesłanie Ojca Pio z Pietrelciny dla ludzi naszych czasów. Materiały z sympozjum, 26-27 października 1998 r., Aleksander Horowski OFMCap (red.), Kraków, Kuria Prowincjalna Zakonu Braci Mniejszych Kapucynów, 1999, ss. 10-32.
  • Encyklopedia Katolicka, tom 5. KUL, Lublin 1989.
  • http://www.klasztor.wschowa.net.pl/dusza.html
  • http://www.sercanki.opoka.net.pl/index.html
  • http://www.fdfe.franciszkanie.pl/
  • http://glosojcapio.pl/
  • Dario Raposo: Boskie tchnienia: duchowość benedyktyńska, dominikańska, karmelitańska i ignacjańska.. W: Lucjan Balter: Duchowość chrześcijańska. Poznań: Pallottinum, 1995, s. 217-231. ISBN 83-7014-259-1. 

  • Antoni z Padwy, Antoni Padewski, właśc. Ferdynand Bulonne (ur. 1195 w Lizbonie, zm. 13 czerwca 1231 w Arcelli k. Padwy) – włoski teolog, franciszkanin, pochodzenia portugalskiego, święty Kościoła katolickiego, prezbiter i doktor Kościoła.

    Pokuta – praktyka religijna, której celem jest udoskonalenie. Działanie narzucone przez innych (zwierzchników religijnych) lub wybrane dobrowolnie, mające zadośćuczynić Bogu lub innym ludziom wyrządzone zło (grzech).

    Zobacz też

  • Duchowość
  • Duchowość ignacjańska
  • Franciszek z Asyżu
  • Franciszkanizm w literaturze
  • Linki zewnętrzne

  • Franciszkańskie teksty źródłowe w jęz. polskim





  • Czy wiesz że...? beta

    Thaddée Matura OFM (ur. 24 października 1922 w Zalesiu Wielkim k. Gostynia) − kanadyjski historyk i badacz duchowości franciszkańskiej pochodzenia polskiego, teolog biblista, franciszkanin, kapłan.
    Ascetyzm, Asceza ( gr. ἄσκησις askesis - pierwotnie "ćwiczenie, trening" ) - dobrowolne, czasem radykalne wyrzekanie się i ograniczanie przyjemności, wstrzemięźliwość, zazwyczaj z pobudek religijnych. Oznacza dobrowolne ograniczanie potrzeb cielesnych (jedzenie, sen) do absolutnego minimum i poddawanie się surowej dyscyplinie wewnętrznej w celu osiągnięcia czystości i doskonałości duchowej. Ludzi praktykujących ascetyzm nazywamy ascetami. Asceci wierzą w sens cierpienia jako uzyskanie zbawienia i osiągnięcia świętości już za życia. Ascezę dzielimy na wschodnią (surowszą) i zachodnią (łagodniejszą). Asceza mistyczna to przygotowanie się do doświadczenia mistycznego.
    Piotr z Alkantary, przed wstąpieniem do zakonu Juan de Garabito y Vilela de Sanabria (ur. 1499 w Alcantarze w Estremadurze w Hiszpanii, zm. 18 października 1562 w Arenas de San Pedro w Andaluzji) – święty katolicki, kapłan, mistyk, asceta, franciszkanin, teolog.
    Maksymilian Maria Kolbe, właśc. Rajmund Kolbe (ur. 8 stycznia 1894 w Zduńskiej Woli, zm. 14 sierpnia 1941 w obozie koncentracyjnym Auschwitz) – polski franciszkanin konwentualny, święty Kościoła katolickiego.
    Aniela z Foligno (ok. 1248 - 4 stycznia 1309) – włoska błogosławiona, pokutnica franciszkańska, mistyczka średniowiecza, której nadano tytuł mistrzyni teologów.
    Święty Pio z Pietrelciny OFMCap, wł. Francesco Forgione, znany jako święty Ojciec Pio (ur. 25 maja 1887 roku w Pietrelcinie, zm. 23 września 1968 roku w San Giovanni Rotondo). Prezbiter i kapucyn. Święty Kościoła katolickiego. Znany stygmatyk.
    Ubóstwocnota moralna, która polega na pozostawaniu oderwanym od potrzeb materialnych i dóbr ziemskich. Sfera materialna dla ludzi żyjących cnotą ubóstwa jest drugorzędna, a na pierwszy plan wysuwają oni sferę duchową. Przykładem przedchrześcijańskim praktykowania cnoty ubóstwa jest m.in. Diogenes z Synopy.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.