|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Opracowano nową technikę umożliwiającą bezpośrednie sekwencjonowanie RNA, bez potrzeby "przepisywania" tego kwasu nukleinowego z powrotem na DNA - informują naukowcy z USA na łamach pisma "Nature". Nowa metoda może okazać s... Mikrosonda elektronowa, mogąca wykryć śladowe ilości pierwiastków w minerałach i innych substancjach nieorganicznych, 24 maja rozpoczęła pracę w Państwowym Instytucie Geologicznym w Warszawie. To najnowocześniejsze tego typu urządzenie w Europie. Jak poinformowa... Za pomocą trzech czynników transkrypcyjnych można przekształcić ludzkie komórki tkanki łącznej - fibroblasty w funkcjonalne neurony dopaminergiczne czyli komórki uszkodzone u chorych na parkinsonizm - informują naukowcy z Włoch na łamach pisma "Nature".Odkr... Naukowcy z Instytutu Badawczego Scripps dokonali bezpośredniej przemiany dorosłych komórek skóry w pracujące komórki mięśnia sercowego. Udało się uniknąć etapu wytworzenia komórek macierzystych, co znacznie przyspieszyło i ułatwiło proces.
Badacze od dawna starali s... Czy dwie głowy są lepsze niż jedna, kiedy przychodzi do rozwiązywania problemów i podejmowania decyzji? Odpowiedź brzmi twierdząco według dofinansowywanego ze środków unijnych zespołu naukowców z Danii i Wlk. Brytanii, którzy odkryli, że dwie gło...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 DuodiodaCzy wiesz że...? Prostownik jest to element lub zestaw elementów elektronicznych służący do zamiany napięcia przemiennego na napięcie jednego znaku, które po dalszym odfiltrowaniu może być zmienione na napięcie stałe. Trioda jest najprostszą i najstarsza lampą wzmacniającą. Składa się z trzech elektrod – anody, katody i siatki. Trioda umożliwia sterowanie przepływem elektronów z katody do anody przez zmianę napięcia na siatce – a zatem umożliwia budowanie wzmacniaczy sygnałów elektrycznych. Dioda próżniowa – najprostszy rodzaj lampy elektronowej. Jest wyposażona w dwie elektrody – anodę i katodę. Katoda jest źródłem elektronów. Próżniowe diody prostownicze wysokiego napięcia nazywa się kenotronami. Duodioda – lampa elektronowa, odmiana diody próżniowej, w której znajduje się jedna wspólna katoda (żarzona pośrednio lub bezpośrednio) i dwie oddzielne anody. Duodiody prostownicze stosowane były w dwupołówkowych prostownikach lampowych (rozwiązanie takie wymagało uzwojenia transformatora zasilającego z wyprowadzonym odczepem ze środka). W układach detektorów lampowych wykorzystywane były duodiody detekcyjne; często duodioda detekcyjna zamykana bywa we wspólnej bańce ze wzmacniającą triodą lub pentodą, a niekiedy z jeszcze innym systemem lampowym. Żarzenie – emitowanie światła przez rozgrzane ciała. Minimalna temperatura, w której dane ciało zaczyna się żarzyć, zależy od zdolności emisyjnej tego ciała. Dla stali jest to temperatura ponizej 1000 °C. Wraz ze wzrostem temperatury rośnie moc emitowanego światła (jaśniejsze żarzenie) – zgodnie z prawem prawem Stefana-Boltzmanna. Zmienia się również barwa emitowanego światła, zgodnie z prawem przesunięć Wiena, od barwy ciemnowiśniowej do światła białego.
Dioda – dwuzaciskowy element elektroniczny, który przewodzi prąd elektryczny w sposób niesymetryczny, to jest bardziej w jednym kierunku niż w przeciwnym. Historycznie pierwszą była dioda próżniowa, mająca konstrukcję lampy próżniowej z dwoma elektrodami - anodą i katodą. Obecnie najczęściej spotykanym rodzajem są diody półprzewodnikowe, zbudowane z dwóch warstw odmiennie domieszkowanego półprzewodnika, tworzących razem złącze p-n. Diody te mogą być rozpatrywane jako elektroniczna wersja zaworu zwrotnego, ponieważ istotą ich działania jest przewodzenie prądu w jednym kierunku (zwanym kierunkiem przewodzenia) i blokowanie jego przepływu w drugim. Właściwość tę wykorzystuje się do prostowania napięcia przemiennego oraz demodulacji sygnałów w odbiornikach radiowych. W europejskim systemie oznaczeń lamp duodiodom odpowiadają – po pierwszej literze definiującej rodzaj żarzenia – litery: "B" (duodioda detekcyjna) i "Z" (duodioda prostownicza). Przykładowe typy duodiod: AZ1 (duodioda prostownicza), EB91 (duodioda detekcyjna), EBF80 (duodioda detekcyjna z pentodą sygnałową), EBL31 (duodioda detekcyjna z pentodą mocy), EBC80 (duodioda detekcyjna z triodą), EABC80 (duodioda detekcyjna z triodą oraz dodatkowa pojedyncza dioda wyposażona w oddzielną katodę). Katoda (gr. kata - "w dół", hodós - "ścieżka") - elektroda, z której do układu dostaje się ładunek ujemny lub jest absorbowany ładunek dodatni. W zależności od charakteru układu lub urządzenia elektrycznego (kierunku przepływającego przez nie prądu elektrycznego), katoda może być elektrodą dodatnią lub ujemną. Katoda występuje zawsze w parze z elektrodą jej przeciwną pod względem znaku, czyli anodą.
Anoda (gr. ana - "w górę", hodós - "ścieżka") - rodzaj elektrody, przez którą ładunek ujemny opuszcza dany układ elektryczny lub do układu jest dostarczany ładunek dodatni. W zależności od charakteru układu (kierunku przepływającego przez niego prądu elektrycznego), anoda może być elektrodą dodatnią lub ujemną i występuje zawsze w parze z elektrodą jej przeciwną pod względem znaku, czyli katodą. Podwójne diody z osobnymi katodami spotykane bywają niemal wyłącznie z przeznaczeniem do systemów detekcyjnych. W europejskim systemie oznaczeń przypisuje się im nie literę "B" , tylko litery "AA", np. EAA81, niemniej w czasach, kiedy powszechnie stosowano lampy prostownicze w zasilaczach, opracowano także podwójne diody prostownicze z osobnymi katodami (oznaczane nie literą "Z", tylko literami "YY"); taką lampą był np. opracowany w 1938 system podwójny oznaczany symbolem EYY13 i jego następcę EYY53. 5Y3 – lampa elektronowa wyprodukowana po raz pierwszy w 1935 r. przez firmę RCA (USA). Jest to próżniowa pełnookresowa dioda prostownicza, żarzona bezpośrednio. Była stosowana w lampowych odbiornikach radiowych oraz lampowych wzmacniaczach gitarowych. Późniejsze wersje tej lampy nosiły oznaczenie oznaczenie 5Y3G oraz 5Y3GT.
Detektor - urządzenie służące do wykrywania (detekcji) i ewentualnie rejestracji. Detekcji podlegać mogą różne obiekty, zjawiska i parametry fizyczne. Detektory stosuje się wówczas, gdy badany sygnał nie możne być zarejestrowany bezpośrednio zmysłami człowieka lub wówczas, gdy działa jako element urządzenia automatycznie reagującego na nadejście sygnału oraz wtedy, gdy pożądana jest bezobsługowa rejestracja sygnałów. Detektor zamienia wykrywany sygnał na formę możliwą do obserwacji lub rejestracji. Zobacz teżŹródła
Czy wiesz że...? beta Lampy elektronowe już na od początku ich masowej produkcji były wytwarzane w dużej liczbie różnych typów i rodzajów, co wymusiło stosowanie jednoznacznych oznaczeń umożliwiających łatwą identyfikację. Na początku każdy producent stosował własne systemy oznaczania lamp, jednak w roku 1934 w Europie wprowadzono system używany na tym kontynencie aż do końca stosowania lamp elektronowych.
Transformator (z łac. transformare – przekształcać) – urządzenie elektryczne służące do przenoszenia energii elektrycznej prądu przemiennego drogą indukcji z jednego obwodu elektrycznego do drugiego, z zachowaniem pierwotnej częstotliwości. Zwykle zmieniane jest równocześnie napięcie elektryczne (wyjątek stanowi transformator separacyjny, w którym napięcie nie ulega zmianie).
AZ1 - typ lampy elektronowej, bezpośrednio żarzona duodioda prostownicza z cokołem bocznostykowym. Wprowadzona przed II w.ś. była bardzo popularna w Europie latach 30, 40 i 50.
Pentoda jest lampą próżniową zawierającą pięć elektrod: anodę, katodę i trzy siatki. Powstała jako rozwinięcie tetrody, przez dołożenie dodatkowej, trzeciej siatki pomiędzy siatkę drugą (ekranującą) a anodę. Ta modyfikacja wynika z wady tetrody: emisji wtórnej z siatki drugiej. Mianowicie siatka druga podłączona do wysokiego dodatniego potencjału przyciąga elektrony. Rozpędzone elektrony padając na siatkę drugą wybijają z niej następne elektrony (emisja wtórna), które mogą teraz wrócić na siatkę drugą, albo dotrzeć do anody. Ten drugi przypadek występuje, gdy anoda i siatka druga mają zbliżone potencjały. Wtedy prąd siatki drugiej spada o wartość prądu emisji wtórnej, a prąd anody rośnie – nie jest to zjawisko korzystne. Po to właśnie w pentodzie wprowadzono dodatkową trzecią siatkę pomiędzy anodą a siatką drugą. Siatka ta ma niski potencjał (z reguły jest połączona z katodą) i jest dość rzadka. Powoduje ona obniżenie potencjału w przestrzeni pomiędzy anodą a siatką drugą, którego wolne elektrony wtórne nie są w stanie przebyć, natomiast szybkie elektrony pierwotne przebywają bez problemu.
Lampa elektronowa – przyrząd elektroniczny z elektrodami umieszczonymi w bańce z wypompowanym powietrzem (lampa próżniowa) lub odpowiednim gazem pod niewielkim ciśnieniem (lampa gazowana), w którym wykorzystuje się wiązki elektronów poruszające się między elektrodami lampy i sterowane elektrycznie elektrodami do wzmacniania, generacji, przekształcania sygnałów elektrycznych, w tym także do prostowania prądu. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
