|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W rozwoju zarodka ssaków, w tym także człowieka, możliwa jest tzw. diapauza, czyli zatrzymanie jego rozwoju na pewien czas jeszcze przed zagnieżdżeniem się w macicy - wykazały międzynarodowe badania z udziałem polskich uczonych, opublikowane przez ,,PLoS ONE... Prix Galien - konkurs światowej rangi, który od 40 lat promuje innowacyjne osiągnięcia w farmacji i medycynie w 2012 roku po raz pierwszy odbędzie się w Polsce. Zwycięzców poznamy w listopadzie.Nagrodę otrzymują firmy za opracowanie innowacyjnych produktów le... Nowe badania pokazują, że pacjenci zakażeni HIV-1 powinni być wcześniej poddawani złożonej terapii przeciwretrowirusowej (cART). Na dzień dzisiejszy próg liczby komórek T (białych krwinek) wykorzystywany do określania, kiedy należy rozpocząć terapię przeciwretrowirusową jest ustalony zb... Przemyślany system kanałów odprowadzających wodę i pomieszczenie sauny znaleźli archeolodzy w obozie legionowym w Novae (Bułgaria) w ramach działań Międzynarodowej Interdyscyplinarnej Ekspedycji Archeologicznej Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu. T... Dowody osobiste powinny zostać zniesione, wówczas na zbędnej biurokracji
Polacy zaoszczędziliby miliardy złotych – uważa Instytut Globalizacji.
Dowody meldunkowe to relikt socjalizmu i element państwa wrogiego obywatelowi.
Instytut...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
DuxCzy wiesz że...? Duce (z wł. "wódz", wym. ducze) - tytuł, jaki przyjął w 1926 r. Benito Mussolini i który podkreślał jego całkowitą (totalitarną) władzę w państwie. Symbolika tytułu nawiązuje do starożytnych wodzów rzymskich legionów. Galienus, Publius Licinius Egnatius (218-268), syn Waleriana I, cesarz rzymski od 253 roku (junior) i od 260 samodzielnie. Jego pierwsza żona (?) Pipa była córką króla Markomanów. Z żoną Saloniną miał synów Waleriana II i Saloninusa. Za jego panowania w imperium panował chaos, sam jednak cesarz ze wszystkich sił próbował go opanować. Zreformował armię tworząc tzw. vexillationes - rezerwowe oddziały, stacjonujące w głębi kraju, które w razie potrzeby ruszały do boju. Wstrzymał rozpoczęte przez ojca Waleriana prześladowania chrześcijan, argumentując, iż nie można siłą wymuszać przekonań religijnych. Galien pozbawił senatorów wszelkich stanowisk w wojsku przez co został bardzo negatywnie przedstawiony przez historyków wywodzących się z warstwy senatorskiej. Posunięcie to miało jednak przynieść wspaniałe rezultaty - niewykształconych w wojskowości patrycjuszy zastąpili zawodowi żołnierze. Tereny cesarstwa nękały ataki Persów, Franków, Alamanów, i Gotów, którzy w 267 r zdobyli Ateny. Wiele armii obwołało w tym czasie cesarzami swoich wodzów. W Galii Postumus stworzył oddzielne Cesarstwo Galijskie, na wschodzie królowa Palmyry Zenobia wypowiedziała Rzymowi posłuszeństwo, ogłaszając cesarzem swego syna, Vaballathusa. Zarówno Cesarstwo Galijskie jak i Palmyrę pokonał dopiero Aurelian. W 268 r. pod Faunum Fortae i Pawią Galienus pokonał Germanów wdzierających się do Italii. W tym samym roku, podczas oblężenia Mediolanu w którym bronił się uzurpator Aureolus, wcześniej dowódca vexillationes, cesarz i jego żona zostali zamordowani w wyniku spisku oficerów. Po śmierci został zaliczony w poczet bogów. Galien żywo interesował się zagadnieniami filozoficznymi będąc znajomym Plotyna, twórcy neoplatonizmu. Małżeństwo z Saloniną jest pośród cesarskich mariaży niezbyt częstym przykładem wyjątkowej wierności i zgodności małżonków. Galiena należy zaliczyć do jednego z najwybitniejszych władców Rzymu, jednak nieprzychylni cesarzowi historycy zniekształcili obraz jego rządów przypadających na okres szczytowego kryzysu rzymskiej państwowości. Dux – wódz armii rzymskiej. Po reformach Galiena mógł nim zostać nawet prosty żołnierz (wcześniej tylko członek arystokracji). Od słowa dux pochodzą m.in. słowa diuk, czyli książę (tytuł honorowy), doża oraz duce. Książę – tytuł monarchów państw nie będących królestwami, tytuł feudalny władców wielkich jednostek terytorialnych w ramach monarchii, podległych królowi lub cesarzowi, tytuł członków rodziny monarchy i tytuł arystokratyczny. Jego źródłosłów związany jest ze staropolskim słowem kniądz (ksiądz), staroruskim kniaź, czeskim knieze czy południowosłowiańskim knez. Książę różnił się od króla tym, że nie był koronowany. Książę może władać lub być właścicielem księstwa. Na terenie pogańskiej Słowiańszczyzny wyraz książę oznaczał po prostu władcę terytorialnego lub plemiennego, bez jakiegokolwiek odniesienia do godności chrześcijańskich książąt (princepsów, duksów), królów (reksów) i cesarzy (cezarów, imperatorów).
Doża - tytuł przysługujący władcom (najwyższym urzędnikom) republiki Wenecji (od roku 697) i Genui (od roku 1339). Wyrażenie pochodzi od włoskiego doge i łacińskiego dux - oznaczającego wodza. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |