Dwie godziny - Polski Serwis Naukowy

Dwie godziny - pierwszy polski film fabularny (dramat obyczajowy) zrealizowany po zakończeniu II wojny. Wyreżyserowany przez Stanisława Wohla film nie został jednak dopuszczony do rozpowszechniania. Ukończony w 1946, swoją premierę miał dopiero po 11 latach - 9 grudnia 1957 roku.

Ryszarda Hanin, także Ryszarda Hanin-Pasternak, właściwe nazwisko: Hahn (ur. 30 sierpnia 1919 we Lwowie, zm. 1 stycznia 1994 w Otwocku-Świdrze) – polska aktorka, pedagog.

Andrzej Łapicki (ur. 11 listopada 1924 w Rydze) – polski aktor i reżyser teatralny, profesor i rektor Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie, poseł na Sejm X kadencji.

Fabuła

Akcja filmu toczy się w czasach powojennych. Bohaterami są osoby, które nie mogą zapomnieć dramatycznych przeżyć II wojny światowej. Należy do nich m.in. Marek wraca z narzeczoną do rodzinnego domu, lecz na jego miejscu zastaje ledwie ruiny. Poznajemy też szewca, który podczas wojny przebywał w obozie śmierci, a także jego kata - kapo Filipa. Żona Filipa, Marta, nie może pogodzić się, że jej mąż zhańbił się w ten sposób. Kiedy szewc rozpoznaje kapo, popełnia morderstwo.

Józef Węgrzyn (ur. 13 marca 1884, zm. 4 września 1952 w Warszawie) – polski aktor, do dziś uznawany za jedną z ważniejszych postaci przedwojennego polskiego teatru i kina. Debiutował w 1904 na deskach Teatru Miejskiego we Lwowie. W latach 1914–1939 grał w wielu polskich filmach, m.in.: Słodyczy grzechu (1914), Urodzie życia (1921), Trędowatej (1926), Dziejach grzechu (1933).

Film dramatyczny – gatunek filmowy zawierający najczęściej utwory o charakterze fabularnym, rzadziej także dokumentalnym, których struktura ma za zadanie poruszyć emocje widza. Akcja filmu skupia się wokół głównego konfliktu. W zależności od typu konfliktu i problematyki występują różne odmiany gatunku.