Dwukropek - Polski Serwis Naukowy

Znaki diakrytyczne

odwrócony daszek ̑

kropka ·

hak ̉

horn ̛

makron ¯

dasja ̔

psili ̓

cedylla ¸

akcent przeciągły ˆ

diereza i umlaut ¨

kółko °

ogonek ˛

Inne znaki używane czasem w funkcji znaków diakrytycznych oraz znaki typograficzne

apostrof ’

dwukropek :

przecinek ,

dywiz -

tylda ~

tytel ¿

et &

wykrzyknik !

at (pot. małpa) @

Dwukropek – znak interpunkcyjny w postaci dwóch umiejscowionych jedna nad drugą kropek (:), stosowany w środku zdania. Dwukropek (:) jest znakiem zapowiadającym nową treść, np. przytoczenie czyjejś mowy, wymienianie terminów, tytułów, obcych zwrotów, wyliczenie osób lub przedmiotów, wprowadzonych zbiorowo – w formie ogólnej – w poprzedniej frazie.

Podwójny gravis jest używany w pracach naukowych poświęconych makrojęzykowi serbsko-chorwackiemu (obejmującemu języki: chorwacki, serbski, bośniacki i czarnogórski). Rzadziej pojawia się w pracach na temat języka słoweńskiego. Jest także używany w międzynarodowym alfabecie fonetycznym.

URL (ang. Uniform Resource Locator) oznacza ujednolicony format adresowania zasobów (informacji, danych, usług) stosowany w Internecie i w sieciach lokalnych.

Dwukropka używa się m.in.:

aby wyliczyć różne elementy, np. Ten pan lubi następujące zespoły rockowe: The Doors, Led Zeppelin i King Crimson.

aby wymienić składniki podmiotu szeregowego, np. W koszu znajdują się: gruszka, jabłko i śliwki.

jako element poprzedzający cytowaną wypowiedź (w polskiej interpunkcji), np. Powiedziała z obrzydzeniem: „Co ty mi tutaj pokazujesz?!”

Dwukropek w informatyce

W informatyce, dwukropek stosuje się, w szczególności w programowaniu, jako:

Kropka - znak diakrytyczny, stanowiący modyfikację liter, używany w systemach ortograficznych niektórych języków oraz w Międzynarodowym Alfabecie Fonetycznym do oznaczenia różnych dźwięków lub tonów.

Podprogram (inaczej funkcja lub procedura) - termin związany z programowaniem proceduralnym. Podprogram to wydzielona część programu wykonująca jakieś operacje. Podprogramy stosuje się, aby uprościć program główny i zwiększyć czytelność kodu.

część operatora warunkowego, tzw. ternarnego, rodzielający wyrażenia wariantowe, tzn. warunek ? wyr1 : wyr2; np. w języku C, C++, Java, C#, Perl i Ruby

element specyfikacji zakresu, tzn. wartość_początkowa:wartość_końcowa, np. w języku Fortran, Python, S-Lang, Matlab, Icon, Snobol

symbol rozdzielający etykietę od instrukcji, tzn. etykieta: instrukcja, np. Pascal

symobol specyfikacji atrybutów w deklaracji, np. Pascal

separator instrukcji, np. Visual Basic

część symbolu przypisania, tzn. :=; np. Pascal, Modula 2; lub operatora przypisania, np. Icon, Clipper, PL/M

specyfikator formatu wyprowadzenia danej, np. Pascal - procedura write(Liczba:10);

specyfikator adresu bezwzględnego, tzn. segment:przesunięcie, np. Pascal

operator - instrukcja - definicji nowego operatora w języku Forth, np. : idf ... treść definicji ... ;

specyfikator instrukcji skoku w języku Snobol

desygnator klasy - podwójny dwukropek: ::; np. C++

specyfiator symbolu napędu, w systemach operacyjnych jak CP/M, DOS, Windows, np. A:

specyfikator protokołu w adresie internetowym, np. http:, ftp:, gopher:

CP/M (ang. Control Program/Monitor lub Control Program/Microcomputer) – prosty system operacyjny, produkowany przez firmę Digital Research, dopuszczający działanie tylko jednego procesu (wykonywanego programu). Ta cecha - normalna w tamtych czasach (wczesnych latach osiemdziesiątych) - upraszczała konstrukcję systemu, przede wszystkim zarządzanie pamięcią, która poza obszarem zarezerwowanym dla systemu, była dostępna dla jednego procesu.

C# (C Sharp, dosłownie "C-krzyżyk", "cis") – obiektowy język programowania zaprojektowany przez zespół pod kierunkiem Andersa Hejlsberga dla firmy Microsoft.