Dygestorium - Polski Serwis Naukowy

Nowoczesne dygestorium zintegrowane

Dygestorium, wyciąg laboratoryjny – przeszklona komora o kształcie dużej szafy, zaopatrzona w wydajny wentylator stale wydmuchujący z niej powietrze poza teren laboratorium (najczęściej umiejscowiony na dachu). Jej podstawowym zadaniem jest zapobieganie wydostawania się do atmosfery laboratorium szkodliwych substancji (trucizn, nieprzyjemnie pachnących gazów itp.), a także ochrona przed ewentualnymi pożarami i eksplozjami. Dygestoria stosuje się w laboratoriach chemicznych, biologicznych, analitycznych i przy niektórych rodzajach produkcji przemysłowej.

Eksplozja – gwałtowny wybuch powodujący powstanie fali uderzeniowej rozchodzącej się z prędkością powyżej 400 m/s – ale poniżej maksymalnej prędkości możliwej dla danego materiału wybuchowego.

Pożar – niekontrolowany proces spalania w miejscu do tego nieprzeznaczonym. Warunkiem zapoczątkowania i przebiegu procesu jakim jest pożar (podobnie jak w procesie spalania) jest istnienie czworokąta spalania:

We wszystkich dygestoriach występuje przednia szyba podnoszona na regulowaną wysokość, tak by można było do dygestorium włożyć ręce, chroniąc jednocześnie twarz za szybą. Wewnątrz dygestorium jest zwykle oświetlenie, instalacja wodna, gazowa, kanalizacja. Na zewnątrz, np. pod blatem lub na ścianie bocznej, znajduje się panel sterujący z zaworami oraz innymi mediami np.: gniazdami elektrycznymi, siłowymi, włącznikami, itp. Pod blatem roboczym bardzo często znajduje się także szafka, w której przetrzymuje się substancje najczęściej używane w dygestorium. Szafka może być niezależnie wentylowana lub chemoodporna. W zależności od producenta szafka taka wykonana może być ze stali pokrytej farbą chemoodporną lub płyt laminowanych pokrytych odpowiednim materiałem chemoodpornym np.: polipropylenem PP Dygestoria posiadają też czasami czujniki przeciwpożarowe, czujniki wykrywające najczęściej spotykane gazy toksyczne oraz zabezpieczone miejsca do umieszczania aparatury wrażliwej na żrące opary.

Trucizna – substancja organiczna lub nieorganiczna, która po dostaniu się do organizmu powoduje niekorzystne zaburzenia w jego funkcjonowaniu, inne niekorzystne zmiany w organizmie lub śmierć. Może to być ciało stałe, ciecz lub gaz. Trucizny mogą działać gwałtownie lub gromadzić się w organizmie, powodując zatrucia przewlekłe.

Zlepieniec, konglomerat – grubookruchowa skała osadowa o różnych barwach, złożona z ziaren żwiru (lub głazów) spojonych lepiszczem. Różni się od żwiru tylko obecnością lepiszcza.

Według Norm europejskich dygestoria muszą być wyposażone w:

czujnik kontroli przepływu powietrza;

blokadę podnoszenia okna na wysokości 500mm z możliwością kontrolowanego zwolnienia blokady;

Polski odpowiednik właściwej Normy to PN EN 14175 cz.1 - 6

Istnieją dwa, zasadnicze rodzaje dygestoriów:

Stal nierdzewna (zwana także INOX lub nierdzewka) – grupa stali o specjalnych właściwościach fizykochemicznych, odpornych na korozję ze strony np.: czynników atmosferycznych (korozja gazowa), rozcieńczonych kwasów, roztworów alkalicznych (korozja w cieczach).

Polipropylen – jest to polimer z grupy poliolefin, który zbudowany jest z merów o wzorze: –[CH2CH(CH3)]–. Otrzymuje się go w wyniku niskociśnieniowej polimeryzacji propylenu. Polipropylen jest jednym z dwóch, obok polietylenu, najczęściej stosowanych tworzyw sztucznych. Na przedmiotach produkowanych z tego tworzywa umieszcza się zwykle symbol PP.

montowane na stole (blacie) laboratoryjnym i na stałe mocowane do ścian laboratorium - są to bardzo często konstrukcje drewniane, wewnątrz których stół i ścianę laboratorium pokrywa się kwasoodporną glazurą, dygestoria te są montowane na stałe i ich przeniesienie w inne miejsce, wiąże się z remontem całego pomieszczenia

zintegrowane - charakteryzujące się niezależną konstrukcją stalową oraz posiadają one zintegrowany blat wykonany z:

ceramiki łączonej;

ceramiki monolitycznej;

żywicy epoksydowej;

żywicy fenolowej;

stali nierdzewnej;

polipropylenu;

konglomeratu kwarcowo-granitowego;

innych; dobieranych w zależności od typu prac wykonywanych w dygestorium.

Dygestoria te posiadają łatwo demontowalne przyłącza do wody, gazu, prądu i kanalizacji dzięki czemu można je stosunkowo łatwo przenosić z miejsca na miejsce.

Istnieje dodatkowy podział dygestoriów, w zależności od typu przewietrzania komory roboczej:

szyberkowe: wentylacja komory odbywa się za pomocą dwóch chemoodpornych szybrów/zastawek, znajdujących się na tylnej ścianie dygestorium. W celu odpowiedniego odprowadzania niebezpiecznych oparów (cięższych lub lżejszych od powietrza) szybry umiejscowione są na górze oraz dole komory dygestorium.

szczelnowe: wentylacja komory odbywa się poprzez zamontowanie podwójnej ściany ze szczeliną na górze i dole komory roboczej dygestorium.