|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Ponad 60 proc. Polaków boi się pić wodę z kranu i nie ma do niej zaufania. Tymczasem w 90 proc. jest ona czysta pod względem biologicznym - zapewniali specjaliści podczas konferencji prasowej w Warszawie. Z badań OBOP przeprowadzonych w 2009 r. wynik... Naukowcy z Instytuty Chemii Fizycznej PAN w Warszawie odkryli zaskakujące właściwości kropli substancji chemicznych płynących w miniaturowych reaktorach chemicznych, czyli tzw. układach mikroprzepływowych - poinformował IChF PAN w przesłanym PAP komunikacie.Jak wyjaś... Niemieccy naukowcy od kilku lat badają głębiny Atlantyku, ale takiego odkrycia na pewno się nie spodziewali.
Na głębokości 3 tysięcy metrów natrafili na obszar wody o niezwykłych właściwościach jej temperatura wynosiła pona... Trudno przecenić znaczenie dla zdrowia odpowiedniego spożycia wody - mówili uczestnicy konferencji prasowej "Od kropelki do butelki. Dlaczego warto pić wodę butelkowaną?". Jak wynika z marcowych badań TNS OB... W dniach 5 - 7 grudnia 2011 r. w Las Vegas, USA, odbędzie się międzynarodowa konferencja nt. wody i społeczeństwa.
Względna obfitość wody doprowadziła do zaniedbań w przeszłości. Podczas gdy nauka przygląda się obecnie wielu różnym za...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Dysocjacja elektrolitycznaCzy wiesz że...? Wiązanie jonowe (inaczej elektrowalencyjne, heteropolarne lub biegunowe) jest to rodzaj wiązania chemicznego. Istotą tego wiązania jest elektrostatyczne oddziaływanie między jonami o różnoimiennych ładunkach. Cząsteczka, inaczej molekuła – obojętne elektrycznie indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu, które są ze sobą trwale połączone wiązaniami chemicznymi. Dysocjacja elektrolityczna (dysocjacja jonowa) – proces rozpadu cząsteczek związków chemicznych na jony (kationy i aniony), zachodzący pod wpływem rozpuszczalnika polarnego (zazwyczaj jest nim woda). Dysocjację odkrył w 1878 roku Svante Arrhenius i opracował jej teorię. Przykładowy zapis równania dysocjacji elektrolitycznej: Svante August Arrhenius (czyt. Swante Arenius) (ur. 19 lutego 1859 w Uppsali, zm. 2 października 1927 w Sztokholmie) – szwedzki chemik i fizyk, jeden z twórców chemii fizycznej.
Jon – atom lub grupa atomów połączonych wiązaniami chemicznymi, która ma niedomiar lub nadmiar elektronów w stosunku do protonów. Obojętne elektrycznie atomy i cząsteczki związków chemicznych posiadają równą liczbę elektronów i protonów, jony zaś są elektrycznie naładowane dodatnio lub ujemnie. 
Do dysocjacji jonowej zdolne są związki, w których występują wiązania jonowe lub bardzo silnie spolaryzowane kowalencyjne. Zdysocjowany roztwór związku chemicznego nazywa się elektrolitem. Takie roztwory (dzięki obecności jonów) przewodzą prąd elektryczny. Dysocjację elektrolityczną dzieli się na: Polaryzacja wiązań chemicznych – zjawisko nierównomiernego rozkładu cząstkowego ładunku elektrycznego na atomach połączonych wiązaniem chemicznym.
Rozpuszczalnik to ciecz zdolna do tworzenia roztworu po zmieszaniu z ciałem stałym, inną cieczą lub gazem. Najbardziej znanym rozpuszczalnikiem jest woda. W roztworach dysocjacja jest zawsze procesem odwracalnym. Między formą niezdysocjowaną i zdysocjowaną związku występuje w tych warunkach równowaga. W zależności od własności rozpuszczalnika i związku chemicznego, temperatury oraz występowania jonów pochodzących z innych związków równowaga ta może być bardziej przesunięta w stronę formy niezdysocjowanej lub zdysocjowanej związku. Dysocjacja termiczna - odwracalny rozpad cząsteczek związków chemicznych na mniejsze cząsteczki lub atomy pod wpływem temperatury. Przykładem dysocjacji termicznej jest rozpad chlorku amonu na amoniak i chlorowodór przebiegający wg równania:
Kation − jon o ładunku dodatnim (+). Indywiduum chemiczne występujące zawsze w obecności jonu o ładunku przeciwnym (anionu). Kationy mogą być zarówno organiczne jak i nieorganiczne. Podczas elektrolizy stopionych soli jak i roztworów wodnych z rozpuszczoną substancją jonową, kationy podążają do elektrody ujemnej (o dodatnim potencjale) zwanej katodą. Zobacz teżBibliografia
Czy wiesz że...? beta Woda, tlenek wodoru (nazwa systematyczna IUPAC: oksydan) – związek chemiczny o wzorze H2O, występujący w warunkach standardowych w stanie ciekłym. W stanie gazowym wodę określa się mianem pary wodnej, a w stałym stanie skupienia – lodem. Słowo woda jako nazwa związku chemicznego może się odnosić do każdego stanu skupienia.
Anion – jon o ładunku ujemnym. Anion to każde indywiduum chemiczne, które posiada nadmiar elektronów w stosunku do protonów. Podczas elektrolizy anion podąża on do elektrody dodatniej, zwanej anodą. Przeciwieństwem anionu jest jon dodatni czyli kation.
Roztwór to nierozdzielająca się w długich okresach czasu mieszanina dwóch lub więcej związków chemicznych. Skład roztworów określa się przez podanie stężenia składników. W roztworach zwykle jeden ze związków chemicznych jest nazywany rozpuszczalnikiem, a drugi substancją rozpuszczaną. Który z dwóch związków uznać za rozpuszczalnik, jest właściwie kwestią umowną, wynikającą z praktyki i tradycji.
Wiązanie kowalencyjne (homopolarne, atomowe) to rodzaj wiązania chemicznego. Istotą wiązania kowalencyjnego jest istnienie pary elektronów, które są współdzielone w porównywalnym stopniu przez oba atomy tworzące to wiązanie. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
