Dyspensacjonalizm – protestancki system teologiczny, zapoczątkowany przez Szkota Edwarda Irvinga w roku 1832 oraz Anglika Johna Nelsona Darby'ego w roku 1868, według których należy ciągle dosłownie interpretować Pismo Święte (w szczególności proroctwa) oraz odróżniać Izrael (w rozumieniu ludu Bożego) od Kościoła, który nie ma udziału w Bożym przymierzu z Abrahamem, Dawidem i Izraelem.

"Dosłowna interpretacja" oznacza, że każde słowo zamieszczone w Biblii należy rozumieć w taki sposób, w jaki stosuje się je w codziennym użyciu, a zatem wszystkie symbole, słowa przenośne itd. należy traktować dosłownie.

Odróżnienie Izraela od Kościoła według dyspensacjonalistów polega na tym, że Kościół nie wyparł Izraela w Bożym planie, a obietnice dane Izraelowi zostaną wypełnione podczas tysiącletniego okresu (o którym, według nich, wspomina Ap 20); ponadto uwaga Boga, skupiona obecnie na Kościele, zostanie z powrotem skierowana na Izrael (o którym mówi według nich Rz 9-11).

Dyspensacjonaliści sądzą, że Biblia została podzielona na siedem dyspensacji:

1. niewinność (Rdz 1,1 – 3,7);
2. świadomość (Rdz 3,8 – 8,22);
3. rządy ludzkie (Rdz 9,1 – 11,32);
4. obietnica (Rdz 12,1 – Wj 19,25);
5. Prawo (Wj 20,1 – Dz 2,4);
6. łaska (Dz 2,4 – Ap 20,3);
7. Tysiącletnie Królestwo (Ap 20,4 – 20,6).

Zobacz też

Linki zewnętrzne

Szerszy opis dyspensacjonalizmu