Działo pancerne to rodzaj działa samobieżnego - działo artyleryjskie umieszczone na silnie opancerzonym podwoziu gąsienicowym. Jego zadaniem było wspieranie ogniem artyleryjskim piechoty i czołgów. Zazwyczaj działa pancerne budowano na podwoziach takich samych, jak czołgi.

Armata czołgowa – rodzaj armaty przystosowany do montowania w wieży czołgu lub innego pojazdu pancernego, służący do zwalczania pojazdów nieopancerzonych, pancernych, a także siły żywej, budynków i umocnień.

Działo okrętowe to działo stosowane na okręcie. Najczęściej są to konstrukcje zaprojektowane specjalnie w tym celu, ale zdarzają się też działa lądowe przystosowywane do montowania na pokładach. Działa takie mają specjalną podstawę morską. Działa okrętowe w dawnych czasach były montowane w ambrazurach, następnie w kazamatach a obecnie w wieżach. Na mniejszych okrętach spotyka się montowanie dział bezpośrednio na pokładzie bez wieży. Takie montowanie występowało na większości okrętów podwodnych.

122 mm haubica wz. 1938 (M-30) – radziecka haubica opracowana w 1938, której masowa produkcja ruszyła w 1940. Była jednym z podstawowych dział Armii Czerwonej podczas II wojny światowej. W latach 1940-1955 wyprodukowano ponad 19 tys. egzemplarzy tej broni (z tego 17,5 tys. w latach 1940-1945). Używana była przez wiele lat po wojnie w wielu armiach świata, w tym w Wojsku Polskim, gdzie służy do dziś jako 122 mm ciągniona haubica wz. 1938/1985). Stanowiła również uzbrojenie dział samobieżnych SU-122 i SG-122.