|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Kleszcze mogą nas zaatakować nawet w warszawskich Łazienkach, a szczepionka chroni tylko przed jedną z kilku przenoszonych przez nie chorób - mówili eksperci podczas konferencji zorganizowanej w Państwowym Zakładzie Higieny.Kleszcze lubią... W upalne dni i w nasłonecznionych miejscach prawdopodobieństwo ukąszenia przez kleszcza jest znacznie mniejsze, bo nie lubią one upałów - mówią specjaliści. Najbezpieczniej jest w godzinach 11-17, kiedy temperatura jest najwyższa. Dr hab. Anna Bajer... Kilkudziesięciu naukowców z Polski i zagranicy - specjalistów od dawnych wierzeń, ze szczególnym uwzględnieniem religii bliskowschodnich - weźmie udział w pierwszej Interdyscyplinarnej Konferencji Religioznawczej, która odbędzie się w dniach 28-30 czerwc... Według wyników nowych badań międzynarodowych opublikowanych w czasopiśmie Geology, masowe spustoszenie lasów na Ziemi 250 milionów lat temu było katalizatorem gwałtownego rozkwitu grzybów. Naukowcy twierdzą, że po tej czystce pojawiły się i rozprzestrze... Podróżowaniu w średniowieczu i czasach nowożytnych będzie poświęcona konferencja, którą w dniach 27-28 września organizuje w Warszawie Instytut Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk i Niemiecki Instytut Historyczny w Warszawie.Podczas spotkania pt. &...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Dzieło fortyfikacyjneCzy wiesz że...? Fortyfikacja (z łac. fortificatio – umocnienie) – zespół obiektów wojskowych w postaci odpowiednich budowli i urządzeń, przeznaczonych do prowadzenia działań obronnych. Reduta (wł. ridotta, fr. redoute) – rodzaj szańca. Zamknięte, samodzielne dzieło fortyfikacyjne polowe lub półstałe na narysie koła, kwadratu lub innego wieloboku przeznaczone do samodzielnie prowadzonej obrony. Reduty budowano przed linią umocnień obronnych, otaczano je wałem ziemnym lub fosą. Często budowano je w kształcie lunety z zamkniętą szyją. Reduty budowano od XVI wieku do początku I wojny światowej. Dzieło fortyfikacyjne – w dawnych fortyfikacjach pojedyncza budowla lub zespół budowli fortyfikacyjnych. Wznoszono je przed obwodem obronnym o narysie bastionowym lub poligonalnym. Rodzaje dzieł fortyfikacyjnych: Dzieła fortyfikacyjne wznoszono w celu umożliwienia załodze umocnionego obszaru wykonywania zadań bojowych oraz dla dodatkowej osłony bronionego obszaru. Przeciwstraż (kontrgard, słoniczoło) - w dawnych fortyfikacjach dodatkowy wał ziemny usypany przed bastionem lub rawelinem wykorzystywany jako stanowisko ogniowe artylerii lub piechoty (słoniczoło) stosowany dla osłony skarpy.
Dzieło koronowe, korona dzieła obronnego - w dawnych fortyfikacjach budowla obronna wzniesiona przed narysem bastionowym, złożona z bastionu i dwóch półbastionów usytuowanych na jego skrzydłach, połączonych ze sobą kurtynami. Sposób fortyfikacji miast i twierdz rozpowszechniony w okresie od XVI wieku do XVII wieku przez holenderskich inżynierów wojskowych.
Czy wiesz że...? beta Wielokąt (albo wielobok) – spójny obszar powierzchni dwuwymiarowej, ograniczony przez zamkniętą krzywą złożoną z co najmniej trzech punktów (wierzchołków wielokąta) połączonych odcinkami (bokami wielokąta), przy czym w każdym wierzchołku kończą się dokładnie dwa boki. Punkty boków również należą do wielokąta.
Dzieło rogowe (rogi) – w dawnych fortyfikacjach zewnętrzna budowla obronna złożona z dwóch półbastionów połączonych kurtyną – rogi półbastionowe, lub kleszczy – rogi kleszczowe, otwarta w kierunku zapola. Rogi mogą występować jako dzieło zewnętrzne twierdzy, stanowiąc wtedy obronę kurtyny często również jako przedmoście, lub samodzielnie jako fort rogowy. Częstym uzupełnieniem rogów od stronu zapola był rawelin.
Bastion (także beluarda, belward lub bulwar) – w dawnych fortyfikacjach o narysie bastionowym, podstawowy element umocnień wznoszony na załamaniach obwałowania twierdzy (na wysuniętych narożnikach). Wywodzi się z wcześniej stosowanych bastei. Bastiony jako element fortyfikacji używane były od połowy XVI do połowy XIX wieku.
Narys fortyfikacyjny – w dawnych fortyfikacjach sposób rozmieszczenia poszczególnych dzieł fortyfikacyjnych lub ich elementów. Wśród narysów fortyfikacyjnych rozróżniano:
Luneta – polowe dzieło fortyfikacyjne posiadające jedno lub dwa czoła i dwa barki. Tył pozostawał odkryty (w przypadku i jego zasłonięcia luneta stawała się redutą). Budowane z wałów ziemnych osłoniętych fosą. Stosowane przy budowie fortyfikacji od połowy XVII wieku do początku XX wieku.
Rawelin (z łac. ravelere - oddzielać) (inaczej półksiężyc, dwuramiennik) – dzieło fortyfikacyjne na planie trójkąta wznoszone przed linią obronną twierdzy o narysie bastionowym, poligonalnym albo dla osłony kurtyn, wsparcia bastionów, osłony komunikacji pomiędzy poszczególnymi elementami fortyfikacji lub zamaskowania rozmieszczenia kojców. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
