|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Jedną z największych zagadek współczesnej nauki jest ewolucyjny sukces naszego gatunku. Wiadomo, że inteligencja pozwoliła naszym przodkom zrekompensować fizyczne braki, lecz co doprowadziło do rozwoju właśnie w tym kierunku?
Badając współczesne społecznośc... Naukowcy z Hiszpanii przeanalizowali schematy czasowe komunikowania się ludzi oraz wpływ tej komunikacji na rozpowszechnianie informacji w sieciach społecznych. Wyniki opublikowane w czasopiśmie Physical Review E pokazują, że komunikacja między ludź... Mięso zdechłej krowy, ludzkie czaszki, a nawet szczątki starożytnych Egipcjan, przed wiekami takie "lekarstwa" ordynowali pacjentom ówcześni znachorzy. Specyfikami tymi leczono m.in. epilepsję, zatrucia pokarmowe czy reumatyzm. Współczesna medycyna również n... Naukowcy z Danii i Norwegii chcą poznać przyczynę kurczenia się zasobów węgorza. Badania zostały częściowo dofinansowane z projektu EELIAD (Europejskie węgorze w Atlantyku - ocena spadku ich liczebności), który otrzymał 2,63 mln EUR z tematu "Środowisko"... W dniach 8 - 12 sierpnia 2011 r. w Paryżu, Francja, odbędzie się europejska konferencja nt. sztucznego życia - 20 rocznica "Powrotu do źródeł życia".
W ciągu ostatnich dwóch dekad wiedza biologiczna rozwijała się w bezprecedensowym tempie, dając początek nowym dyscyplinom, takim jak biologia syste...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Dziewczyna o złotych oczachCzy wiesz że...? Stracone złudzenia (oryg. fr. Illusions perdues) – powieść Honoriusza Balzaka z cyklu Komedia ludzka (wchodzi w skład Scen z życia na prowincji). Składa się z trzech części zatytułowanych odpowiednio Dwaj poeci, Wielki człowiek z prowincji w Paryżu oraz Cierpienia wynalazcy. Kolejne komponenty utworu były publikowane w latach 1836–1843. Ferdinand Victor Eugène Delacroix (ur. 26 kwietnia 1798 w Saint-Maurice-en-Chalencon, w departamencie Ardèche, we francuskim regionie administracyjnym Rodan-Alpy, zm. 13 sierpnia 1863 w Paryżu) – malarz francuski, wybitny przedstawiciel romantyzmu. Sztuki malarskiej uczył się u Pierre-Narcisse Guérina, pozostawał pod silnym wpływem malarstwa Rubensa. Bliski przyjaciel Chopina. Komedia Ludzka (La Comédie Humaine) to cykl powieści i opowiadań wybitnego francuskiego pisarza Honoriusza Balzaka składający się z ponad 130 utworów, w których wielokrotnie pojawiają się te same postacie, a jest ich ponad 2000. 
 Dziewczyna o złotych oczach (oryg. fr. La Fille aux yeux d’or) – powieść Honoriusza Balzaka, stanowiąca część niedokończonej Historii Trzynastu, z cyklu Komedia ludzka. Utwór został zadedykowany malarzowi Eugène Delacroix. TreśćHrabia Henri de Marsay, syn angielskiego lorda Dudleya, lekkomyślny, rozrzutny dandys, przypadkowo spotyka tajemniczą piękność, tytułową dziewczynę o złotych oczach. Po kilku spotkaniach piękna Paquita zostaje jego kochanką. O wszystkim dowiaduje się jednak siostra de Marsaya i kochanka Paquity, markiza de San Real, która zabija dziewczynę za popełnioną zdradę. Homoseksualizm (z . Jest jedną z orientacji seksualnych obok heteroseksualizmu, czyli popędu do płci przeciwnej oraz biseksualizmu, czyli popędu ukierunkowanego na obie płci. W seksuologii, szczególnie w starszej literaturze, spotykane jest użycie słowa homoseksualizm także w odniesieniu do seksu homoseksualnego.
Blaski i nędze życia kurtyzany (oryg. fr. Splendeurs et misères des courtisanes) – powieść Honoriusza Balzaka z cyklu Komedia ludzka publikowana w latach 1838–1847. Składa się z czterech części zatytułowanych odpowiednio: Jak kochają ladacznice, Po czemu miłość wypada starcom, Dokąd wiodą złe drogi i Ostatnie wcielenie Vautrina. Powieść stanowi kontynuację losów Lucjana de Rubempré, bohatera Straconych złudzeń. Cechy utworuDziewczyna o złotych oczach, podobnie jak pozostałe komponenty Historii Trzynastu, jest historią o miłości łączącą realizm i zamierzone przez autora realistyczne przesłanie z romantyczną fantazją. Opisując zamknięcie Paquity przez swoją kochankę, Balzak ukazuje pozycję wielu kobiet w ówczesnym Paryżu – traktowanych jedynie jako obiekt uczuć erotycznych, izolowanych od świata w złotych klatkach. Całość nabiera jednak cech fantastycznych poprzez wprowadzenie egzotycznej scenerii (przepiękny buduar Paquity, jej ciemnoskóry opiekun-niewolnik) i dramatyzmu wydarzeń, w tym finałowej sceny zabójstwa. Chociaż bohaterka utworu, Paquita, jest kolejną realizacją balzakowskiego wyobrażenia o młodej kobiecie zdolnej do śmierci z miłości (jak Koralia ze Straconych złudzeń czy Estera z Blasków i nędz życia kurtyzany), to równocześnie ona i markiza San Real są jedynymi postaciami Komedii ludzkiej jawnie przedstawionymi jako homoseksualne. Fakt przedstawienia związku dwóch kobiet jako równie pełnego namiętności co tradycyjna relacja kobiety i mężczyzny stał się zresztą przyczyną krytyki utworu jako niemoralnego przez współczesnych Balzaka. EkranizacjePrzypisyBibliografia
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
