E412 - Polski Serwis Naukowy

Dwie lokomotywy EU43 należące do Rail Traction Company z ciężkim ładunkiem na przełęczy Brenner

Lokomotywa E412 włoskich kolei FS

E412, EU43 (oznaczenie polskie EU43; typ 112E) – zamówiona przez Polskie Koleje Państwowe w 1996 seria 8 lokomotyw elektrycznych produkcji zakładów Adtranz-Pafawag we Wrocławiu, która jednak z powodów finansowych nigdy nie została odebrana przez zamawiającego. Ostatecznie lokomotywy te zostały zakupione przez włoskiego przewoźnika Rail Traction Company, gdzie nadal są eksploatowane pod oznaczeniem EU43. Seria ta jest także eksploatowana pod oznaczeniem E412 przez państwowe koleje włoskie Ferrovie dello Stato.

Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.

E405 (oznaczenie polskie EU11; typ 113E) - zamówiona przez Polskie Koleje Państwowe w 1996 seria 42 lokomotyw elektrycznych produkcji zakładów Adtranz-Pafawag we Wrocławiu, która jednak z powodów finansowych nigdy nie została odebrana przez zamawiającego. Ostatecznie lokomotywy te zostały zakupione przez włoskie linie Ferrovie dello Stato (FS) i eksploatowane są tam pod oznaczeniem E405.

Konstrukcja

Lokomotywa uniwersalna 112E przeznaczona jest do prowadzenia pociągów pasażerskich o masie 600 ton z prędkością maksymalną 200 km/h lub 800 ton z prędkością 160 km/h, a także towarowych o masie 1200 ton z prędkością 140 km/h lub 2200 ton z prędkością 100 km/h. Elektrowóz jest dwusystemowym (przystosowanym do pracy z napięciem sieci 3000 V prądu stałego i 15 kV 16,7 Hz prądu przemiennego) pojazdem dwukabinowym o samonośnej, spawanej konstrukcji modułowej wykonanej ze stali węglowej. Wszystkie urządzenia wysokiego napięcia i elektroniki są zgrupowane w przedziale maszynowym, pośrodku którego znajduje się przejście. Elektrowóz wyposażono w asynchroniczne silniki trójfazowe sterowane tyrystorowo oraz hamulce elektrodynamiczne. Na dachu umieszczono dwa odbieraki prądu – jeden do współpracy z siecią 3 kV, drugi do współpracy z siecią 15 kV. Lokomotywa diagnozowana jest przez komputer, a w kabinie maszynisty zamiast nastawnika zabudowano komputerowy joystick, klimatyzację i monitor zastępujący kontrolki. W celu zwiększenia bezpieczeństwa na wysokości stanowisk maszynisty wbudowano belki pochłaniające energię w przypadku zderzenia. Elektrowóz wyposażono także w system gaszenia pożaru w przedziale maszynowym.

Stal węglowa (niestopowa) - obejmuje te gatunki stali, w których zawartość określonych pierwiastków jest mniejsza od pewnych wartości granicznych. Graniczne wartości pierwiastków wyrażane w procentach są następujące: bor < 0.0009%, cyrkon, tytan i inne (oprócz C, P, S, N) < 0.05%, niob <0.06%, molibden <0.08%, bizmut, selen, tellur i wanad <0.1%, aluminium, chrom, kobalt, nikiel i wolfram <0.3%, ołów i miedź <0.4%, krzem <0.5% oraz mangan <1.65%.

Polskie Koleje Państwowe Spółka Akcyjna (PKP S.A.) – powstała w wyniku komercjalizacji istniejącego od 1926 przedsiębiorstwa państwowego Polskie Koleje Państwowe. Ich jedynym akcjonariuszem jest Skarb Państwa, który reprezentuje obecnie Ministerstwo Infrastruktury. Spółka pełni dominującą rolę w Grupie PKP. Do jej podstawowych zadań należą:

Eksploatacja

W Polsce

Zamówione przez PKP lokomotywy (prócz EU43 zamówiono także jednosystemowe EU11) miały być eksploatowane na trasie Warszawa-Berlin, gdzie elektrowozy te miały prowadzić pociągi na całej trasie bez konieczności zmiany lokomotywy na granicy (na terenie Niemiec stosowane jest napięcie 15 kV prądu przemiennego, w Polsce 3 kV prądu stałego). Trudności finansowe zamawiającego spowodowały odstąpienie od kupna i ostatecznie wszystkie egzemplarze sprzedane zostały do Włoch. Elektrowozy, mimo że nigdy nie były własnością PKP, podczas pobytu w Polsce posiadały malowanie z logo spółki oraz oznaczeniem stosowanym przez przewoźnika.

Odbierak prądu (pantograf) – element pojazdu lub urządzenia zasilanego z zewnątrz energią elektryczną (wyłączając pojazdy zasilane kablem i z akumulatorów) stykający się z przewodem jezdnym lub szyną prądową, służący doprowadzeniu napięcia zasilającego.

Tyrystor jest elementem półprzewodnikowym składającym się z 4 warstw w układzie p-n-p-n. Jest on wyposażony w 3 elektrody, z których dwie są przyłączone do warstw skrajnych, a trzecia do jednej z warstw środkowych. Elektrody przyłączone do warstw skrajnych nazywa się katodą (K) i anodą (A), a elektroda przyłączona do warstwy środkowej – bramką (G, od ang. gate – bramka).

We Włoszech

Wszystkie zamówione, lecz nie odebrane przez PKP lokomotywy, zostały sprzedane włoskiemu przedsiębiorstwu transportowemu Rail Traction Company. Zmieniono ich malowanie, jednak pozostano przy oznaczeniu EU43. Eksploatowane są w międzynarodowym ruchu towarowym Włochy-Niemcy (głównie Werona-Monachium).

Elektrowóz, lokomotywa elektryczna – pojazd szynowy zasilany energią elektryczną z zewnętrznego źródła (w odróżnieniu od lokomotywy akumulatorowej), wyposażony w silnik lub silniki elektryczne. Zasadniczym przeznaczeniem elektrowozu jest ciągnięcie wagonów.

Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.

Prócz 8 egzemplarzy, które miały zostać zakupione przez PKP, koleje włoskie Ferrovie dello Stato zamówiły 20 sztuk lokomotyw tego typu. We Włoszech lokomotywy te noszą oznaczenie E412.

Elektrowozy tego typu eksploatowane są głównie w okolicach przełęczy Brenner.