Ecce Homo: Jak się staje, czym się jest (tytuł oryginału: Ecce Homo: Wie man wird, was man ist) to tytuł ostatniej książki napisanej przez Fryderyka Nietzschego. Dzieło, z założenia autobiograficzne, posłużyło filozofowi do określenia swojego miejsca pośród prądów intelektualnych epoki (i odcięcia się od większości z nich).

Zawiera treści kontrowersyjne, co skłoniło pierwszych wydawców spuścizny do zwlekania z jej wydaniem, a także opuszczania fragmentów w pierwszym wydaniu. Mimo że książka została ukończona w 1888, to opublikowano ją dopiero w 1908. Polskie przedwojenne tłumaczenie dzieł Nietzschego przez Leopolda Staffa w ramach wydania Jakuba Mortkowicza powstało na podstawie wersji ocenzurowanej przez siostrę filozofa Elisabeth, tak więc mimo autorytetu poety warto korzystać z tłumaczeń powojennych.

Według znanego badacza dzieł Nietzschego Waltera Kaufmanna książka prezentuje opinię Nietzschego na temat jego własnej pracy, osiągnięć, a także próbę udowodnienia ich doniosłości. Dzieło zawiera charakterystyczne tytuły rozdziałów Dlaczego Jestem Tak Mądry, Dlaczego Jestem Tak Światły, Dlaczego Tak Dobre Piszę Książki i Dlaczego Jestem Przeznaczeniem.