Edgar Spokojny - Polski Serwis Naukowy

Edgar Spokojny (ur. 943, zm. 8 lipca 975), król Anglii (1 października 959 - 8 lipca 975), młodszy syn króla Anglii Edmunda Starszego i św. Elgivy. Młodszy brat króla Edwina.

W 957 r., razem z możnymi z Mercji i Nortumbrii, zbuntował się przeciwko swemu starszemu bratu. Król Edwin został pokonany w bitwie pod Gloucester i był zmuszony zaakceptować podział państwa wzdłuż Tamizy. Edgar objął władzę na terenach na północ od rzeki. Po śmierci brata w 959 r. został również władcą na południu, ponownie jednocząc państwo. Jego pierwszą decyzją było odwołanie z wygnania skłóconego z królem Edwinem Dunstana, biskupa Winchesteru, późniejszego biskupa Londynu i arcybiskupa Canterbury. Dunstan został głównym doradcą króla Edgara, ale odrzucił propozycję koronowania władcy, gdyż nie pochwalał sposobu życia nowego króla (Edgar miał kochankę imieniem Wulfthrytha, która ok. 961 r. urodziła mu córkę, Edytę).

Kościół katolicki – największa na świecie chrześcijańska wspólnota wyznaniowa, głosząca zasady wiary i życia określane mianem katolicyzmu, rządzona przez biskupa i patriarchę Rzymu (jako papieża uważanego drogą sukcesji apostolskiej za następcę Świętego Piotra) oraz biskupów pozostających z nim we wspólnocie. Kościół katolicki stanowi jedną z trzech głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok Cerkwi prawosławnej i Kościołów protestanckich.

Ethelred II Bezradny, Aethelred II, Ethelred II (ur. około 968 - zm. 23 kwietnia 1016) - król Anglików (978-1013 i od 1014-1016) o przydomku Nierozważny (Bezradny, Gnuśny). Jego przydomek wynikał z charakteryzującego go braku zdecydowania, co umożliwiło Duńczykom zajęcie Anglii. Syn Edgara I i jego drugiej żony, Elfridy.

Edgar rządził pokojowo, unikając angażowania się w zbrojne konflikty. Był to również czas postępu kulturalnego i odrodzenia się życia zakonnego. Hojność Edgara przyczyniła się do umocnienia angielskiego monastycyzmu. Będąc pod wpływem działalności benedyktyńskiego opactwa Cluny przyczynił się do powstania wielu nowych klasztorów opartych na regule benedyktyńskiej. Za jego panowania dokonała się konsolidacja poszczególnych ziem, których partykularyzmy dawały o sobie znać jeszcze za rządów Edwina. Edgar pozostawił swoim następcom daleko bardziej skonsolidowane królestwo.

Edwin (ok. 941 – 1 października 959), król Anglii (23 listopada 955 – 1 października 959). Był najstarszym synem Edmunda Starszego i jego pierwszej żony, św. Elgivy. Tron objął po śmierci swojego stryja, Edreda.

Święty Dunstan (około 909-988) – opat klasztoru Glastonbury, arcybiskup Canterbury. Jeden z głównych przeciwników władców Wesseksu, znany z reform monastycznych. Sponsorował wyprawy misjonarzy do Skandynawii. Był jednym z doradców Edmunda I, za Eadreda był głównym ministrem. Po wstąpieniu na tron Eadwiga stracił część swoich wpływów, które odzyskał za Edgara - jedynego króla Anglii. Po śmierci Edgara koronował jego syna, późniejszego Edwarda Męczennika. Po jego śmierci tron objął Aethelred II (978), a Dunstan wycofał się z życia politycznego.

Koronacja Edgara odbyła się dopiero 11 maja 973 r. w Bath. Odbyła się ona ze wspaniałym ceremoniałem, który stał się wzorem dla późniejszych koronacji. Na uroczystości byli obecni inni władcy brytyjscy - królowie walijscy i szkoccy. Niedługo po koronacji, na zjeździe w Chester, sześciu królów zaprzysięgło wierność Edgarowi (późniejsi kronikarze powiększyli liczbę królów do ośmiu).

Tamiza (ang. Thames, w starożytności zwana Tamesis) – rzeka w południowej Anglii. Tamiza ma 346 kilometrów długości i jest jedną z najdłuższych rzek Wysp Brytyjskich. Obszar źródłowy we wzgórzach Cotswold na wysokości ok. 110 m. Omija łukiem wzgórza Chiltern i przepływa tworząc zakola przez Basen Londyński. Uchodzi do Morza Północnego tworząc estuarium, które rozpoczyna się już w Londynie (London Bridge), kilkadziesiąt kilometrów od morza.

Arcybiskup Canterbury - honorowy zwierzchnik Kościoła anglikańskiego. Biskupstwo powstało w 597 r. jako biskupstwo katolickie. Po schizmie Henryka VIII arcybiskupi Canterbury sprawują rolę ekumenicznych przywódców Kościoła anglikańskiego, wraz z arcybiskupem Yorku, noszącym tytuł prymasa Anglii.

Między 961 a 962 r. Edgar poślubił Ethelfledę Piękną, córkę earla Oldmaera i Ealdy. Ethelfleda zmarła niedługo po ślubie. Edgar miał z nią jednego syna:

Edward Męczennik (ok. 962 - 18 marca 978), król Anglii

Ok. 965 r. poślubił Elfridę (ok. 945 - 17 listopada 1000), córkę Ordgara, aldermana Devonu, i Wulfridy. Edgar i Elfrida mieli razem dwóch synów:

Edmund (ok. 965 - 970)

Ethelred II Bezradny (ok. 968 - 23 kwietnia 1016), król Anglii

Edgar zmarł w 975 r. i został pochowany w opactwie Glastonbury. Jego panowanie było okresem największego znaczenia Anglii anglosaskiej. Wraz z jego śmiercią rozpoczął się jego powolny upadek, którego zwieńczeniem będzie normański podbój Anglii 1066 r.

Edward Męczennik (ur. ok. 962, zm. 18 marca 978) – król Anglii (8 lipca 975–18 marca 978). Najstarszy syn króla Edgara I i jego pierwszej żony, Ethelfledy Pięknej, córki earla Ordmaera. Tron objął po śmierci swojego ojca. Jego prawa do tronu były kwestionowane przez drugą żonę Edgara I, Elfridę, która wolałaby widzieć na tronie swojego syna, Ethelreda. Edwarda poparł jednak arcybiskup Canterbury, Dunstan, oraz możni zgromadzeni na Witanie.

Anglia (ang. England, język staroangielski Englaland) – w przeszłości samodzielne królestwo, obecnie największa i najludniejsza część składowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Anglię zamieszkuje 83% całkowitej populacji państwa. Region zajmuje dwie trzecie wyspy Wielkiej Brytanii i posiada granice lądowe z Walią na zachodzie i Szkocją na północy. Wyspa oblewana jest przez Morze Północne, Morze Irlandzkie, Ocean Atlantycki i Kanał La Manche. Stolicą Anglii jest miasto Londyn, natomiast jej patronem – święty Jerzy.

W Kościele katolickim wspomina się go 8 lipca .

Przypisy

H. Fros, F. Sowa, Księga imion i świętych, t. 2, Kraków 1997, kolumna 100.
Św. Edgar Spokojny.