Edmund Mortimer, 5. hrabia Marchii - Polski Serwis Naukowy

Edmund Mortimer, 5th earl of March and 7th earl of Ulster (ur. 6 listopada 1391, zm. 18 stycznia 1425), właściciel jednej z największych możnowładczych fortun średniowiecznej Anglii. Jako dziecko przez krótki czas następca tronu Anglii.

Dzieciństwo

Edmund urodził się 1391 r. Był synem Rogera Mortimera, 4. hrabiego Marchii, poprzez matkę Filipę prawnuk króla Anglii Edwarda III, oraz Eleanor Holland, córki hrabiego Kentu. Jego ojciec został 1385 r. wyznaczony na następcę tronu Anglii.

Po śmierci ojca w bitwie z Irlandczykami w 1398 r. Edmund został 5. hrabią Marchii i 7. hrabią Ulsteru oraz następcą króla Ryszarda II.

Walia (wal. Cymru, ang. Wales) – jedna z czterech części składowych w Wielkiej Brytanii, celtycka kraina historyczna, część składowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej.

Harry Hotspur, znany także jako Sir Henry Percy (ur. 20 maja 1364/1366 zm. 21 lipca 1403) – angielski rycerz, jeden z przywódców rebelii przeciwko królowi Henrykowi IV. Jego ojcem był Henry Percy, 1. hrabia Northumberland. Jego przydomek, Hotspur, odnosi się do jego gwałtownej natury.

Niewola

Edmund jednak nigdy nie dostąpił zaszczytu noszenia angielskiej korony. W 1399 r. Henryk Bolingbroke, syn 1. księcia Lancaster i wnuk Edwarda III wylądował w Anglii i zmusił Ryszarda do abdykacji. Ryszard umarł niedługo później prawdopodobnie zamordowany na rozkaz nowego króla Henryka IV. Edmund i jego brat Roger znaleźli się w więzieniu w zamku Windsor, ale byli traktowani honorowo.

Henryk IV Lancaster, Henryk Bolingbroke (ur. 3 kwietnia 1367 w Bolingbroke w Lincolnshire, zm. 20 marca 1413 w Londynie), król Anglii w latach 1399-1413, najstarszy syn Jana z Gandawy, 1. księcia Lancaster (młodszego syna króla Edwarda III), i Blanki, córki Henryka Grosmonta, 1. księcia Lancaster.

Henryk V Lancaster, Henryk Monmouth (ur. 9 sierpnia lub 16 września 1387 w Monmouth w Walii, zm. 31 sierpnia 1422 w Vincennes we Francji), król Anglii w latach 1413-1422. Syn króla Henryka IV i jego pierwszej żony, Marii de Bohun, córki 7. hrabiego Hereford.

Niewola zakończyła się w marcu 1405 r., kiedy to obaj chłopcy zostali porwani z Windsoru przez zbuntowanych przeciwko Henrykowi baronów - sir Edmunda Mortimera, wuja chłopców, i jego szwagra Henry'ego Percy'ego, syna hrabiego Northumberland, zwanego "Hotspur", "Gorąca ostroga", którzy uciekli z chłopcami do Walii, do walczącego tam z Anglikami Owena IV Glendowera.

Henryk VI Lancaster (ur. 6 grudnia 1421, zm. 20 maja 1471) – był królem Anglii od 1422 r. do 1461 r., a potem ponownie od 1470 r. do 1471 r. Syn Henryka V i Katarzyny de Valois, księżniczki francuskiej.

Filipa Plantagenet, 5. hrabina Ulsteru, ang. Philippa Plantagenet, 5th countess of Ulster (ur. 16 sierpnia 1355, zm. 5 stycznia 1380/1381 w Cork w Irlandii), jedyne dziecko Lionela z Atwerpii, 1. księcia Clarence (młodszego syna Edwarda III) i Elżbiety de Burgh, 4. hrabiny Ulsteru.

W 1409 r. po stłumieniu rebelii i ścięciu tak sir Mortimera jak i Hotspura, obaj chłopcy ponownie trafili w ręce lancastrystów i zostali powierzeni pieczy księcia Walii. Roger zmarł niedługo później, zaś Edmund doczekał 1413 r., kiedy to nowy król Henryk V przywrócił mu wolność i wszystkie tytuły.

Owen Glendower, (wal. Owain IV Glyndŵr, ur. ok. 1359 - zm. ok. 1416) - książę walijski. Był spadkobiercą książąt Powys. Pochodził z królewskiego rodu Jorwerthów. Przez swoją matkę rościł sobie prawa do ziem Rhys ap Gruffydd.

Traktat w Troyes - traktat zawarty pomiędzy Anglią i Francją 21 maja 1420. W swoich założeniach miał on kończyć wojnę stuletnią, odsuwając dynastię Walezjuszy od tronu francuskiego i zaprowadzając unię personalną obydwu krajów pod berłem Henryka V.

Dalsze dzieje

Edmund cieszył się zaufaniem króla Henryka (zwanego często "królem Harrym"). Zaufanie to wzmogło się, kiedy Edmund w 1415 r. wyjawił królowi istnienie spisku, mającego go obalić i wprowadzić na tron właśnie Edmunda. Harry zareagował błyskawicznie - spisek został rozbity, zaś jego przywódcy powieszeni. Wśród nich znalazł się szwagier Edmunda hrabia Cambridge.

Normandia, Northmandy, Ziemia Ludzi Północy (fr. Normandie; nd. Normaundie) – kraina historyczna w północnej Francji, nad kanałem La Manche. Powierzchnia nizinna, w części zachodniej Wzgórza Normandzkie (do 417 m n.p.m.). Na wschodzie powierzchnia równinna przecięta doliną Sekwany. 6 czerwca 1944 alianci przeprowadzili w Normandii inwazję tworząc front na zachodzie Europy. Normandia została w 1956 roku podzielona na 2 regiony administracyjne: Dolna Normandia (Basse-Normandie) i Górna Normandia (Haute-Normandie), które mają łączną powierzchnię 29,9 tys. km². Liczba ludności wynosi 3,2 mln.

Roger Mortimer, Roger Mortimer, 4th earl of March (ur. 11 kwietnia 1374, zm. 20 lipca 1398 pod Kells), jeden z najbardziej prominentnych angielskich możnowładców końca XIV wieku, wyznaczony na następcę przez króla Ryszarda II. Roger był synem Edmunda Mortimera, 3. hrabiego Marchii i Filipy Plantagenet, 5. hrabiny Ulsteru (córki Lionela z Atwerpii, 1. księcia Clarence, syna Edwarda III - króla Anglii).

Mortimer towarzyszył królowi z kampanii we Francji 1415 r., ale z powodu choroby nie brał udziału w decydującej bitwie pod Azincourt. Później brał udział w podboju Normandii i dalszych walkach, które doprowadziły do podpisania w 1420 r. traktatu w Troyes. Po śmierci króla Harry'ego w 1422 r. Edmund wszedł w skład Rady Regencyjnej sprawującej rządy w imieniu małego Henryka VI.

Anglia (ang. England, język staroangielski Englaland) – w przeszłości samodzielne królestwo, obecnie największa i najludniejsza część składowa Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Anglię zamieszkuje 83% całkowitej populacji państwa. Region zajmuje dwie trzecie wyspy Wielkiej Brytanii i posiada granice lądowe z Walią na zachodzie i Szkocją na północy. Wyspa oblewana jest przez Morze Północne, Morze Irlandzkie, Ocean Atlantycki i Kanał La Manche. Stolicą Anglii jest miasto Londyn, natomiast jej patronem – święty Jerzy.

Edward III (ur. 13 listopada 1312 w zamku Windsor, zm. 21 czerwca 1377 w Sheen Palace) – najstarszy syn króla Anglii Edwarda II i jego żony Izabeli Francuskiej. Król Anglii od 25 stycznia 1327 do śmierci. Jest jednym z najdłużej panujących monarchów angielskich (50 lat). Jego panowanie zostało zdominowane przez wojny z Francją (wojna stuletnia) i Szkocją.

Edmund zmarł w 1425 r. w Irlandii, nigdy się nie ożenił i nie pozostawił potomstwa. Jego ziemie i tytuły przejął Ryszard, książę Yorku, syn jego siostry Anny Mortimer i hrabiego Cambridge.