Edward Apa - Polski Serwis Naukowy

Edward Ludwik Apa (ur. 15 października 1917 r. w Piotrogrodzie, zm. 24 marca 1980 r. w Krakowie) – polski aktor teatralny i filmowy; także reżyser teatralny.

Szkołę średnią ukończył w Leningradzie. Tam także studiował w Instytucie Sztuki Teatralnej. Do Polski przyjechał wraz z rodzicami w roku 1934. Tutaj zdał w ZASP egzamin aktorski w 1937 r. W latach 1938-1939 był słuchaczem studia aktorskiego dla młodzieży przy Instytucie Reduty (tzw. "Okopu"). W 1948 zdał eksternistyczny egzamin aktorski.

Olsztyn (niem. Allenstein ?/i, dawniej hist. pol. Holstin, łac. Holsten, prus. Alnāsteini) – największe miasto i stolica województwa warmińsko-mazurskiego, powiat grodzki Olsztyn, stolica powiatu ziemskiego olsztyńskiego, archidiecezji warmińskiej, a od 1992 r. metropolii warmińskiej i luterańskiej diecezji mazurskiej. Główny ośrodek gospodarczy, edukacyjny i kulturowy, siedziba władz i najważniejszych instytucji regionu, a także ważny węzeł kolejowy i drogowy. Według danych GUS populacja Olsztyna wynosi 176 457 (stan na 31.12.2009).
Elbląg (niem. Elbing, prus. Elbings) – miasto w województwie warmińsko-mazurskim, powiat grodzki Elbląg, stolica powiatu ziemskiego elbląskiego. Jedno z najstarszych polskich miast (rok założenia 1237, prawa miejskie 1246), a najstarsze w województwie.

Teatr

W teatrze zadebiutował w kwietniu 1937 roku w komedii Mała Kitty i wielka polityka. Spektakl ten odbył się w Teatrze Malickiej w Warszawie.

Z wyjątkiem lat wojny występował na deskach wielu polskich teatrów (w Warszawie, Wrocławiu, Olsztynie, Elblągu, Częstochowie, Rzeszowie, Opolu, Białymstoku, Szczecinie, Koszalinie) w bardzo zróżnicowanym repertuarze.

Ze szczecińskim Teatrem Krypta współpracował też jako reżyser.

IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza aktorów i filmów. Zawiera informacje o artystach i produkcjach z wielu części świata (w tym także polskich). Z bazy możemy się dowiedzieć między innymi o dorobku aktorów (reżyserów, scenarzystów, muzyków i innych osób związanych z produkcją i tworzeniem filmu), przeczytać krótkie syntetyczne biografie (przy niektórych osobach). Baza pozwala również sprawdzić informacje o filmach, serialach i produkcjach telewizyjnych (nawet tych w produkcji), jak również o nagrodach filmowych. Mankamentem bazy jest nieuwzględnianie charakterystycznych znaków diakrytycznych niektórych języków, w tym języka polskiego.
Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

Spektakle teatralne

Teatr Malickiej w Warszawie

1937 – Mała Kitty i wielka polityka

Teatr Powszechny w Warszawie (MDT)

1945 – Macierzyństwo panny Jadzi jako Włodek (reż. Helena Buczyńska)

1947 – Starzy przyjaciele jako Laskowskij (reż. Witold Koweszko)

Teatr Polski w Warszawie

1945, 1948 – Zakon krzyżowy jako Kniaź Jamont, Giermek III (reż. Janusz Warnecki)

1947 – Wilki i owce jako Lokaj Kupawinej (reż. Karol Borowski)

1949 – Wrogowie jako Akimow (reż. K. Borowski)

1949 – Wieczór puszkinowski (reż. J. Warnecki)

Teatr Comoedia w Warszawie (MDT)

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).
Róża – dramat niesceniczny Stefana Żeromskiego, wydany pod pseudonimem Józef Katerla przez Spółkę Nakładową Książka w Krakowie w roku 1909. Żeromski w tym utworze starał się zająć stanowisko wobec sprzecznych poglądów na sens i celowość rewolucji 1905 roku oraz kreśli własną wizję rozwiązania problemów społecznych i politycznych w Polsce na początku XX wieku. Można przyjąć, że jego poglądy własne są tożsame z działalnością Traugutta, Montwiłła, Toczyńskiego, Okrzeji, których wymienia jako bohaterów narodowych (w Prologu).

1946 – Pomocnica domowa jako Janek (reż. Helena Gruszecka)

1947 – Zaczarowane koło jako Kasztelan (reż. Zbigniew Kochanowicz)

Teatr Mały w Warszawie (MDT)

Uczeń diabła jako Tytus Dudgeon (reż. Dobiesław Damięcki)

Teatr Rozmaitości w Warszawie (MDT)

1947 – Żabusia jako Julian (reż. Jan Kochanowicz)

1948 – Romans z ojczyzną jako Deputowany I (reż. Eugeniusz Poreda)

Teatr im. Stefana Jaracza (Olsztyn, Elbląg)

1950 – Kościuszko w Berville jako Zenowicz (reż. Stanisław Milski)

Teatr Ateneum im. S. Jaracza Warszawie

Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.
Lato w Nohant − komedia w trzech aktach, autorstwa polskiego pisarza Jarosława Iwaszkiewicza (1894-1980), opublikowana w odcinkach w latach 1936–1937 w "Skamandrze".

1951 – Interwencja jako Ali (reż. Ludwik René)

Teatry Dramatyczne w Częstochowie

1952 – Balladyna jako Gralon (reż. Wanda Wróblewska)

1953 – Dziewczyna z dzbankiem jako Don Juan (reż. Edmund Kron)

1953 – Jegor Bułyczow i inni jako Mikrousow (reż. Henryk Lotar)

1954 – Królowa Śniegu jako Radca (reż. H. Lotar)

1955 – Beatrix Cenci jako Inkwizytor (reż. E. Kron)

1955 – Dzieci jednej matki jako Siergiej Czagin (reż. E. Kron)

1956 – Lato w Nohant jako Clesinger (reż. Elwira Turska)

Teatr Ziemi Opolskiej w Opolu

Filmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 lipca 2010 zawiera informacje o 460297 filmach, 32874 serialach i 1273718 ludziach filmu).
Burza (ang. The Tempest) - sztuka autorstwa Williama Szekspira. Dawniej uznawano ją za komedię, co jest jednak dyskusyjne z powodu elementów, które pomniejszają komediowy wydźwięk. Obecnie jest często uznawana za romans.

1957 – Pigmalion jako Pułkownik Pickering (reż. Marian Godlewski)

1957 – Don Carlos jako Margrabia Posa (reż. M. Godlewski)

1957 – Kobieta twojej młodości jako Karol Josse (reż. Romana Bohdanowicz)

Teatr im. W. Siemaszkowej w Rzeszowie

1958 – Wesele Figara jako Bazylio (reż. Bronisław Kassowski)

1959 – Głupi Jakub jako Doktor (reż. Ireneusz Erwan)

1959 – Czarująca szewcowa jako Alkad (reż. Maria Straszewska)

1959 – Cudotwórca jako Paweł (reż. Zofia Modrzewska)

1959 – Wojna i pokój jako Karatajew (reż. Stefan Winter)

1960 – Opowieść o kole kredowym jako Handlarz wina (reż. Z. Modrzewska)

1960 – Śmierć komiwojażera jako Charley (reż. S. Winter)

1961 – Kuglarze jako Mr Jefferson (reż. I. Erwan)

1961 – Wieczór Trzech Króli jako Kapitan (reż. Stanisława Zbyszewska)

1961 – Hotel Astoria jako Rublew (reż. S. Winter)

1962 – Skandal w Hellbergu jako Sierżant Blom (reż. I. Erwan)

1962 – Idiotka jako Beniamin Beaurevers; Mario (rez. E. Turska)

1962 – Dobranoc, Patrycjo jako Generał Burton (reż. S. Winter)

1963 – Burza jako Sebastian (reż. Gustawa Błońska)

1963 – Przygoda z Vaterlandem jako Doktor Bohme (reż. I. Erwan)

1963 – Fizycy jako Uwe Sievers (reż. S. Winter)

1963 – Jegor Bułyczow i inni jako Donat (reż. S. Winter)

1964 – Ryszard II jako Opat Westminsteru; Lord (reż. S. Winter)

1964 – Jutro Berlin jako Bonatti (reż. I. Erwan)

1964 – Wesele jako Dziad (reż. S. Winter)

1965 – Henryk VI na łowach jako Gajowy II (reż. Danuta Bleicherówna)

1965 – Horsztyński jako Skowicz (reż. Zdzisław Dąbrowski)

1966 – Don Juan jako Posąg Komandora (reż. E. Turska)

Teatr Dramatyczny im. Węgierki w Białymstoku

W małym dworku – dramat Stanisława Ignacego Witkiewicza z 1921 roku (ostatnia scena dopisana w 1925 roku). Po raz pierwszy na scenie wystawiono go w 1923 roku w Toruniu. Pierwodruk ukazał się dopiero po wojnie w 1948 roku wraz z wydaniem Szewców w opracowaniu Władysława Józefa Dobrowolskiego w serii Biblioteki Dramatycznej „Nowy Teatr”. Dramat jest krytyką konwencji realistycznej w sztuce (powstał w odpowiedzi na W małym domku Rittnera).
Żabusia – dramat z 1897, jeden z utworów Gabrieli Zapolskiej. Za temat dramatu autorka obrała krytykę tzw. mieszczańskiej moralności, opartej na pozorach, obłudzie, zakłamaniu.

1966 – Spisek jako Andrea Doria (reż. Jerzy Zegalski)

1967 – Czajka jako Piotr Nikołajewicz Sorin (reż. Roman Kordziński)

Wrocławski Teatr Współczesny im. E. Wiercińskiego

1967 – Pluskwa jako Przewodniczący (reż. Jerzy Jarocki)

1968 – Róża jako Robotnik II (reż. Andrzej Witkowski)

1968 – Śmierć na gruszy jako Handlarz (reż. Józef Szajna)

1968 – Igraszki z diabłem jako Belzebub (reż. Jitka Stokalska)

1968 – Przedwiośnie jako Maciejunio (reż. A. Witkowski)

1969 – Pastorałka jako Melchior (reż. J. Stokalska)

1969 – Trzej muszkieterowie (reż. A. Witkowski)

1969 – Kiedyś w roku dwudziestym Potapow (reż. A. Witkowski)

1970 – Pogranicze w ogniu (reż. A. Witkowski)

1970 – Ania z Zielonego Wzgórza jako Mateusz (reż. Halina Dzieduszycka)

1971 – Damy i huzary jako Major (reż. A. Witkowski)

1972 – Młoda Gwardia jako Matwiej Kostijewicz Szulga (reż. A. Witkowski)

1973 – Miłość jest złym doradcą jako Hibberd (reż. Andrzej Makarewicz)

1973 – Pan Wokulski jako Doktor Szuman (reż. Józef Para)

1974 – Janulka córka Fizdejki (reż. J. Para)

Teatry Dramatyczne, obecnie Teatr Polski w Szczecinie

Reżyser – autor realizujący własną artystyczną koncepcję multidyscyplinarnego utworu: spektaklu, filmu, audycji radiowej, programu telewizyjnego, nagrania dźwiękowego itp. Nadzoruje i koordynuje działania wszystkich biorących udział w przedsięwzięciu. Reżyser nadaje ostateczny kształt utworowi i jest za niego odpowiedzialny w sensie artystycznym.
Internetowa Baza Filmu Polskiego (filmpolski.pl) – największa pośród istniejących, redagowana w Bibliotece i Ośrodku Informacji Filmowej PWSFTviT im. Leona Schillera w Łodzi przez Jarosława Czembrowskiego. Istnieje od 1990, początkowo udostępniana w Bibliotece PWSFTviT, od marca 1998 również w internecie.

1975 – Klik-klak jako Teodor (reż. Krystyna Tyszarska)

Teatr Współczesny w Szczecinie

1976 – Kobieta zza zielonych drzwi jako Tamada (reż. Wojsław Brydak)

1977 – Farsa mrocznych jako Burmistrz (reż. Maciej Englert)

Teatr Krypta w Szczecinie

1977 – Otwórz drzwi

Bałtycki Teatr Dramatyczny im. J. Słowackiego w Koszalinie

1977 – Przy pełni księżyca jako Matwiej (reż. Krzysztof Rotnicki)

1978 – Straszliwy wychowawca jako Paproń (reż. Janusz Tartyłło)

1978 – W małym dworku jako Ignacy (reż. J. Tartyłło)

1978 – Król IV jako Liktor (reż. Jarosław Kuszewski)

1978 – Odwety jako Lemański (reż. J. Kuszewski)

Rzeszów (łac. Resovia, czes. Řešov, jid. רײַשע, ros. Жешув, ukr. Ряшiв, niem. Reichshof) – miasto w południowo-wschodniej Polsce, stolica województwa podkarpackiego oraz diecezji rzeszowskiej. Rzeszów stanowi powiat grodzki, a także jest siedzibą ziemskiego powiatu rzeszowskiego.
Juliusz Słowacki herbu Leliwa (ur. 4 września 1809 w Krzemieńcu, zm. 3 kwietnia 1849 w Paryżu na gruźlicę) – jeden z najwybitniejszych poetów polskich doby romantyzmu, dramaturg i epistolograf. Obok Mickiewicza i Krasińskiego określany jako jeden z Wieszczów Narodowych. Twórca filozofii genezyjskiej (pneumatycznej), epizodycznie związany także z mesjanizmem polskim. Był też mistykiem. Obok Mickiewicza uznawany powszechnie za najwiekszego przedstawiciela polskiego romantyzmu.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)