|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Wspólne badania bezpieczeństwa żywności oraz zdrowia ludzi i zwierząt, a także partnerstwo przy innowacyjnych projektach z zakresu medycyny i weterynarii przewiduje umowa o współpracy między Uniwersyteckim Centrum Medycyny Weterynaryjnej w Krakowie a Państwowym Instytutem ... Polski lekarz ma większe problemy w porozumiewaniu się z otoczeniem niż przeciętny obywatel, wynika z badań wrocławskich naukowców, na które powołuje się "Dziennik Polski". "To niepokojąca obserwacja" - ... Uczelnie medyczne zapowiadają ograniczenie naboru studentów. Np. o 19 proc. mniej studentów przyjmie w nowym roku akademickim Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego - informuje ,,Dziennik Polski". Zdaniem cytowanego przez gazetę prof. Tomasza ... Kierownik Dziecięcego Centrum Oparzeniowego w Uniwersyteckim Szpitalu Dziecięcym w Krakowie, dr Jacek Puchała, został laureatem tegorocznej nagrody im. Giuseppe Whitakera. Uroczyste jej wręczenie odbędzie się w czwartek wieczorem w Palermo w obecności wład... Lekarz endokrynolog i etyk, członek Europejskiej Grupy ds. etyki w nauce i Nowych Technologiach prof. Krzysztof Marczewski o nagrodzie Nobla dla twórcy metody zapłodnienia in vitro i kontrowersjach dotyczących tej metody zapłodnienia. "Metod...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Edward HamerskiCzy wiesz że...? Akademia Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie - jedna z czterech wyższych uczelni Lwowa w dwudziestoleciu międzywojennym i jedna z dwóch uczelni kształcących lekarzy w specjalności Medycyna weterynaryjna w II Rzeczpospolitej. Docent (niem. Dozent, łac. doceo – uczę) – stanowisko w szkołach wyższych i instytutach naukowych dla pracowników dydaktycznych. Od 1 października 2005 roku uregulowane ustawą Prawo o szkolnictwie wyższym z 27 lipca 2005 r. Ustawa ta w art. 110, ust. 4 dopuszcza (w drodze odpowiedniego zapisu w statutach poszczególnych uczelni) wprowadzenia fakultatywnego stanowiska docenta w grupie pracowników dydaktycznych danej uczelni. Osoba taka powinna posiadać stopień doktora, a jej prawa i obowiązki są podobne jak na stanowisku starszego wykładowcy. W uczelniach morskich na stanowisku docenta może być zatrudniona osoba posiadająca tylko stopień naukowy doktora oraz najwyższy stopień morski (art. 114, ust. 4). Edward Wiktor Hamerski (ur. 1897 we Lwowie, zamordowany z 3/4 lipca 1941 we Lwowie) - polski lekarz weterynarii, profesor Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie. W 1918 brał udział w polskiej obronie Lwowa. Ukończył studia rolnicze (uzyskując dyplom inżyniera rolnika) oraz weterynaryjne w Akademii Medycyny Weterynaryjnej (w 1930 uzyskał dyplom lekarza weterynarii). Specjalizował się w chorobach wewnętrznych zwierząt. Pod kierunkiem Zygmunta Markowskiego obronił w 1933 doktorat nauk weterynaryjnych na podstawie rozprawy o zaburzeniach przewodnictwa przedsionkowo-komorowego na tle bloku zupełnego, następnie habilitował się w lwowskiej Akademii Medycyny Weterynaryjnej. Był kolejno asystentem, docentem i zastępcą profesora tej uczelni. Konrad Millak (ur. 15 stycznia 1886 r. w Warszawie, zm. w 1969 r.) - polski lekarz weterynarii, pułkownik wojska polskiego. We wrześniu 1904 r. został studentem Warszawskiego Instytutu Weterynaryjnego. 28 października 1905 r. z racji zamknięcia uczelni zmuszony był przerwać studia, które kontynuował w Dorpacie w latach 1907-1909. Dyplom uzyskał w październiku 1909 r. Z dniem 1 listopada 1910 r. gubernator łomżyński powierzył mu stanowisko powiatowego lekarza weterynarii w Ostrołęce, potem kierował inspektoratem w Kolnie. W dniu 30 lipca 1914 r. zmobilizowany został do armii carskiej. Do Warszawy wrócił w czerwcu 1918 r., a od 1 sierpnia podjął pracę zastępcy powiatowego lekarza weterynarii w Węgrowie. W Warszawie otrzymał powołanie do służby wojskowej z przydziałem do Ministerstwa Spraw Wojskowych, gdzie przez wiele lat pełnił obowiązki szefa wydziału w Sekcji Weterynaryjnej. W 1919 r. został majorem, w 1920 r. podpułkownikiem, w 1924 r. pułkownikiem. W 1921 r. doktoryzował się w Akademii Medycyny Weterynaryjnej we Lwowie. Od 1927 r. był Naczelnym Lekarzem Weterynarii Okręgu Korpusu Warszawskiego. We wrześniu 1939 r. pełnił obowiązki szefa Służby Weterynaryjnej Ministerstwa Spraw Wojskowych.
Lekarz weterynarii (potocznie określany jako weterynarz) - przedstawiciel jednej z trzech nauk lekarskich (obok medycyny i stomatologii) - osoba, która ukończyła 5,5 letnie studia na jednym z wydziałów medycyny weterynaryjnej i uzyskała prawo do wykonywania zawodu nadawane przez okręgową izbę lekarsko-weterynaryjną, posiadająca kwalifikacje do badania i leczenia zwierząt oraz do kontroli środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego. W okresie sowieckiej okupacji Lwowa nadal prowadził działalność naukową. Od października 1939 profesorem chorób wewnętrznych i zakaźnych zwierząt w radzieckim Instytucie Weterynaryjnym we Lwowie oraz kierownikiem Kliniki Chorób Wewnętrznych Zwierząt Małych. Ogłosił 8 prac naukowych. Zginął wraz z grupą polskich uczonych lwowskich, zamordowanych w lipcu 1941 przez Niemców. Zygmunt Albert (ur. 30 października 1908 w Turce, zm. 7 października 2001 w Bremie) - polski lekarz anatomopatolog, profesor nauk medycznych i badacz, historyk medycyny.
Mord profesorów lwowskich – egzekucja polskich naukowców, profesorów wyższych uczelni Lwowa dokonana w tym mieście przez Niemców w pierwszych dniach hitlerowskiej okupacji Lwowa w lipcu 1941. ŹródłaPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |