Edward VI (ur. 12 października 1537 w Hampton Court, zm. 6 lipca 1553 w Greenwich), król Anglii w latach 1547-1553, jedyny syn Henryka VIII Tudora, króla Anglii i jego trzeciej żony Jane Seymour, córki sir Johna Seymoura, szlachcica z Wiltshire. Edward nigdy nie rządził samodzielnie – rządy w jego imieniu sprawowała Rada Regencyjna.

Książę Walii

Długo oczekiwany męski potomek Henryka VIII urodził się 12 października 1537 r. Brak męskiego następcy tronu doprowadziło do rozwodu Henryka z dwiema poprzednimi żonami – Katarzyną Aragońską i Anną Boleyn. Ta ostatnia została później ścięta. Matka Edwarda zmarła niedługo po jego narodzinach w wyniku gorączki poporodowej.

Już od dnia swoich narodzin Edward był tytułowany księciem Kornwalii. Parę dni później uzyskał tytuł księcia Walii. Do 6 roku życia Edward znajdował się pod opieką pielęgniarki, zwanej Mother Jack, i licznych służących. Potem opiekę nad następcą tronu przejęła szósta żona Henryka, Katarzyna Parr.

Edward był bardzo chorowitym dzieckiem. Niektórzy naukowcy uważają, że cierpiał na kiłę wrodzoną, inni, że na gruźlicę. Pierwszą poważną gorączkę książę Walii przeżył w wieku 4 lat. Jego ojca skłoniło to do kolejnych małżeństw, w celu narodzin kolejnego syna i zabezpieczenia sukcesji. Jednakże trzy kolejne małżeństwa Henryka VIII nie przyniosły mu potomstwa. W późniejszych latach zdrowie Edwarda uległo poprawie, dopiero w 1552 r. zachorował na odrę, zaś rok później prawdopodobnie na gruźlicę, która stała się przyczyną jego śmierci.

Choroby Edwarda nie miały wpływu na jego edukację. Książę był bardzo bystrym dzieckiem i łatwo przyswajał sobie nowe wiadomości. Jego najważniejszymi nauczycielami byli: Richard Cox, biskup Ely, sir John Cheke i Jean Belmain. Książę biegle władał łaciną, greką i francuskim. Żył w dobrych relacjach ze swoją macochą, Katarzyną Parr. Silna więź łączyła go również ze starszą siostrą Marią, córką Henryka VIII z pierwszego małżeństwa, i to pomimo różnic wyznaniowych, gdyż Maria była gorliwą katoliczką, a Henryk VIII zadbał, by Edward został wychowany na gorliwego protestanta.

Król Anglii. Regencja Somerseta

Henryk VIII zmarł 28 stycznia 1547 r. i książę Walii wstąpił na tron jako Edward VI. Miał wtedy 9 lat. Do ukończenia przezeń 18 roku życia władzę miała sprawować Rada Regencyjna w liczbie 16 osób (13 marca powiększona do 26 członków). Realna władza spoczęła w rękach Edwarda Seymoura, 1. hrabiego Hertford, brata matki Edwarda, mianowanego w 1547 r. 1. księciem Somerset, Lordem Wielkim Skarbnikiem (Lord High Treasurer) i Lordem Marszałkiem (Earl Marshal), który przyjął tytuł Lorda Protektora Królestwa i Opiekuna Osoby Króla (Lord Protector of Realm and of the King's Person). Edward VI został koronowany w Westminsterze 20 lutego 1547 r.

Głównym celem Somerseta był podbój Szkocji. W 1547 r. udało się opanować szkockie niziny, ale w roku następnym Anglia znalazła się w obliczu sojuszu szkocko-francuskiego, dzięki małżeństwu małej królowej Szkocji, Marii i delfina Franciszka de Valois. Sytuację jaka powstała próbował wykorzystać młodszy brat lorda protektora, Thomas Seymour, 1. baron Seymour of Sudeley, Lord Wielki Admirał (Lord High Admiral), który zawiązał spisek mający na celu obalenie Somerseta. W 1549 r. spisek wyszedł na jaw i Somerset skazał brata na ścięcie. Wyrok wykonano, co zraziło do lorda protektora króla Edwarda, gdyż Thomas Seymour był jego ulubionym wujkiem.