Edykt Karakalli, znany także jako Constitutio Antoniniana – dokument wydany w 212 roku, przyznający wszystkim wolnym mieszkańcom Imperium Rzymskiego prawa obywateli rzymskich.

Nazwa edyktu pochodzi od Karakalli, czyli Marcusa Aureliusa Antoninusa, cesarza Rzymskiego, któremu przypisuje sie autorstwo dokumentu.

Na katalog praw obywateli rzymskich składały się:

1. Prawo do głosowania (ius suffragii);
2. Prawo do służby w legionach rzymskich (ius militiae);
3. Prawo do wyboru na urząd państwowy (ius Honorum);
4. Prawo do odwołania się do opinii publicznej, jeżeli wyrok wydany przez sąd wydawał się niesprawiedliwy (ius provocationis);
5. Prawo do własności (ius census).

Prawo mieszkańca miasta było pierwotnie zarezerwowane dla obywateli Rzymu. Od 89 r. p.n.e. przyznawano je wszystkim mieszkańcom Italii.