Eiffel 65 - Polski Serwis Naukowy

Eiffel 65 – włoski zespół grający muzykę elektroniczną i eurodance, założony w 1999.

Nazwa zespołu "Eiffel" do niczego się nie odnosi. Została wybrana losowo przez program komputerowy. Liczba 65 znalazła się przypadkowo na ich demie – był to fragment numeru telefonu. Obecnie dwaj członkowie Eiffel 65 – Maurizio Lobina i Jeffrey Jey – tworzą grupę Bloom 06.

16 czerwca 2010 Massimo Gabutti – szef włoskiej wytwórni BlissCorporation, która wypromowała Eiffel 65 – oficjalnie ogłosił reaktywację zespołu w jego oryginalnym składzie. W zamieszczonej na oficjalnej stronie notce umieścił między innymi takie słowa:

Eurodance to rodzaj muzyki tanecznej. Szczyt popularności eurodance przypada na lata 90. XX wieku. Charakterystyczną cechą tego gatunku jest kobiecy śpiew w refrenie, oraz zwrotki rapowane przez mężczyzn – przeważnie ciemnoskórych, z głębokim głosem.

Muzyka elektroniczna – muzyka tworzona głównie lub wyłącznie za pomocą elektrofonów (elektromechanicznych i elektronicznych instrumentów muzycznych) oraz urządzeń elektronicznych przetwarzających dźwięki pozamuzyczne lub generowane przez tradycyjne instrumenty akustyczne.

Czy Eiffel 65 powraca? To zależy... Jeśli macie na myśli formę zespołu, lub – co gorsza – boysbandu, to zdecydowanie nie.
Jeśli zaś myślicie o Eiffel 65 jako o grupie trzech muzycznych producentów, którzy wspólnie z przyjaciółmi z BlissCo byli w stanie w ciągu 45 dni i nocy nagrać i wyprodukować płytę "Europop", a następnie sprzedać ją w milionach egzemplarzy... to zdecydowanie tak. Jeśli myślicie o Eiffel 65 jako mieszance utalentowanych muzyków, DJ'a i świetnych wokali, które wstrząsną całym światem, to tak – Eiffel 65 powraca.
Aktualnie Maury, Gabry i Jeffrey pracują nad nową płytą Eiffel 65. Nie oznacza to jednak, że nie będą oni tworzyć również innych projektów, gdyż są producentami i właśnie dlatego nie powinno zamykać się ich w klatce, lecz przeciwnie – pozwolić w nieskrępowany sposób realizować ich powołanie, poprzez prezentację swoich umiejętności i doświadczenia, które zdobyli od początku swojej kariery.

Massimo potwierdził również, że zespół będzie koncertował, nie podał jednak żadnych dokładniejszych informacji na ten temat.

Eiffel 65 Repacking – wzbogacona wersja trzeciego albumu grupy Eiffel 65 - Eiffel 65 (2003). CD nr 1 pozostała bez zmian natomiast na drugiej płycie znalazły się angielskie wersje utworów z pierwszej i kilka remiksów z płyty pierwszej.

Gitara basowa − instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na podstrunnicy (gryfie); stosuje się także gitary basowe bezprogowe (fretles, z ang. fretless). Gitara basowa — podobnie jak kontrabas — transponuje o oktawę w dół. Tradycyjne gitary basowe mają cztery struny E1, A1, D, G, czyli wydają dźwięki odpowiednio: 41,2 Hz, 55 Hz, 73,4 Hz i 98 Hz. Łączna skala gitary basowej obejmuje dźwięki (w brzmieniu) od E1 do g, jest więc identyczna ze skalą kontrabasu 4-strunowego. Oprócz tradycyjnego stroju EADG, głównie w muzyce cięższej stosuje się strój obniżony, gdzie o ton niżej stroi się całą gitarę (DGCF) lub tylko najniższą strunę (DADG). Oprócz czterostrunowych, istnieją także modele pięciostrunowe (z dodatkową dolną struną H2 lub C1) (jak kontrabas 5-strunowy, orkiestrowy), sześciostrunowe (jak pięciostrunowy plus górna struna C), ośmiostrunowe (gdzie dla każdej struny, takiej jak w gitarze czterostrunowej jest dodana druga strojona o oktawę wyżej) oraz dwunastostrunowe, spokrewnione z Chapman stickami. Firma Modulus wyprodukowała w latach 80 XX w. osiemnastostrunową gitarę basową (jej szyjka ma 6 cali szerokości). Osoba grająca na gitarze basowej to basista. Gitara basowa zazwyczaj należy do sekcji rytmicznej zespołu muzycznego w muzyce rozrywkowej, jednak obecnie jest często wykorzystywana jako instrument solowy.