Ekkehard I - Polski Serwis Naukowy

Ekkehard I (ur. ok. 960, zm. 30 kwietnia 1002) – margrabia Miśni w latach 985-1002. Syn Güntera, brat Guncelina.

Życiorys

Od 985 margrabia marchii Miśnieńskiej (po śmierci Rygdaga). Spowinowacił się z rodem Thietmara I, poprzez małżeństwo z wdową po Thietmarze, Swanhildą. Ekkehard wyrobił sobie wysoką pozycje przez działania wojenne, które podejmował; odbił Miśnię, stolicę marchii zdobytą przez Wieletów w 983. Podbił też plemię Milczan.

Arcybiskup (gr. αρχή, arché - pierwszeństwo, gr. επίσκοπος, epískopos - nadzorca, biskup) – tytuł honorowy lub urząd nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezja), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa ("ad personam").

Wieleci, Wilcy, Lucice, Lutycy to grupa plemienna Słowian połabskich, zamieszkujących od VI wieku tereny między dolną Odrą a Łabą, wywodząca się z Pomorza Przedodrzańskiego. W źródłach pisanych za czasów Karola Wielkiego nazywani również: Wiltzi, Vultzi, Welatabowie. Wieleci obok Obodrzyców i Serbów należeli do Słowian zachodnich. Geograf Bawarski podaje, że na ziemiach Wieletów znajdowało się 95 grodów.

W 1002 roku zmarł cesarz Otton III. Pretensje do tronu zgłosiło trzech kandydatów. Największe szanse miał Ekkehard, cieszący się wielkim uznaniem zmarłego cesarza. Starania przerwał spisek, który doprowadził do śmierci margrabiego 30 kwietnia 1002 roku. Odtąd wadziło się dwóch kandydatów: książę szwabski Herman oraz przyszły cesarz Henryk książę bawarski. Zamieszanie wykorzystał książę polski Bolesław Chrobry zajmując Łużyce, Milsko oraz Miśnię. Wojnę zakończył pokój w Budziszynie w 1018 r. oraz małżeństwo Ody, córki Ekkeharda z Bolesławem Chrobrym. Ostatecznie marchię miśnieńską otrzymał brat Ekkeharda, Guncelin.

Łużyce Górne (niem. Oberlausitz, górnołuż. Hornja Łužica, dolnołuż. Górna Łužyca, łac. Lusatia Superior) - kraina historyczno-geograficzna w Niemczech (kraj związkowy Saksonia, częściowo Brandenburgia), niewielkie fragmenty także na terytorium Polski. Głównym miastem jest Budziszyn. Do XV wieku tereny te znane były jako Milsko, od zamieszkującego je plemienia słowiańskiego Milczan. Na tych ziemiach wykształcił się język górnołużycki.

Ekkehard II (ur. ok. 985, zm. 24 stycznia 1046) – margrabia Miśni od 1038 do śmierci, zastąpił w tej funkcji swojego starszego brata Hermana I. Wcześniej, od roku 1034, pełnił urząd margrabiego Łużyc. Syn Ekkeharda I. Ożeniony z Utą von Ballenstedt, był bezdzietny. Był ostatnim przedstawicielem rodu Ekkehardynów. Zmarł podczas epidemii, która objęła znaczny obszar Saksonii.

Potomstwo

Z żoną Swanhildą miał 7 dzieci:

Ludgard (zm. 1012),

Herman I (zm. 1031) – mąż córki Bolesława Chrobrego Regelindy, margrabia Miśni 1009-1031,

Ekkehard II (zm. 1046), margrabia Miśni 1031-1046,

Gunter (zm. 1025) – arcybiskup salzburski,

Eilward (zm. 1023) – biskup miśnieński,

Matylda – żona Dytryka II (zm. 1034),

Oda (zm. po 1018) – czwarta żona Bolesława Chrobrego.

Przypisy

Kronika Thietmara, Kraków 2005, s. 75.
J. Strzelczyk, Otton III, Wrocław 2009, s. 196–197.

Bibliografia

Źródła

Kronika Thietmara, Universitas, Kraków 2005, ISBN 83-242-0499-7, s. 57–58, 61–62, 75–76, 96–97.

Opracowania

Strzelczyk J., Otton III, Ossolineum, Wrocław 2009, ISBN 978-83-04-04536-1, s. 188–189, 196–197.