Eklezjologia - Polski Serwis Naukowy

Eklezjologia - (gr. ekklesia - Kościół, logos - słowo, nauka) nauka o Kościele, nazywana także teologią Kościoła. Twórcą tego terminu jest Angelus Silesius. W ujęciu naukowym oznacza naukę o genezie, istocie, cechach, strukturach, zadaniach i celach Kościoła.

Katolicka

W teologii katolickiej jest jednym z podstawowych traktatów.

Sakramenty (w łacinie kościelnej sacramentum — „tajemnica religii”; od późnołacińskiego sacramentum — „przysięga wierności”, np. legionistów, od sacro, sacrare — „poświęcić, ubóstwić”) – w chrześcijaństwie obrzęd religijny rozumiany jako znak lub sposób przekazania łaski Bożej, ustanowiony, zgodnie z wiarą, przez Chrystusa.

Encyklopedia Katolicka to wydawana od 1973 roku wielotomowa encyklopedia przygotowywana przy Instytucie Leksykograficznym KUL współpracującym z Towarzystwem Naukowym KUL. Do 2009 roku ukazało się 13 tomów (do hasła "Notyfikacja").

Rodzaje

dogmatyczna - czyli właściwa. Ujmuje Kościół z punktu widzenia dogmatyki.

apologetyczna - niekiedy nie odróżniana od dogmatycznej. Próbuje udowodnić boskie pochodzenie Kościoła.

kanonistyczna - dopatruje się relacji między Kościołem jako misterium a jego prawem.

pastoralna - widzi Kościół jako misterium miłości Boga urzeczywistniające się przez przepowiadanie słowa Bożego, katechizację i sakramenty.

socjalna - podkreśla społeczny i publiczny wymiar Kościoła.

liturgiczna - widzi realizację Kościoła w życiu chrześcijan przez liturgię, przede wszystkim przez Eucharystię.

moralna - ujmuje Kościół w kluczu etyczno-moralnym jako miernik norm postępowania człowieka.

Metody

Duch Święty (hebr. רוּחַ הַקֹּדֶשׁ Ruach ha-Kodesz, gr. τὸ ἅγιον Πνεύμα to hagion Pneuma lub τὸ Πνεύμα τὸ ἅγιον to Pneuma to hagion, łac. Spiritus Sanctus) – w religii chrześcijańskiej trzecia osoba Trójcy Świętej, równa Ojcu i Synowi w bóstwie, majestacie, substancji i naturze. Nie jest bytem zrodzonym, ani stworzonym. Pochodzenie Ducha Świętego interpretowane jest zależnie od tradycji chrześcijańskiej. Według tradycji zachodniej Duch pochodzi od Ojca i Syna, natomiast w tradycji wschodniej - od Ojca przez Syna ( zob. filioque). Według doktryn antytrynitarnych nie jest Osobą Boską, często uważana jest jedynie za przejaw działalności Bożej.

Liturgia (gr. λειτουργια – działanie na rzecz ludu) – w starożytnej Grecji działania konkretnej osoby lub społeczności na rzecz obywateli, obecnie – publiczna forma kultu religijnego, dotycząca całokształtu zrytualizowanych, zbiorowych i ściśle określonych czynności sakralnych, ustalonych przez kapłanów danej religii.

aprioryczna - inaczej pisteologiczna (gr. pistis - wiara). Wychodzi od wiary, w jej świetle bada Biblię i Tradycję i na tej podstawie próbuje wydobyć prawdziwy obraz Kościoła.

znamion - identyfikuje Kościół na podstawie jego cech (znamion): jedności, świętości, powszechności i apostolskości.

fenomenologiczna - albo empiryczna. Próbuje ujmować Kościół tak, jak jawił się on pierwszym chrześcijanom.

historyczna - widzi Kościół w kontekście wszystkich wymiarów historii ludzkiej i dziejów zbawienia. Wychodzi od historycznego fenomenu Jezusa Chrystusa oraz obecności Ducha Świętego w historii ludzkiej.

personalistyczna - widzi Kościół jako wielkość osobową, która realizuje się w przestrzeni osobowej i międzyosobowej.

Prawosławna

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Protestancka

Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Bibliografia

Cz. Bartnik Eklezjologia, w: Encyklopedia Katolicka, t. 4, kol. 773-781.

Jezus Chrystus (z , zdaniem historyków prawdopodobnie , zm. ok. 30–33 n.e. w Jerozolimie), Jezus z Nazaretu — centralna postać chrześcijaństwa. Według chrześcijan założyciel Kościoła, Syn Boży i Zbawiciel.

W katolicyzmie i prawosławiu Tradycja Apostolska (lub po prostu Tradycja) – część depozytu wiary niezapisana w Biblii, objawiona Apostołom przez Chrystusa i Ducha Świętego, przekazywana początkowo ustnie przez Kościół. Traktowana jest za źródło wiary równorzędne Biblii lub Biblię określa się jako spisaną część Tradycji. Protestantyzm odrzuca tradycję apostolską w myśl reformacyjnej zasady Sola scriptura.