Elżbieta Tyrolska - Polski Serwis Naukowy

Elżbieta Tyrolska (ur. ok. 1262, zm. 28 października 1313 w Königsfelden) – królowa Niemiec, córka hrabiego Tyrolu Meinharda II i Elżbiety Wittelsbach, córki księcia Bawarii Ottona II. Jej bratem był Henryk Karyncki.

20 grudnia 1274 r. w Wiedniu poślubiła Albrechta Habsburga (lipiec 1255–1 maja 1308), syna króla Niemiec Rudolfa I i Gertrudy, córki hrabiego Burcharda V von Hohenberg. Albrecht i Elżbieta mieli razem siedmiu synów i pięć córek:

Anna (przed 1280–19 marca 1327 we Wrocławiu), żona margrabiego Brandenburskiego Hermana i księcia wrocławskiego Henryka VI Dobrego

Agnieszka (1280–11 czerwca 1364 w Königsfelden), żona króla Węgier Andrzeja III

Rudolf (1282–3/4 lipca 1307), książę Austrii i król Czech

Elżbieta (ok. 1293–19 maja 1352), żona księcia Lotaryngii Fryderyka IV Wojownika

Fryderyk III Piękny (1289–13 stycznia 1330), książę Austrii, antykról niemiecki

Leopold I (4 sierpnia 1290–28 lutego 1326), książę Austrii

Katarzyna (październik 1295–18 stycznia 1323 w Neapolu), żona Karola Andegaweńskiego, księcia Kalabrii

Albrecht II Kulawy (12 grudnia 1298–16 sierpnia 1358), książę Austrii

Henryk Łaskawy (12 grudnia 1298–3 lutego 1327 w Bruck an der Mur)

Meinhard (ur. 1300), zmarł młodo

Otto Wesoły (23 lipca 1301–17 lutego 1339), książę Austrii

Jutta (1302–1329), żona hrabiego Ludwika VI von Öttingen

W 1282 r. jej mąż został współwładcą Austrii. Udało mu się umocnić panowanie dynastii Habsburgów w tym kraju, także dzięki pomocy ojca Elżbiety, który został w 1286 r. nagrodzony tytułem księcia Karyntii. W 1298 r. Elżbieta została królową Niemiec. Jej mąż został zamordowany w 1308 r. Elżbieta zmarła pięć lat później. Została pochowana w Königsfelden.

Elżbieta Bawarska (ur. ok. 1227 w Landshut, zm. 9 października 1273 w Tyrolu) – królowa Niemiec i Sycylii, córka księcia Bawarii Ottona II Wittelsbacha i Agnieszki, córki Henryka V, hrabiego palatyna Renu.

Habsburgowie – dynastia niemiecka (von Habsburg). Założycielem dynastii był Guntram Bogaty (X wiek). Nazwa rodziny wywodzi się od pierwszej posiadłości rodu, zamku Habsburg (niem. Habichtsburg znaczy Jastrzębi Gród, Zamek Jastrzębia) położonego w kantonie Aargau w Szwajcarii. Przedstawiciele dynastii panowali m.in. w krajach niemieckich i włoskich, Świętym Cesarstwie Rzymskim, Czechach, Hiszpanii, Portugalii, Burgundii, na Węgrzech (a co za tym idzie także w Chorwacji) i w Siedmiogrodzie, w Niderlandach, na Śląsku oraz hiszpańskich i portugalskich koloniach w Azji i obu Amerykach. Dynastia w linii męskiej wygasła w 1740. Ostatnia z rodu Maria Teresa Habsburg wraz z mężem cesarzem Franciszkiem I Lotaryńskim założyła nową dynastię Habsbursko-Lotaryńską.