Czy wiesz że...?
Elekcja cesarska - proces wyboru króla Niemiec i jednocześnie cesarza Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. We wczesnym średniowieczu był dokonywany przez wiec plemion niemieckich, które wybierały najlepszego kandydata spośród członków panującej dynastii (wówczas saskich Ludolfingów). W praktyce wiec zatwierdzał decyzję elitarnego grona książąt plemiennych i dostojników dworskich, co z czasem doprowadziło do zastrzeżenia prawa udziału w wyborach tylko dla owych możnych, najpierw drogą precedensu, potem przez pisaną normę prawną. Od 1356 roku na mocy Złotej Bulli cesarza Karola IV Luksemburskiego prawo wyboru cesarza przysługiwało jedynie siedmiu elektorom, obdarzonym szczególnymi przywilejami, zrównującymi ich w godności z królami.

Od wydania dekretu In Nomine Domini w 1059 roku, które przyznało wyłączne prawo wyboru nowego papieża kolegium kardynałów, miało miejsce 112 papieskich elekcji i konklawe, które wyłaniało papieży obecnie uznawanych przez Kościół katolicki za prawowitych. Przed 1059 rokiem nie było żadnego ustalonego procesu papieskiej sukcesji, papieży często wybierano ze znacznym udziałem ze strony osób świeckich, a niekiedy byli przez nich wprost mianowani.