|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Naukowcy z Akademii Górniczo-Hutniczej opracowali program komputerowy, który pomoże lekarzowi prognozować rozwój zdiagnozowanego u pacjenta nowotworu, a także sprawdzić, jak będzie na niego działać proponowana terapia antynowotworowa. "Program służy... Program analizujący dane teleinformatyczne, m.in. na potrzeby policyjnych kryminalistyków, stworzyli naukowcy z Katedry Informatyki krakowskiej Akademii Górniczo-Hutniczej. Według jej twórców umiejętnie wykorzystywany pomoże np. w ustalaniu członków grup przestępczych.... Badawczy Program Ramowy UE odgrywa istotną rolę w rozwoju podstaw europejskiej wiedzy i w przyszłości powinien otrzymać znacznie zwiększone dofinansowanie. Do takich wniosków doszła grupa ekspertów w swoim raporcie na temat realizacji programu w latach 1999-2003. ... Naukowcy brytyjscy opracowali program komputerowy "czytający" wspomnienia powstające w mózgu człowieka. Zdołali tego dokonać analizując na komputerze dane, uzyskane w wyniku tomografii magnetyczno-rezonansowej.
Autorami badania, którego wy... Komisja Europejska ogłosiła zaproszenie do składania ofert na opracowanie instrumentu stymulującego inwestycje w czyste technologie przy użyciu uprawnień do emisji w ramach europejskiego systemu handlu emisjami.
Miasta i obszary miejskie są szczególnie wrażliwe na oddziaływanie zmian klimatu z powodu...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Elektroniczne instrumenty muzyczneCzy wiesz że...? Półprzewodniki - najczęściej substancje krystaliczne, których konduktywność (przewodnictwo właściwe) może być zmieniana w szerokim zakresie (np. 10-8 do 106 S/m (simensa na metr)) poprzez domieszkowanie, ogrzewanie, oświetlenie badź inne czynniki. Przewodnictwo typowego półprzewodnika plasuje się między przewodnictwem metali i dielektryków. Komputer (z ang. computer od łac. computare – obliczać, dawne nazwy używane w Polsce: mózg elektronowy, elektroniczna maszyna cyfrowa, maszyna matematyczna) – urządzenie elektroniczne służące do przetwarzania wszelkich informacji, które da się zapisać w formie ciągu cyfr albo sygnału ciągłego. Elektromechaniczne instrumenty muzyczne (pot. elektryczne instrumenty muzyczne) - grupa instrumentów muzycznych należąca do elektrofonów, w których dźwięk tworzony jest przez układ elektromechaniczny. Elektroniczne instrumenty muzyczne – grupa instrumentów muzycznych należąca do elektrofonów, w których dźwięk powstaje w drodze syntezy i dociera do słuchacza przez przetwornik elektroakustyczny. Sposób kontroli instrumentu jest bez znaczenia dla tej klasyfikacji. Wybrane konstrukcjeWybrane instrumenty elektroniczne w porządku chronologicznym według daty wynalezienia/konstrukcji: sphaerophon (1924), Dynaphone (1927), Theremin [Eterofon] (1928), Trautonium (1930) oraz jego odmiany: Mixture Trautonium, Radio Trautanium i Trautanium koncertowe, fale Martenota (1928), Novachord (1939), Solovox (1940), Melochord (1947), szumofon (1952), ARP Odyssey (1972), Polymoog (1975). Synteza dźwięku - proces, którego celem jest generowanie sygnału fonicznego oraz tworzenie barw (brzmień) na podstawie zdefiniowanych parametrów. Parametry te określają charakterystykę widmową oraz amplitudową dźwięku. Synteza dźwięku realizowana jest przez syntezatory.
Sampler - klawiszowy instrument muzyczny z grupy elektrofonów elektronicznych, odgrywający wcześniej nagrane próbki dźwięków (ang. samples) instrumentów akustycznych, innych dźwięków muzycznych lub niemuzycznych dźwięków wykorzystywanych w muzyce. Używany w samplingu. Sposoby generowania dźwiękówChoć matematyczne modele syntezy dźwięku przez łączenie składowych harmonicznych znane były od dawna, ich techniczna realizacja nastręczała problemów. Do początku lat 60. jedynym znanym sposobem syntezy przebiegów akustycznych, z wykorzystaniem elektroniki, były lampowe oscylatory RLC. Ich rozmiary, zużycie energii, emisja ciepła i pola elektromagnetycznego utrudniały techniczną realizację elektronicznej syntezy dźwięków na większą skalę. Dopiero odkrycie półprzewodników i proces miniaturyzacji elementów wykonanych na ich bazie, z układami scalonymi włącznie, dało takie możliwości. Od początku lat 60. na rynku zaczęły pojawiać się coraz mniejsze, sprawniejsze i tańsze instrumenty dające olbrzymie możliwości kształtowania dźwięków. Pod koniec lat 70. wraz z rozwojem techniki cyfrowej, analogowa synteza dźwięku została prawie całkiem wyparta przez cyfrową. Od tego czasu instrumenty elektroniczne stały się jeszcze łatwiej dostępne. Program komputerowy (. Program jest zazwyczaj wykonywany przez komputer (np. wyświetlenie strony internetowej), czasami bezpośrednio – jeśli wyrażony jest w języku zrozumiałym dla danej maszyny lub pośrednio – gdy jest interpretowany przez inny program (interpreter). Program może być ciągiem instrukcji opisujących modyfikacje stanu maszyny ale może również opisywać obliczenia w inny sposób (np. rachunek lambda).
Muzyka elektroniczna – muzyka tworzona głównie lub wyłącznie za pomocą elektrofonów (elektromechanicznych i elektronicznych instrumentów muzycznych) oraz urządzeń elektronicznych przetwarzających dźwięki pozamuzyczne lub generowane przez tradycyjne instrumenty akustyczne. Wśród współczesnych instrumentów elektronicznych do niedawna potocznie stosowano podział na syntezatory i samplery, lecz obecnie, wskutek łączenia różnych rodzajów syntezy, nie jest on jednoznaczny. Instrumenty elektroniczne często sterowane są przez sekwencer zamiast muzyka. W dobie powszechnego wykorzystywania komputerów do produkcji muzyki powstał nowy rodzaj instrumentów elektronicznych – instrumenty wirtualne, czyli programy działające pod kontrolą sekwencerów pełniące rolę instrumentów muzycznych. Dźwięk – wrażenie słuchowe spowodowane falą akustyczną rozchodzącą się w ośrodku sprężystym (ciele stałym, płynie, gazie). Częstotliwości fal, które są słyszalne dla człowieka, zawarte są w paśmie między wartościami granicznymi od ok. 16-20 Hz do ok. 16-20 kHz.
Theremin – instrument muzyczny z grupy elektrofonów elektromechanicznych skonstruowany przez rosyjskiego fizyka i wynalazcę Lwa Termena. Dźwięki produkowane przez theremin są ubogie harmonicznie i przypominają w swym brzmieniu gwizd, piłę lub skrzypce. Zobacz też
Czy wiesz że...? beta Muzyk - osoba zajmująca się wykonywaniem lub tworzeniem (kompozytor) muzyki za pomocą instrumentów muzycznych, głosu ludzkiego, głosów zwierząt i innych efektów akustycznych (uderzanie młotem w kowadło) itp.
Syntezator – instrument muzyczny z grupy elektrofonów elektronicznych, w którym dźwięk jest syntezowany w układach elektronicznych poprzez niezależne modelowanie poszczególnych aspektów dźwięku. Syntezowanie dźwięku obejmuje modelowanie:
Novachord - instrument muzyczny z grupy elektrofonów elektronicznych, skonstruowany w 1939 w pracowni Hammond Organ Co. Był to polifoniczny instrument oparty na technologii lampowych oscylatorów RLC. 169 lamp, tworzących 12 oscylatorów, produkował dźwięki z zakresu sześciu oktaw. Osiągnięto to, stosując rewolucyjną technologię podziału częstotliwości, która potem stała się standardem w instrumentach elektronicznych.
Solovox - instrument muzyczny z grupy elektrofonów elektromechanicznych zaprojektowany przez Hammond Organ Co w 1940. Był to prosty, przenośny monofoniczny instrument klawiszowy, oparty na technologii oscylatora lampowego. W swej konstrukcji zbliżony był to polifonicznego novachordu. Posiadał trzyoktawową klawiaturę i produkował dźwięki z zakresu pięciu oktaw. Wyposażony był w pojedynczy oscylator o zasięgu jednej oktawy i pięciostopniowy podzielnik częstotliwości. Miał także szereg przełączników przy pomocy, których można była wybrać jeden z czterech zakresów głosu sopran, alt, tenor lub bas, a także efekty np. wibrator lub typ instrumentu imitowanego.
Dynaphone - instrument muzyczny z grupy elektrofonów elektromechanicznych z rodziny heterodynowych wynaleziony przez francuskiego inżyniera Rene Bertranda w roku 1927.
Przetwornik elektroakustyczny - rodzaj przetwornika przetwarzającego prąd elektryczny na fale akustyczne lub odwrotnie, z pomocą różnych zjawisk fizycznych. Do przetworników elektroakustycznych zaliczamy m.in głośniki, mikrofony, przetworniki gitarowe i szejkery sceniczne.
Składowa harmoniczna (alikwot, z łac. aliquot – kilka) – część składowa dźwięku muzycznego o przebiegu sinusoidalnym i częstotliwości n = fk gdzie f jest częstotliwością tonu podstawowego, natomiast k jest liczbą naturalną większą od 1. Długości fal kolejnych składowych harmonicznych są elementami szeregu harmonicznego. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
