|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W dniach 9 i 10 lutego 2012 r. w Buckinghamshire, Wlk. Brytania odbędzie się wydarzenie pt. "Chemia, astronomia i fizyka H3+".
H3+, inaczej wodór cząsteczkowy protonowany, kation trójwodorowy, to jeden z najbardziej rozpowszechnionych jonów we wszechświecie. Za... Astronomia.pl, portal poświęcony astronomii i badaniom kosmosu, obchodzi 10. urodziny. Serwis zadebiutował się w internecie 17 października 2001 roku. Dzisiaj korzystają z niego nie tylko miłośnicy astronomii, ale znacznie szerszy... Od dawna uznaje się, że ludzki wirus niedoboru odporności (HIV) atakuje ludzkie komórki odpornościowe i powoduje, że wytwarzają one nowe kopie wirusa, które z kolei infekują następne komórki.
Jednak ciągle do końca nie poznano kolejności wyd... W dniach 24 - 26 października 2011 r. w Barcelonie, Hiszpania, odbędzie się konferencja nt. dynamiki makromolekularnej.
W ostatnich latach umiejętność precyzyjnego opisywania ruchów białek i kwasów nukleinowych znacząco się podniosła. Wynika to głównie z postępó... W dniach 15 - 17 stycznia 2012 r. w Zurychu, Szwajcaria, odbędzie się konferencja nt. dynamiki płynów i termodynamiki.
W fizyce dynamika płynów jest pod-dyscypliną mechaniki płynów - nauki przyrodniczej o płynach i gazach w ruchu. Dziedzina ta znajduje szeroki wach...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Elementy orbitalneCzy wiesz że...? Orbita – tor ciała (ciała niebieskiego lub sztucznego satelity) krążącego wokół innego ciała niebieskiego. W Układzie Słonecznym Ziemia, inne planety, asteroidy, komety i mniejsze ciała poruszają się po swoich orbitach wokół Słońca. Także księżyce krążą po orbitach wokół planet macierzystych. Punkt Barana – jeden z dwóch punktów przecięcia się ekliptyki z równikiem niebieskim, zwany również punktem równonocy wiosennej. Moment przejścia Słońca przez punkt Barana jest początkiem wiosny astronomicznej. Wskutek precesji osi Ziemi punkt Barana przesuwa się po ekliptyce dokonując pełnego obiegu w ciągu 26 tysięcy lat. Obecnie znajduje się w gwiazdozbiorze Ryb, jego nazwa powstała, gdy był w gwiazdozbiorze Barana. Za kolejne 500 lat punkt Barana znajdzie się w gwiazdozbiorze Wodnika. Elementy orbitalne - parametry jednoznacznie określające orbitę danego ciała. Wyznacza się je, biorąc pod uwagę model masy dwupunktowej, podlegającej zasadom dynamiki Newtona i prawu powszechnego ciążenia. Ze względu na wiele możliwych sposobów parametryzacji ruchu ciała, istnieje kilka różnych sposobów określenia zbiorów elementów orbitalnych, z których każdy określa tę samą orbitę. Długość węzła wstępującego (Ω) - jeden z parametrów (elementów) orbity służących do opisu położenia orbity ciała w przestrzeni. Kąt pozycyjny liczony w wybranej płaszczyźnie (często w płaszczyźnie równika ciała centralnego, wokół którego krąży ciało opisywane) od pewnego ustalonego kierunku do punktu, w którym poruszające się po orbicie ciało przekracza tę płaszczyznę ze strony południowej na północną (węzeł wstępujący).
Półoś wielka - jest to połowa większej osi elipsy. Elipsa ma dwie osie symetrii, a każda z nich składa się z dwóch półosi. Na dłuższej osi elipsy znajdują się dwa tak zwane ogniska. Analogiczne półoś mała definiowana jest jako połowa mniejszej osi elipsy. Problem ten zawiera trzy stopnie swobody (trzy współrzędne kartezjańskie orbitującego ciała). W związku z tym każda keplerowska orbita jest w pełni określana przez sześć parametrów - początkowe wartości położenia i prędkości ciała, oraz epokę - czas w którym te składowe są aktualne. Węzeł – punkt na orbicie obiektu niebieskiego w którym ciało niebieskie przecina płaszczyznę ekliptyki. Każdy obiekt astronomiczny ma na swojej orbicie dwa węzły.
Układ współrzędnych kartezjańskich (prostokątny) – prostoliniowy układ współrzędnych o parach prostopadłych osi. Nazwa pojęcia pochodzi od łacińskiego nazwiska francuskiego matematyka i filozofa Kartezjusza (wł. René Descartes), który wprowadził te idee w 1637 w traktacie La Géométrie. Keplerowskie elementy orbity
  oznacza punkt odniesienia, dla orbity okołoziemskiej jest to Punkt Barana; symbol  oznacza węzeł wstępujący.Tradycyjny, najczęściej używany zbiór parametrów zawiera: Argument szerokości perycentrum (ω) - jeden z parametrów (elementów) orbity służących do opisu położenia orbity ciała w przestrzeni. Określa orientację orbity w jej płaszczyźnie. Jest to kąt pozycyjny mierzony w płaszczyźnie orbity między kierunkami od ciała centralnego do węzła wstępującego i do perycentrum. Kąt ω liczony jest w kierunku ruchu ciała opisywanego po orbicie.
Epoka – w astronomii punkt w czasie, dla którego określone są współrzędne astronomiczne lub parametry orbity. W przypadku współrzędnych astronomicznych, położenie ciała dla innych czasów można obliczyć uwzględniając jego precesję oraz ruch własny. elementy opisujące kształt elipsy orbitalnej: elementy opisujące położenie płaszczyzny orbity w przestrzeni: oraz elementy opisujące orientację orbity w tej płaszczyźnie i położenie ciała na orbicie dla danej epoki:  )Zobacz teżNachylenie (inklinacja) – jest jednym z parametrów orbity, mianowicie kątem pomiędzy jej płaszczyzną a płaszczyzną odniesienia, którą jest zwykle ekliptyka (czyli płaszczyzna zawierająca orbitę Ziemi wokół Słońca) lub płaszczyzna równika (w przypadku satelity).
Ekscentryczność (inaczej mimośród) – oznaczana symbolem e, to wielkość charakteryzująca kształt orbity opisywanej równaniem parametrycznym krzywej stożkowej ciała obiegającego drugie ciało pod wpływem siły grawitacji. Ekscentryczność w tej konkretnej sytuacji fizycznej jest związana z energią całkowitą układu oddziałujących mas oraz z wartością całkowitego momentu pędu poprzez wzór:
Czy wiesz że...? beta Anomalia średnia – odległość kątowa od perycentrum orbity do fikcyjnego punktu, który porusza się jednostajnie ze stałą prędkością kątową n. Bardzo często traktowana jest jako szósty element orbity, który wiąże ruch satelity z czasem.
Zasady dynamiki Newtona – trzy zasady leżące u podstaw mechaniki klasycznej sformułowane przez Isaaca Newtona i opublikowane w Philosophiae Naturalis Principia Mathematica w 1687 roku. Zasady dynamiki określają związki między ruchem ciała a siłami działającymi na nie, dlatego zwane są też prawami ruchu. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
