Eleonora Ziemięcka - Polski Serwis Naukowy

Eleonora Ziemięcka (ur. w 1819 we wsi Jasienice niedaleko Czerska na Mazowszu, zm. 23 września 1869 w Warszawie) z domu Gagatkiewicz, reprezentantka polskiego mesjanizmu, uznawana za pierwszą kobietę-filozofa w Polsce.

Po wyjściu za mąż osiadła w Warszawie i oddała się studiom filozoficznym, których głównym dążeniem było pogodzenie wiary z rozumem, zespolenie rezultatów samodzielnej myśli ludzkiej z głównymi podstawami chrześcijaństwa. Ich wyraz dała już w swej pierwszej pracy, ogłoszonej w "Bibljotece Warszawskiej" w 1841 (O filozofii), gdzie jako młoda autorka śmiało wystąpiła przeciw systemowi Hegla. Dla propagowania tych idei założyła w 1841 miesięcznik "Pielgrzym" (1841-1846). Czasopismo to jednak, pomimo poparcia J.I. Kraszewskiego, I. Hołowińskiego i K. Świdzińskiego, nie utrzymało się. Wydane w 1843 Myśli o wychowaniu kobiet poruszyły po raz pierwszy kwestię reformy wychowania kobiecego i konieczności rozwijania umysłu razem z uczuciem. Urzeczywistnieniem idei pogodzenia wiary z rozumem miały być Zarysy filozofii katolickiej (Wrocław, 1857), dzieło będące właściwie filozofią katolicyzmu zaczerpniętą z dzieł Nicolasa de Malebranche, A.J.A. Gratry'ego oraz innych teologów katolickich. Ostatnią oryginalną pracą Ziemięckiej były Studja (Wilno, 1860), mieszczące kilka głębszych analiz Kursów Adama Mickiewicza, Dumań Józefa Gołuchowskiego i inne jej opracowania.

Chrześcijaństwo, chrystianizm ( ludzi (1/3 ludności świata), biorąc pod uwagę wszystkie odłamy wchodzące w jej skład. Zgodnie z Dziejami Apostolskimi (11,26) "W Antiochii po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami" (gr. Χριστιανός).

Adam Bernard Mickiewicz , zm. , a nawet za jednego z największych na skalę . Określany też przez innych, jako poeta przeobrażeń oraz bard słowiański. Członek , zarówno w ojczyźnie jak i w Europie zachodniej porównywany do . W okresie pobytu w Paryżu był wykładowcą literatury słowiańskiej w Collège de France. Znany przede wszystkim jako autor ballad, powieści poetyckich, dramatu Dziady oraz epopei narodowej Pan Tadeusz uznawanej za ostatni wielki epos kultury szlacheckiej w Rzeczpospolitej Obojga Narodów.

Później zapadła na zdrowiu, nadal jednak pozostała aktywna, dokonując m.in. przekładów prac Henri de Saint-Simona, Émile Saisseta i A. Jacques'a (w dwutomowym Przewodniku filozofji, Warszawa, 1862-1863). Rozpoczęła także wydawanie Kursu nauk wyższych dla kobiet (Warszawa, 1864), które ograniczyło się jednak do podręcznika psychologii i estetyki. Prócz kilku pomniejszych przekładów opublikowała także oryginalne Powieści ludowe (Warszawa, 1862). Zmarła po wielu latach choroby.

Mazowsze (łac. Mazovia) – kraina historyczna położona w środkowym biegu Wisły oraz dorzeczu jej dopływów w centralnej oraz północno-wschodniej Polsce. Historyczną Stolicą Mazowsza jest Płock, który jest także najstarszym miastem tego regionu – prawa miejskie – 1237.

Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jednej z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół rzymskokatolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.

Przypisy

↑ S. Orgelbranda Encyklopedja Powszechna. Warszawa: Wydawnictwo Towarzystwa Akcyjnego Odlewni Czcionek i Drukarni S. Orgelbranda Synów, XIX i pocz. XX wieku (może wymagać uaktualnienia).