Elizabeth Garrett Anderson

Elizabeth Garrett Anderson (ur. 9 czerwca 1836, zm. 17 grudnia 1917) - pierwsza lekarka w Wielkiej Brytanii.

Była córką Newsona Garretta i siostrą Millicent Fawcett. Wykształcenie odebrała w prywatnej szkole. W latach 60. zaczęła studia medyczne. Odbyła praktykę w Middlesex Hospital w Londynie, ale odmówiono jej przyjęcia na studia medyczne w większości szkół do których złożyła podania. Ostatecznie prywatnie studiowała anatomię w London Hospital. Udało jej się uzyskać dyplom uprawniający do prowadzenia praktyki lekarskiej. Po wielu nieudanych próbach została w końcu przyjęta do Society of Apothecaries (1865).

W 1866 rozpoczęła pracę w St Mary's Dispensary, instytucji mającej zapewniać opiekę medyczną ubogim kobietom. Placówka ta szybko rozwinęła się w New Hospital for Women, gdzie Garrett pracowała przez ponad 20 lat. W 1870 uzyskała tytuł naukowy z medycyny na Uniwersytecie Paryskim. W tym samym roku została wybrana do London School Board, jako reprezentantka okręgu Marylebone. Rozpoczęła również pracę w East London Hospital for Children, ale ostatecznie zrezygnowała z tej pracy i poświęciła się działalności w New Hospital for Women. W 1871 poślubiła Jamesa Andersona i miała z nim troje dzieci (Louisę, Margaret i Alana).

Przez 19 lat, od 1873, Garrett Anderson była jedyną kobietą w Brytyjskim Towarzystwie Medycznym. Nadal pracowała w New Hospital for Women, a w 1874 doprowadziła do powstania London School of Medicine for Women. W 1897 r. została wybrana prezesem wschodnioangielskiej gałęzi Brytyjskiego Towarzystwa Medycznego. 9 listopada 1908 została wybrana na burmistrza Aldeburgh; była pierwszą w Anglii kobietą na tym stanowisku. Zmarła w 1917 i została pochowana w Aldeburgh.

Bibliografia

1. Wilkinson M, Isler H. The pioneer woman's view of migraine: Elizabeth Garrett Anderson's thesis "Sur la migraine". „Cephalalgia”. 19. 1, s. 3-15, 1999. PMID 10099853. 

Linki zewnętrzne