W wyborach parlamentarnych 30 listopada 2008 Partia Demokratyczna-Liberalna uzyskała 115 mandatów w 334-osobowym parlamencie, o jeden więcej niż Partia Socjaldemokratyczna, pomimo iż zdobyła o 50 tysięcy mniej głosów niż socjaldemokraci. 10 grudnia 2008 prezydent Traian Băsescu powierzył Theodorowi Stolojanowi misję sformowania nowego gabinetu. 14 grudnia 2008 PD-L oraz Partia Socjaldemokratyczna podpisały protokół, przewidujący utworzenie wspólnego rządu.

15 grudnia 2008 Theodor Stolojan zrezygnował z funkcji premiera-elekta, wyrażając swoje przekonanie o konieczności przekazania sterów władzy młodszemu pokoleniu. Tego samego dnia prezydent Băsescu powierzył misję sformowania gabinetu Emilowi Bocowi.

18 grudnia 2008 Boc przedstawił skład swojego 20-osobowego gabinetu, który utworzyło 10 członków PD-L oraz 10 ministrów z PSD. 22 grudnia 2008 parlament, głosami 324 za i 115 przeciw, udzielił poparcia nowemu rządowi.

Pod koniec września 2009 w "wielkiej koalicji" doszło do kryzysu, zakończonego opuszczeniem gabinetu przez PSD. 28 września 2009 premier Boc ogłosił plan zdymisjonowania wywodzącego się z PSD ministra spraw wewnętrznych Dana Nicy i wezwał PSD do mianowania jego następcy w ciągu 24 godzin. Zarzucił Nice nieradzenie sobie z zapewnieniem bezpieczeństwa w kraju oraz oskarżanie rządu o dokonywanie fałszerstw przy nadchodzących wyborach prezydenckich. PSD odrzuciła wezwanie premiera i wezwała go do anulowania swojej decyzji. Z inicjatywą złagodzenia sporu wystąpił prezydent Băsescu, który zaproponował powołanie na stanowisko ministra osoby neutralnej, niezwiązanej z żadną z partii. 1 października 2009 premier Boc zdymisjonował Nicę, a tymczasowym ministrem spraw wewnętrznych mianował Vasile Blagę. W odpowiedzi, tego samego dnia, PSD ogłosiła wyjście koalicji rządowej, a jej wszyscy ministrowie podali się do dymisji. Ich teki przejęli tymczasowo pozostali ministrowie z PD-L. W celu utrzymania władzy, rząd Boca musiał ciągu 45 dni uzyskać akceptację parlamentu dla obsady opuszczonych stanowisk.

13 października 2009 parlament, głosami 254 do 176, uchwalił wotum nieufności wobec mniejszościowego rządu premiera Boca. Głosowanie nad odwołaniem rządu odbyło się na wniosek opozycyjnej Partii Narodowo-Liberalnej (PNL) oraz Demokratycznego Związku Węgrów w Rumunii (UDMR).

Boc miał pełnić funkcję premiera do czasu sformowania nowego gabinetu. Jednak w październiku i listopadzie 2009 niepowodzeniem zakończyły się dwie próby powołania rządu, co spowodowało kryzys polityczny w kraju, który dodatkowo zbiegł się kampanią wyborczą przez wyborami prezydenckimi. Dwaj kandydaci na premiera zaproponowani przez prezydenta Băsescu, Lucian Croitoru i Liviu Negoiţă, nie uzyskali akceptacji parlamentu, zdominowanego przez partie opozycyjne. Kandydaturę pierwszego z nich parlament odrzucił w głosowaniu, a do głosowania nad kandydaturą drugiego nawet nie doszło. Sytuacja zawieszenia uległa rozwiązaniu dopiero po wyborach. 17 grudnia 2009, wybrany na drugą kadencję, prezydent Băsescu powierzył raz jeszcze misję utworzenia rządu Emilowi Bocowi. Oznajmił, że nowy gabinet zdoła uzyskać wotum zaufania w parlamencie, gdyż poparcie dla niego zadeklarował UDMR, deputowani mniejszości narodowych oraz niezrzeszeni.

23 grudnia 2009 obie izby parlamentu, głosami 276 do 153, zatwierdziły nowy rząd premiera Boca. W jego skład weszli politycy z PD-L, UDMR oraz niezależni. Głównym wyzwaniem dla rządu stało się wyprowadzenie kraju z kryzysu gospodarczego i opracowanie budżetu na 2010 rok, uwzględniającego założenia MFW, w tym zmniejszenie deficytu. W 2009 Międzynarodowy Fundusz Walutowy udzielił Rumunii pomocy finansowej w postaci kredytu w wysokości 20 mld USD. W zamian rząd zobowiązał się do zmniejszenia deficytu budżetowego i zrównoważenia finansów państwa. W tym celu ograniczył wydatki budżetowe, m.in. wydatki na pomoc społeczną, zmniejszył wynagrodzenia w sektorze publicznym, zawiesił rewaloryzację rent i emerytur oraz podniósł podatki, w tym podatek VAT do 24%.

Polityka oszczędnościowa rządu doprowadziła do zaostrzenia nastrojów społecznych, a w rezultacie spowodowała wybuch protestów. 12 stycznia 2012 na ulice Bukaresztu wyszło tysiące demonstrantów, sprzeciwiających się początkowo zmianom w służbie zdrowia. W kolejnych dniach protesty przybrały na sile i odnosiły się już do całej polityki rządu, korupcji i złej sytuacji gospodarczej państwa. Demonstracje przerodziły się w starcia z policją, w wyniku których rannych zostało kilkadziesiąt osób. Protestujący domagali się dymisji gabinetu premiera Boca. 24 stycznia 2012 zdymisjonowany został minister spraw zagranicznych Teodor Baconschi za wygłoszenie nieprzychylnego komentarza pod adresem demonstrujących. 6 lutego 2012 premier Boc podał się do dymisji, a obowiązki szefa rządu przejął minister sprawiedliwości Cătălin Predoiu. Jeszcze tego samego dnia prezydent Băsescu powierzył misję sformowania nowego rządu Mihaiowi Răzvanowi Ungureanu. Nowy rząd zaprzysiężony został 9 lutego 2012.