Emil Thuy - Polski Serwis Naukowy

Emil Thuy (ur. 11 marca 1894, zginął 11 czerwca 1930) – as lotnictwa niemieckiego Luftstreitkräfte z 35 potwierdzonymi zwycięstwami w I wojnie światowej.

Informacje ogólne

Emil Thuy syn właściciela fabryki w Hagen zainteresowania lotnictwem przejawiał od wczesnego dzieciństwa. Jako młodzieniec budował modele samolotów oraz testował szybowce. Od 1913 roku po zdaniu matury zaczął studia na Technicznym Uniwersytecie w Clausthal.

I wojna światowa

Po wybuchu wojny zgłosił się na ochotnika i po przejściu 6 tygodniowego szkolenia rozpoczął służbę w połowie września 1914 roku. Po kilku tygodniach walk w listopadzie został ciężko ranny. Obrażenia były tak poważne, że został zwolniony z wojska. Jednak po kilku miesiącach zgłosiła się do lotnictwa. Przeszedł szkolenie lotniczew w Fliegerersatz Abteilung Nr. 1 w Berlinie i od lipca 1915 roku został przydzielony do jednostki rozpoznawczej FFA 53. W jednostce służył do 1 listopada 1916 roku odnosząc swoje pierwsze i jedyne zwycięstwo powietrzne w czasie służby w jednostce 8 września 1915 roku.

Order Zasług Wojskowych (Wirtemberski) - (Militärverdienstorden (Württemberg)) był orderem wojskowym Królestwa Wirtenbergii wchodzącego od 1871 roku w skład Cesarstwa Niemieckiego.

Port lotniczy Berlin-Tempelhof (niem. Flughafen Tempelhof) - nieczynny port lotniczy w Berlinie położony, ok. 4 km od centrum, w dzielnicy Tempelhof-Schöneberg.

1 listopada 1916 roku został skierowany na szkolenie dla pilotów myśliwskich. Po niecałych trzech tygodniach uzyskał licencję pilota myśliwskiego i został skierowany do służby w nowo powstałej eskadrze myśliwskiej Jagdstaffel 21. W marcu 1917 roku został promowany na podporucznika lotnictwa, a 16 kwietnia odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w jednostce. W kolejnych miesiącach zwyciężał regularnie z 14 zwycięstwem (ostatnim w Jasta 21) odniesionym 22 września.

I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.

11 czerwca jest 162. (w latach przestępnych 163.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 203 dni. Słońce w tym dniu znajduje się w zodiakalnym gwiazdozbiorze Bliźniąt.

26 września został mianowany dowódcą Königlich Württembergische Jagdstaffel Nr. 28. Obowiązki pełnił do końca wojny. Odnosząc w niej jeszcze 21 zwycięstw. Ostatnie zwycięstwo podwójne odniósł 14 października 1918 roku.

Po wojnie

Po zakończeniu wojny Emil Thuy powrócił na studia oraz do pomocy w fabryce rodzinnej. Wkrótce otrzymał propozycję pracy w Fińskich Siłach Zbrojnych. Pracował tam z przerwami do 1924 roku.

Po wprowadzeniu w życie postanowień traktatu wersalskiego Niemcy mogli posiadać tylko szczątkową armię, pozbawioną w zasadzie lotnictwa. Od 1924 roku Niemcy w porozumieniu z ZSRR utworzyli tajną bazę lotniczą na terytorium Związku Radzieckiego w Lipiecku, gdzie znajdował się garnizon lotniczy i szkoła pilotów radzieckich. Emil Thuy został jednym z członków misji niemieckiej. Jego rola polegała na szkoleniu pilotów oraz oblatywaniu nowych modeli samolotów.

Luftstreitkräfte – Deutsche Luftstreitkräfte (przed 1916 roku Die Fliegertruppen des deutschen Kaiserreiches) – siły powietrzne armii Cesarstwa Niemieckiego w czasie I wojny światowej oraz po jej zakończeniu. Poprzednik Luftwaffe.

Traktat wersalski (Pokój Paryski) – główny układ pokojowy kończący pierwszą wojnę światową, podpisany 28 czerwca 1919 roku przez Niemcy, mocarstwa Ententy i państwa sprzymierzone i stowarzyszone. Został ratyfikowany 10 stycznia 1920 roku i z tą datą wszedł w życie. Traktat ustalił wiele granic międzypaństwowych w Europie oraz wprowadził nowy ład polityczny.

11 czerwca 1930 roku lecąc z kolejną misją z Moskwy do Berlina testując samolot Albatros L 77v rozbił się w okolicach Smoleńska.

Odznaczenia

Pour le Mérite – 30 czerwca 1918

Królewski Order Rodu Hohenzollernów – 6 listopada 1917

Krzyż Żelazny I Klasy

Krzyż Żelazny II Klasy

wirtemberski Order Zasług Wojskowych

Ciekawostki

Imieniem Emila Thuya została nazwana część berlińskiego lotniska Tempelhof.

Bibliografia

Norman L. R. Franks, Frank W. Bailey, Russell Guest: Above the Lines - The Ace and Fighter Units of German Air Service, Naval Air Service and Flanders Marine Corps 1914 - 1918. Londyn: Grub Street, 1993. ISBN 0-948817-73-9. (ang.)

Linki zewnętrzne

The Aerodrome: Emil Thuy (lista zwycięstw) (ang.). [dostęp 21 marca 2009].[[Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasług Wojskowych(Wirtemberski)]]