Emmeline Pankhurst - Polski Serwis Naukowy

Emmeline Pankhurst

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Emmeline Pankhurst

Emmeline Pankhurst (ur. 1858, zm. 1928) – jedna z założycielek brytyjskiego ruchu sufrażystek, najważniejsza angielska działaczka na rzecz przyznania kobietom praw wyborczych przed I wojną światową.

Niewolnictwo – zjawisko społeczne, którego istotą jest stosunek zależności, polegający na tym, iż pewna grupa ludzi (niewolnicy) stanowi przedmiot własności innych osób, grup ludzi (rodzina, plemię itd.), lub instytucji (państwo, świątynia itp.), którzy mogą nimi swobodnie rozporządzać.

I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.

Życiorys

Jej rodzice byli zaangażowani w walkę z niewolnictwem oraz działali na rzecz praw kobiet. Jej mąż był autorem obu Married Women's Property Act – przepisów umożliwiających mężatkom rozporządzanie majątkiem.

W 1889 roku Pankhurst założyła Women's Franchise League – Ligę na rzecz praw wyborczych dla kobiet. Później w 1903 współtworzyła znacznie lepiej znaną Woman's Social and Political Union (Women's Social and Political Union). Wraz z innymi działaczkami, w tym Emily Davison i Ethel Smyth, rozpoczęły szereg działań na rzecz przyznania kobietom praw wyborczych, po kilku latach dołączyły do nich córki Pankhurst, Sylvia i Christabel. Ta pierwsza skupiła się w późniejszym okresie na organizowaniu kobiet pracujących, podczas gdy Emmeline i Christabel gorąco popierały nie tylko wojska brytyjskie w I wojnie światowej, ale zachęcały również kobiety do udziału w siłach zbrojnych.

Emily Wilding Davison (ur. 11 października 1872 w Londynie, zm. 8 czerwca 1913 w Epsom) – brytyjska sufrażystka, która poniosła śmierć w wyniku obrażeń jakie odniosła w wypadku 4 czerwca 1913 roku podczas gonitwy Derby w Epsom. Emily Davison wpadła pod konia prowadzonego przez króla Jerzego V.

Emmeline Pankhurst mawiała, że „argument w postaci rozbitej szyby to najcenniejszy dziś argument w polityce”. Za jej wezwaniem sufrażystki wybijały szyby w oknach polityków, którzy byli przeciwni nadaniu kobietom praw wyborczych. Podczas wojny zorganizowała kampanię na rzecz włączania kobiet do pracy zawodowej (w celu m.in. umożliwienia mężczyznom walki na froncie). Po uzyskaniu przez kobiety praw wyborczych, które w Wielkiej Brytanii miało miejsce w marcu 1918, zrezygnowała z aktywności politycznej.

Publikacje

Wybrane publikacje Emmeline Pankhurst w języku angielskim:

The Powers and Duties of Poor Law Guardians in Times of Exceptional Distress, 1895.

The Present Position of the Women's Suffrage Movement in: The Case for Women's Suffrage, hg.v. B. Villiers, 1907.

The Importance of the Vote, 1908.

Suffrages Speeches from the Dock, 1912.

My own Story, 1914.

Tu mieszkała w latach 1897-1907 w Manchesterze

Tablica pamiątkowa na domu w Manchesterze

Współczesne otoczenie domu rodziny Pankhurst to szpital Manchester Royal Infirmary.

Bibliografia

George Bidwell, Bunt długich spódnic, Wydawnictwo „Śląsk”, Katowice 1972

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Emmeline Pankhurst