Emnilda słowiańska – (ur. pomiędzy 970 a 975, zm. 1016 lub 1017), córka Dobromira, być może władcy z książęcego rodu z Moraw (Ołomuńca) lub zachodnich krańców Słowiańszczyzny (Łużyce lub Milsko), trzecia żona księcia polskiego Bolesława I Chrobrego.

Emnilda — polska księżna

Ślub z dziedzicem państwa polskiego — Bolesławem odbył się w latach 987–989. Podobno miała wielki wpływ na męża, a być może także na sprawy państwowe. Możliwe jest bowiem, że księżna brała udział, towarzysząc mężowi, w zjeździe w Merseburgu 23 maja 1013 r. Być może czyniła tam zabiegi mające na celu uznanie swego syna Mieszka za lennika cesarskiego z obszaru państwa morawskiego. Nie wiadomo dokładnie kiedy Emnilda zmarła — można jedynie stwierdzić, że stało się to najpóźniej w 1017 r., lub, co bardziej prawdopodobne, jeszcze pod koniec 1016 r., skoro 3 lutego 1018 r. Bolesław wstąpił po raz czwarty w związek małżeński.

Kronikarze o Emnildzie

Przez kronikarzy była uznawana za kobietę mądrą i bardzo łaskawą. Gall Anonim opisał ją następującymi słowy (wydaje się bowiem, że właśnie jej one dotyczą):

Nieraz bowiem żona jego, [tj. Bolesława Chrobrego] królowa, kobieta mądra i roztropna, wielu wydanych na śmierć za przestępstwo wyrwała z rąk pachołków, ocaliła od bezpośredniego niebezpieczeństwa śmierci i w więzieniu, pod strażą zachowywała ich miłosiernie przy życiu, niekiedy bez wiedzy króla, a kiedy indziej za jego milczącą zgodą.

Nawet niechętnie nastawiony do Bolesława Chrobrego Thietmar z Merseburga napisał o niej:

Trzecią (żoną) [Bolesława] była Emnilda, córa czcigodnego księcia Dobromira, która — Chrystusowi wierna — niestateczny umysł swego męża ku dobremu zawsze kierowała i nie ustawała w zabiegach, by przez wielką szczodrobliwość w jałmużnach i umartwienia odpokutować za grzechy ich obojga.

Rodzina

Małżeństwo i potomstwo

Z małżeństwa z Bolesławem Chrobrym (ur. 967, zm. 17 VI 1025) pochodziło przynajmniej pięcioro dzieci:

Genealogia

Przypisy

Bibliografia