|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Dnia 10 listopada w Roskilde, Dania, odbędzie się Dzień energii Riso 2010.
Analiza możliwych, przyszłych scenariuszy energetycznych to zadanie, które wymaga cierpliwości, dalekowzroczności i specjalistycznej wiedzy. To wydarzenie charakteryzować się będzie tymi trzema cechami. Zgromadzi ekspertów z ... Naukowcy z Ohio State Uniwersity w Columbus od dłuższego już czasu prowadzą badania nad wytwarzaniem energii z rozkładanej przez bakterie celulozy. Projekt powstał nie przypadkowe długotrwałe badania pracy żołądka kro... Dnia 8 marca 2012 r. w Brukseli, Belgia, odbędzie się wydarzenie pt. "Ustawodawstwo w zakresie energii odnawialnej 2012 - model rynkowy i transformacja systemu na rzecz przyszłości energii odnawialnej".
Obok rosnącego zainteresowania źródłami energii odnawialnej, nacisk kładziony jest równolegle na potencjał i zapotrzebowanie na regulacje w dzi... W ramach finansowanego ze środków unijnych projektu udało się zbudować specjalne elektrownie słoneczne do chłodzenia łatwo psujących się produktów w tunezyjskiej wytwórni win oraz w marokańskiej mleczarni, wykazując ekonomiczną opłacalność systemów chłodze... Naukowcy zainteresowani europejskimi konkursami na projekty badawcze w obszarach nanowiedzy, nanotechnologii, materiałów i nowych technologii produkcji (NMP), energii oraz wspólnoty energii atomowej Euratom w 7. Programie Ramowym (7PR) poznają możliwośc...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Energia mechanicznaCzy wiesz że...? Grawitacja (ciążenie powszechne) - jedno z czterech oddziaływań podstawowych, będące zjawiskiem naturalnym polegającym na tym, że wszystkie obiekty posiadające masę oddziałują na siebie wzajemnie przyciągając się. Układ odniesienia (fizyka) – punkt lub układ punktów w przestrzeni, względem którego określa się położenie lub zmianę położenia (ruch) danego ciała. Wybrany punkt często wskazuje się poprzez wskazanie ciała, z którym związany jest układ współrzędnych. Energia mechaniczna — suma energii kinetycznej i potencjalnej. Jest postacią energii związaną z ruchem i położeniem obiektu fizycznego (układ punktów materialnych, ośrodka ciągłego itp.) względem pewnego układu odniesienia. W sensie technicznym używa się tego terminu np. jako zdolności wytworzenia oraz przekazania napędu (momentu siły na wale, siły na cięgnie itp.) przez maszynę. Rodzaje energii mechanicznej: Energia gr. ενεργεια (energeia) – skalarna wielkość fizyczna charakteryzująca pod względem ilościowym stan układu fizycznego (materii) (z punktu widzenia termodynamiki niektóre formy energii są funkcjami stanu i potencjałami termodynamicznymi), stan i wzajemne oddziaływania obiektów fizycznych (ciał, pól, cząstek, układów fizycznych), przemiany fizyczne i chemiczne oraz wszelkiego rodzaju procesy występujące w przyrodzie.
Maszyna – w najogólniejszym znaczeniu cybernetycznym – wszelki układ względnie odosobniony, w jakim zachodzi przekształcanie (transformacja) zasilenia lub informacji. Określenie to obejmuje zarówno układy fizyczne naturalne (w tym organizmy żywe), jak i urządzenia techniczne oraz pewne obiekty abstrakcyjne.
Czy wiesz że...? beta Energia potencjalna – energia jaką ma układ ciał umieszczony w polu sił zachowawczych[1], wynikająca z rozmieszczenia tych ciał. Równa jest pracy, jaką trzeba wykonać, aby uzyskać daną konfigurację ciał, wychodząc od innego rozmieszczenia, dla którego umownie przyjmuje się jej wartość równą zero[2]. Konfigurację odniesienia dla danego układu fizycznego dobiera się zazwyczaj w ten sposób, aby układ miał w tej konfiguracji minimum energii potencjalnej. Podobnie jak pracę, energię potencjalną mierzy się w dżulach [J].
Układ - w najogólniejszym znaczeniu cybernetycznym - wyodrębniony (realnie lub jedynie myślowo) fragment rzeczywistości, rozważany pod względem przekształcania oddziaływań na niego (docierających bodźców, stanów wejścia), na jego oddziaływania (przejawiające się reakcje, stany wyjścia).
Moment siły (moment obrotowy) siły F względem punktu O jest to iloczyn wektorowy promienia wodzącego r, o początku w punkcie O i końcu w punkcie przyłożenia siły, oraz siły F:
Ruch obrotowy bryły sztywnej to taki ruch, w którym wszystkie punkty bryły poruszają się po okręgach o środkach leżących na jednej prostej zwanej osią obrotu. Np. ruch Ziemi wokół własnej osi. Jest to ruch złożony z ruchu postępowego środka masy danego ciała oraz ruchu obrotowego względem pewnej osi. Środek masy ciała można uważać za punkt materialny. Do opisania ruchu obrotowego używa się odmiennych pojęć od używanych do opisania ruchu postępowego.
Sprężystość – fizyczna właściwość ciał materialnych odzyskiwania pierwotnego kształtu i wymiarów po usunięciu sił zewnętrznych wywołujących zniekształcenie – czyli zmianie tensora naprężeń towarzyszy zmiana tensora odkształceń i odwrotnie, przy czym zmiany te są w pełni odwracalne. Istotną cechą sprężystości jest zachowanie energii. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
