Ea – jeden z najważniejszych bogów asyryjsko-babilońskich, bóg wód, kultury, mądrości, cywilizacji, sztuk, rzemiosł artystycznych. Jego pierwowzorem był sumeryjski bóg Enki

Mitologia sumeryjska to mitologia z południowych terenów Mezopotamii z okresu, kiedy były pod panowaniem Sumerów. Wiele przejęły z niej mitologie Akadu, Babilonii i Asyrii.

Tygrys (gr. Τίγρης Tigres lub Τίγρις Tigris, arab. دجلة, Nahr Dijlah) to obok Eufratu jedna z dwóch największych rzek Mezopotamii. Wypływa z gór Taurusu Wschodniego położonych w Turcji, i przepływa przez Syrię (tylko 40 km) oraz Irak w dolnym biegu łącząc się z Eufratem w okolicach Al Qurnah i formując rzekę Szatt al-Arab, która wpada do Zatoki Perskiej. Długość Tygrysu wynosi 1900 km, a powierzchnia dorzecza 375 tys. km². Na zachodnim brzegu Tygrysu leży stolica Iraku, Bagdad. Najważniejsze dopływy to Duży Zab, Mały Zab, Dijala (wszystkie lewostronne). Normalnie żeglowny jest od Bagdadu, a w trakcie wysokiego stanu wód nawet od Mosulu położonego w północnym Iraku.

Adapa, w mitologii babilońskiej mędrzec stworzony przez boga Ea do sprawowania funkcji kapłana w świętym mieście Eridu i władzy nad ludźmi. Ea dał Adapie wiele dobrych cech, lecz nie nieśmiertelności. Spędzał on wiele czasu łowiąc ryby w Zatoce Perskiej. Pewnego dnia silny powiew południowego wiatru przewrócił jego łódź, rozzłoszczony wypowiedział zaklęcie powodujące ustanie południowych wiatrów. Anu dowiedziawszy się o tym zaniepokoił się taką władzą śmiertelnika i zaprosił go do siebie, zamierzając poczęstować go chlebem śmierci, lecz Ea przestrzegł Adapę przed spożywaniem czegokolwiek u Anu. Ea powiedział mu w jaki sposób czcić Anu, a Adapa się do tych zaleceń zastosował. Dzięki temu Anu zaproponował mu chleb i wodę życia wiecznego, lecz Adapa pamiętając o przestrodze odmówił. Adapie przypisywano wynalazek mowy, stworzył także podwaliny cywilizacji.

Utu – sumeryjski bóg słońca. Akadyjski odpowiednik jego imienia to Szamasz. Był synem Nanny i bogini Ningal oraz bliźniaczym bratem Inanny. Jego żoną była Szerida (w akadyjskim Aja). Czczony również w Fenicji.