Paciorkowce - rodzaj kulistych . Ich podziały zachodzą wzdłuż jednej osi i dlatego rosną one w łańcuchu lub parach (stąd nazwa Streptococcus pochodząca od greckiego "streptos" oznaczającego coś łatwo wyginającego się).

Podział Lancefield - jest to dawny, ale wciąż popularny podział paciorkowców (Streptococcus) opierający się na wytwarzaniu przez te drobnoustroje wielocukru C (nazwa pochodzi od angielskiego słowa carbohydrat) wchodzącego w skład ściany komórkowej. Klasyfikację wprowadziła Rebeka Lancefield w 1933 roku. Wielocukier ten jest różny w zależności od gatunku bakterii, przy czym nie wszystkie paciorkowce go wytwarzają. W chwili wprowadzenia podziału znano wyłącznie bakterie z grupy A - E.

Enterococcus faecium - bakteria gram dodatnia należąca do enterokoków, dawniej klasyfikowano ją do paciorkowców grupy D (wg serotypowania Lancefielda). Fizjologicznie występuje w przewodzie pokarmowym człowieka, jednak może być również czynnikiem chorobotwórczym i wywoływać np. zakażenie układu moczowego, zapalenie wsierdzia.

Komensalizm (współbiesiadnictwo; od łac. commensalis = współbiesiadnik; pojęcie wprowadzone przez zoologa van Benedena) – jest najbardziej pierwotnym typem oddziaływania protekcyjnego. Typ zależności o charakterze symbiozy między dwoma lub więcej gatunkami, przy czym jeden z gatunków czerpie z tej zależności wyraźne korzyści, nie szkodząc pozostałym (np. rekin i podnawka; lew i hiena; lew i sęp). Innym przykładem komensalizmu może być odżywianie się owadów żyjących w ptasich gniazdach resztkami pokarmu gospodarzy lub znalezionymi w gnieździe piórami. Komensalizm jest więc współżyciem korzystnym dla jednego z partnerów, dla drugiego obojętnym.