Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
O niezwykłym posągu Światowida w Muzeum Archeologicznym w Krakowie
Krakowskie Muzeum Archeologiczne organizuje 27 stycznia wykład poświęcony jednemu z bardziej intrygujących zabytków z jego kolekcji - ponad 2, 5-metrowemu, wapiennemu posągowi Światowida. O tym niezwykłym zabytku, który wydobyto z rzeki Zbrucz w 1848 roku, opowie An...
 
Skarby z autostrad w Muzeum Archeologicznym w Krakowie
Muzeum Archeologiczne w Krakowie przygotowało wystawę "Archeologiczna autostrada - wykopaliska przy wielkich inwestycjach drogowych pod Krakowem". Ekspozycja prezentuje wyniki jednego z największych w historii polskiej archeologii przedsięwzięc...
 
Rusza cykl wystaw w Muzeum Archeologicznym w Krakowie
"Zabytek miesiąca" to cykl nowych ekspozycji czasowych w 2012 roku w krakowskim Muzeum Archeologicznym. W jego ramach pokazywane będą również najnowsze odkrycia i nabytki instytucji - poinformowała PAP Anna Tyniec z muzeum.Integralną częścią e...
 
Trwa program konserwacji tkanin w Muzeum Archeologicznym w Krakowie
Trwa proces konserwacji zespołu unikalnych tkanin islamskich, ptolemejskich i koptyjskich, który znajduje się w kolekcji Muzeum Archeologicznego w Krakowie. Przedsięwzięcie odbywa się w ramach wieloletniego programu, finansowanego przez Ministerstwa Kultury i Dziedzi...
 
Muzeum Narodowe w Warszawie udostępnia ponad 1 tys. dzieł sztuki
Zdigitalizowane dzieła m.in. Jana Matejki, Jacka Malczewskiego, Stanisława Wyspiańskiego czy Henryka Rodakowskiego można oglądać w uroczyście uruchomionym 12 maja portalu Cyfrowe Muzeum Narodowe w Warszawie. Udostępniono tam już ponad 1 tys. obiektówNa stronie int...

Reklama:


Epitafium Wierzbięty z Branic

Czy wiesz że...?
Stolnik - w Polsce do XIII w. urzędnik sprawujący pieczę nad stołem panującego. Do jego obowiązków należało nakrycie stołu do uczty, a w czasie jej trwania kierowanie podawaniem potraw. W okresie rozbicia dzielnicowego stolnik miał zastępcę podstolego. W XIV-XVI w. honorowy urząd ziemski. W Koronie i na Litwie istniały urzędy stolnika wielkiego, m.in. król Stanisław August Poniatowski był w latach 1755-1764 stolnikiem wielkim litewskim.

Matka Boża (skr. MB), Theotokos (gr. Θεοτόκος), pot. Matka Boska, Boża Rodzicielka, dawniej Bogurodzica a. Bogarodzica — jeden z dwóch (obok „Najświętsza Maryja Panna”) oficjalnych tytułów Marii z Nazaretu, matki Jezusa, używany m.in. w Kościele katolickim i Kościołach prawosławnych. W wersji współczesnej tytuł ten brzmiałby Matka Boga.

Epitafium Wierzbięty z Branic – malowane na desce epitafium stolnika krakowskiego i starosty sanockiego Wierzbięty z Branic (zm. 1425). Zabytek polskiego malarstwa gotyckiego. Obecnie obraz znajduje się w Muzeum Narodowym w Krakowie (w Galerii Sztuki Dawnej Polskiej w pałacu biskupa Ciołka).

Kraków – i pod względem powierzchni. Jedno z najstarszych miast Polski, o ponad tysiącletniej historii. Kraków posiada wartościowe zabytki architektury, działa w nim wiele instytucji i placówek kulturalnych.

Zabytek – w języku potocznym jest to każdy wytwór działalności człowieka, będący świadectwem minionej epoki (pamiatką przeszłości), posiadajacy wartość historyczną, artystyczną, naukową lub emocjonalną, przy czym kryterium czasu powstania, choć najważniejsze, nie przesądza o zdefiniowaniu zabytku. Nauki humanistyczne, a w szczególności historia sztuki nie stworzyły jednej, uniwersalnej definicji zabytku przydatnej wszytskim naukom.

Stolnik krakowski Wierzbięta z Branic był właścicielem wsi Ruszcza, w której około 1420 r. ufundował nowy gotycki kościół św. Grzegorza. Kościół był kilkakrotnie przebudowywany, wewnątrz zachowała się cenna płyta nagrobna fundatora oraz właśnie obraz epitafijny Wierzbięty.

Muzeum Narodowe w Krakowie, muzeum powołane uchwałą Rady Miasta Krakowa 7 października 1879, wpisane do Państwowego Rejestru Muzeów. Jest najstarszym muzeum narodowym w Polsce.

Wierzbięta z Branic (zm. 1424) – stolnik krakowski i starosta sanocki (1412). Pochodził ze znanego małopolskiego rodu możnowładczego Świebodziców-Gryfitów, potomek Klemensa z Ruszczy. W 1360 r. Wierzbięta z Branic na mocy pozwolenia króla Kazimierza Wielkiego przeniósł Branice z prawa polskiego na średzkie. Był właścicielem wsi Ruszcza (obecnie część miasta Krakowa) - tam właśnie około roku 1420 ufundował nowy gotycki kościół pw. św. Grzegorza, w którym został pochowany i gdzie można oglądać jego płytę nagrobną. Uważa się go za fundatora witraża Madonny z Dzieciątkiem z kościoła Nawiedzenia NMP w Iwkowej.

Treścią dzieła jest scena adoracji Bożego Dzieciątka i jego Matki Maryi. U stóp Madonny klęczy rycerz Wierzbięta, za którym wstawia się patron św. Grzegorz Wielki. Postać rycerza jest maleńka, poddana średniowiecznemu prawu hierarchii wyrażonemu skalą wielkości wobec osób świętych. Twarz rycerza pozbawiona jest cech portretowych. Identyfikują go dwie tarcze herbowe (Gryf i Leliwa) oraz łacińska inskrypcja na ramie obrazu.

Ruszcza – dawna wieś podkrakowska, położona ok. 15 km na północny wschód od jego centrum. Od 1951 w granicach administracyjnych Krakowa, obecnie wchodzi w skład Dzielnicy XVIII Nowa Huta.

Portret (fr. portrait) - obraz, zdjęcie lub inne dzieło będące przedstawieniem osoby i odwzorowujące jej wygląd zewnętrzny, a czasem także cechy osobowości.





Czy wiesz że...? beta

Leliwa (Leliwczyk, Leliwita) – polski herb szlachecki, noszący zawołanie Leliwa. Według najczęściej cytowanej w dawnych publikacjach opinii Jana Długosza herb ten wywodzi się z Niemiec. Opinii tej nie podziela jednak współczesny historyk Włodzimierz Dworzaczek. Jego zdaniem zarówno ród Leliwitów jak i sam herb ma polską proweniencję. Herb Leliwa występował głównie w ziemi krakowskiej, sandomierskiej oraz na terenie województwa poznańskiego[1]. Spośród ponad 800 rodów[2] używających podstawowej wersji herbu Leliwa do największego znaczenia politycznego oraz statusu majątkowego doszli Tarnowscy, Sieniawscy, Morsztynowie, Hlebowiczowie i Czapscy. Wpływowymi Leliwitami byli też Tyszkiewiczowie, ale im przysługiwała odmiana, Leliwa II. Potwierdzeniem statusu większości tych rodów było otrzymanie tytułów hrabiowskich i stosownych odmian w herbie (patrz sekcja odmiany, wersje arystokratyczne oraz alternatywne przedstawienia herbu). Leliwą pieczętował się także Juliusz Słowacki[3].
Gryf (Swoboda, Świeboda, także Jaxa) - polski herb szlachecki legalnie używany przez rodziny szlacheckie należące do rodu Gryfitów-Świebodziców lub formalnie adoptowane do tego herbu przez członków rodu przy nobilitacji.
Inskrypcja (łac. inscriptio = napis) – napis wyryty w twardym materiale (drewno, metal, kamień, ceramika). Występuje najczęściej na nagrobkach, tablicach i monetach. Popularnym przykładem inskrypcji są inskrypcje nagrobne. Odczytywaniem i interpretacją inskrypcji zajmuje się nauka pomocnicza historii – epigrafika.
Epitafium (z gr. ἐπιτάφιος epi-taphios, "nad grobem", "na kamieniu nagrobnym") – napis umieszczony na nagrobku lub pomniku upamiętniający zmarłego, jak również sam pomnik w postaci ozdobnej płyty lub tablicy z napisem ku czci zmarłego, najczęściej nie w miejscu pochówku, lecz w innym związanym z daną osobą, np. w kościele, na ścianie, filarze lub posadzce.
Jezus Chrystus (z , zdaniem historyków prawdopodobnie , zm. ok. 3033 n.e. w Jerozolimie), Jezus z Nazaretu — centralna postać chrześcijaństwa. Według chrześcijan założyciel Kościoła, Syn Boży i Zbawiciel.
Średniowiecze – epoka w historii europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a renesansem. Granice czasowe średniowiecza nie są ściśle ustalone. Za początek epoki przyjmuje się okres, w którym cesarstwo zachodniorzymskie chyliło się ku upadkowi. Zwolennicy ścisłej datacji – w zależności od szkoły – za dokładne daty początku średniowiecza podają lata 378, 395 bądź 476. Za koniec epoki uważa się upowszechnienie idei humanistycznych i rozpoczęcie epoki renesansu. Najczęściej w tym przypadku wymieniane są daty ok. 1450 roku oraz lata 1453, 1492, a nawet 1517.
Malarstwo gotyckie – tematem gotyckich obrazów były sceny z Nowego Testamentu. Zaczęły się także pojawiać obrazy o tematyce świeckiej. To, co przede wszystkim odróżnia malarstwo gotyckie od innych, jest usiłowanie pokazania człowieka takim, jakim jest naprawdę, w wyglądzie, w odczuciach, a także w otoczeniu.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
Nie mogą być traktowane jako porady.