Eqrem Libohova - Polski Serwis Naukowy

Eqrem Libohova - (ur. 24 lutego 1882 w Gjirokastrze, zm. 1948 w Rzymie) – albański polityk i dyplomata, dwukrotny premier rządu albańskiego, syn Ali Neki Paszy.

Kształcił się w Janinie i w liceum Galatasaray w Stambule. Ze Stambułu wyjechał do Brukseli, gdzie studiował w Akademii Wojskowej. W latach 1905-1908 służył w armii osmańskiej. Ze służby wojskowej przeszedł do administracji osmańskiej. Sprawował funkcję podprefekta na jednej z wysp Dodekanezu, prefekta Wlory, a wreszcie gubernatora Czamerii. W czasie I wojny bałkańskiej walczył przeciwko wojskom greckim w rejonie Janiny.

Zawieszenie broni pomiędzy Włochami a państwami sprzymierzonymi – akt rozejmu, podpisany 3 września 1943 roku w Cassibile na Sycylii przez przedstawicieli Królestwa Włoch oraz aliantów, postanawiający o zaprzestaniu przez Włochy działań wojennych po stronie państw Osi. Został ogłoszony publicznie 8 września.

Język albański – język indoeuropejski z grupy satem, którym posługuje się ok. 6,2 mln Albańczyków zamieszkujących Albanię (3,6 mln), Kosowo (1,7 mln), Macedonię (450 tys.), a także Włochy (Arboresze) i Grecję (Arwanici). W Albanii, Kosowie i Macedonii posiada on status języka urzędowego.

W latach 1914-1915 był adiutantem księcia Wilhelma Wieda, w stopniu majora. Okres pierwszej wojny światowej spędził głównie na Korfu, współpracując z Esadem paszą Toptanim. Po jej zakończeniu powrócił do Albanii i w 1922 wyjechał do Rzymu by kierować tam poselstwem albańskim. W 1931 towarzyszył królowi Zogowi w czasie pobytu w Wiedniu, kiedy ten był celem zamachu. Sam został ranny w zamachu

Major – stopień oficerski używany w armiach wielu krajów. W wojsku polskim jest to stopień niższy od podpułkownika, wyższy od kapitana. Major wchodzi w skład korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – w skład korpusu oficerów sztabowych. Odpowiednikiem majora w marynarce wojennej jest komandor podporucznik a w policji podinspektor Policji.

Grecja (gr. Ελλάδα Elláda, IPA: [e̞ˈlaða] lub Ελλάς Ellás, IPA: [e̞ˈlas], tr. Yunanistan), Republika Grecka (Ελληνική Δημοκρατία Ellinikí Dimokratía, IPA: [e̞ˌliniˈci ðimo̞kraˈtiˌa]) – kraj w południowo-wschodniej części Europy, położony na krańcu Półwyspu Bałkańskiego. Graniczy z Albanią, Republiką Macedonii i Bułgarią na północy oraz z Turcją na wschodzie. Ma dostęp do czterech mórz: Morza Egejskiego, Morza Kreteńskiego na wschodzie, Morza Jońskiego na zachodzie oraz Morza Śródziemnego od południa.

Jako rzecznik bliskiej współpracy z Włochami w latach 1936-1939 kierował resortem spraw zagranicznych. W styczniu 1943, po dymisji rządu Mustafy Kruji strona włoska zwróciła się do Libohovy, aby ten jako wpływowy właściciel ziemski stanął na czele rządu. Jego gabinet przetrwał zaledwie trzy tygodnie. W 1943 po kapitulacji Włoch był zwolennikiem współpracy z Niemcami, na zasadach "ograniczonego zaufania". W 1944 wyjechał z kraju i do końca życia pozostał we Włoszech.

Adiutant (łac. adiutare - "pomagać"), adiutant ordynansowy - żołnierz pomocniczy asystujący najwyższym oficerom (zazwyczaj generałom oraz dowódcom jednostek wojskowych). Jest w osobistej dyspozycji swego przełożonego. Wykonuje ogólne prace kancelaryjno-biurowe i organizacyjne zapewniające rytmiczność działalności służbowej dowódcy, a także zlecenia osobistego przełożonego, oraz kieruje pracą innych pracowników adiutantury (kancelarii dowódcy).

Imperium Osmańskie (jako nazwa państwa pisane wielką literą, jako nazwa imperium dynastii Osmanów – małą; dla tego drugiego znaczenia synonimem jest nazwa imperium ottomańskie) – państwo tureckie na Bliskim Wschodzie, założone przez Turków osmańskich, jedno z plemion tureckich w zachodniej Anatolii, obejmujące w okresie od XIV do XX wieku Anatolię, część południowo-zachodniej Azji, północną Afrykę i południowo-wschodnią Europę. W kręgach dyplomatycznych na określenie dworu sułtana, później także całego państwa tureckiego, stosowano termin Wysoka Porta.

W życiu prywatnym był żonaty (żona Fezilet z d. Vlora), miał dwoje dzieci (Ballkiz i Shenisha).

Bibliografia

Kastriot Dervishi: Historia e shtetit shqiptar 1912-2005. Tirana: 2006. ISBN 99943-799-3-3. (alb.)

Bernd J. Fischer: Albania at War 1939-1945. London: 1999. ISBN 1850655316.