|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Prof. Franciszek Kokot - nestor śląskich lekarzy, wybitny nefrolog i endokrynolog - skończył 80 lat. Od kilku dekad jest niekwestionowanym autorytetem oraz nauczycielem i mistrzem dla kolejnych pokoleń lekarzy. 25 listopada świętował urod... W dniach 13-14 września 2012 r. w Orleanie (Francja) odbędą się siódme międzynarodowe warsztaty nt. pokonywanie ograniczeń i przetwarzanie języka.
Pojęcie ograniczeń jest szeroko stosowane w językoznawstwie, informatyce i psychologii. Te różne perspektywy, pomimo odmiennych zastosowań w poszczeg... Socjolog dr Izabela Grabowska-Lusińska uważa, że rozpoczynający się 1 kwietnia spis powszechny pozwoli zweryfikować niektóre informacje na temat zjawisk zachodzących w naszym społeczeństwie, m.in. migracji Polaków i imigracji do Polski. Niektórych danych, np. o... Srebrne i złote precjoza odkryte w czasie badań wykopaliskowych w Czermnie (Lubelskie), gdzie według archeologów prawdopodobnie znajdował się główny ośrodek dawnych Grodów Czerwieńskich, pokaże 14 grudnia Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.... Planetarium "Niebo Kopernika", które w najbliższą niedzielę zostanie otwarte w warszawskim Centrum Nauki Kopernik, robi olbrzymie wrażenie nie tylko liczbą gwiazd, które na kopule może wyświetlać projektor optomechaniczny, ale także wizualizacjami pochodzącymi z pro...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Ercole III d'EsteCzy wiesz że...? Pokój w Lunéville 1801 – traktat pokojowy kończący wojnę Republiki Francuskiej ze Świętym Cesarstwem Rzymskim Narodu Niemieckiego. Podpisany 9 lutego 1801 w Lunéville w Lotaryngii. Orlean (fr. Orléans) – miasto i gmina w środkowej Francji, położone nad Loarą. Stolica Regionu Centralnego i departamentu Loiret. Ważny ośrodek przemysłowy i usługowy. Według danych na rok 2008 gminę zamieszkiwało 116 515 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 4239 osób/km². Filip Orleański (ur. 2 sierpnia 1674 w Saint-Cloud, zm. 2 grudnia 1723 w Wersalu), książę Chartres w latach 1674-1701, książę Orleanu, Valois, Montpensier, Nemours, Joinville, hrabia de Beaujolais od 1701 r., par Francji, regent w okresie małoletności Ludwika XV w latach 1715-1723, Pierwszy Minister w 1723 r., syn księcia Orleanu Filipa I, brata króla Ludwika XIV, i Elżbiety Charlotty, córki Karola Ludwika, elektora palatyna Renu. Ercole III Rinaldo d'Este (22 listopada 1727 - 14 października 1803) – książę Modeny i Reggio w latach 1780-1796. Urodził się w Modenie jako syn księcia Franciszka III i Charlotty Aglae Orleańskiej, córki regenta Francji - Filipa II Burbona, księcia Orleanu. W 1741 poślubił Marię Teresę Cybo Malaspina, dzięki której zagarnął dla rodu d'Este księstwa Massa i Carrara. Był powszechnie lubiany przez swoich poddanych (czasami rozmawiał z nimi używając dialektu modeńskiego) i kontynuował reformy rozpoczęte przez swojego ojca. Wybudował dwa mosty w Rubiera i św. Ambrożego w Modenie na Via Aemilia. wybudował kilka nowych dróg łączących sąsiednie stany. W 1785 założył l’Accademia Atestina di Belle Arti (Akademię Sztuk Pięknych Atestina). Podczas całych jego rządów sztuki i kultura przeżywały rozkwit. Wśród protegowanych artystów Franciszka byli: Lazzaro Spallanzani, Giambattista Venturi, Girolamo Tiraboschi, Lodovico Ricci i inni. Regent – uprawniona osoba, sprawująca władzę w imieniu monarchy, gdy ten nie może wykonywać swoich obowiązków, np. z powodu małoletności, nieobecności w kraju lub poważnej choroby.
Lazarro Spallanzani (ur. 10 stycznia 1729, zm. 12 lutego 1799) - włoski przyrodnik, profesor uniwersytetu w Reggio, Modenie i Pawii. Badając zjawisko zapłodnienia, jako pierwszy odkrył rolę plemników w tym procesie. W 1775 roku obalił teorię samorództwa. Lazarro Spallanzani jest autorem prac z dziedziny chemii, fizyki biologii i meteorologii. Inwazja wojsk francuskich zmusiła go do ucieczki do Wenecji dnia 7 maja 1796, razem ze swoim okazałym i rzucającym się w oczy dobytkiem. Później kiedy Francuzi pojmali go w Wenecji, zrabowali z jego domu 200 000 zecchini (cekinów). Po tym wydarzeniu Ercole przeniósł się do Treviso, gdzie zmarł w 1803. Pokój w Campo Formio (1797) i potem pokój w Lunéville (1801) przyznały mu inne ziemie w zamian za utracone księstwo, jednak Franciszek nigdy nie objął nad nimi władzy. Treviso – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska, w prowincji Treviso na Nizinie Weneckiej. Treviso stanowi ośrodek administracyjny tejże prowincji.
Via Aemilia, droga rzymska o długości ponad 262 km, prowadząca z Ariminum do Placentii. Była ufundowana przez Aemiliusa Lepidusa, od którego imienia pochodzi jej nazwa. Została ukończona w 175 p.n.e.. Umożliwiła włączenie doliny rzeki Pad do Republiki Rzymskiej. Przez wieki droga pełniła rolę ważnej arterii komunikacyjnej, dała też nazwę krainie którą przecina - Emilii-Romanii. PotomstwoZ Marią Teresą Cybo Malaspina, Ercole miał dwoje dzieci:
Ferdynand Habsburg-Lotaryński (ur. 1 czerwca 1754, zm. 24 grudnia 1806) – syn Franciszka I Lotaryńskiego i Marii Teresy Habsburg. Był desygnowany na następcę tronu Księstwa Modeny, ale nigdy go nie objął (na przeszkodzie stanęły wojny napoleońskie).
Carrara – miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Toskania, w prowincji Massa-Carrara. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 65 560 osób, 923,4 os./km².
Czy wiesz że...? beta Wenecja (wen. Venezsia/Venexia, wł. Venezia, łac. Venetia) – miasto i gmina na północy Włoch nad Adriatykiem, stolica regionu Wenecja Euganejska. Ludność Wenecji w granicach administracyjnych wynosi około 270 tys. mieszkańców, z czego większość (176 tys.) mieszka na lądzie stałym, a historyczne centrum zamieszkuje niecałe 60 tys., natomiast pozostałe wyspy laguny jest zamieszkane przez 31 tys. mieszkańców (2011). Przez ponad tysiąc lat (726-1797) miasto było stolicą niezależnej Republiki Weneckiej, która była jedną z morskich i handlowych potęg Morza Śródziemnego. Z okresu największego rozkwitu Republiki (XIII-XVI wiek) pochodzą liczne zabytki miasta, których bogactwo i forma decyduje o pierwszorzędnym znaczeniu Wenecji jako ośrodka turystyki nie tylko w skali Włoch, ale też w skali ogólnoświatowej. Zabytki te tworząc unikalny zespół urbanistyczny miasta kanałów i mostów, stanowią o uznaniu Wenecji za jedną z najcenniejszych pozycji na liście światowego dziedzictwa ludzkości. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |