Erich Priebke (ur. 29 lipca 1913 r. w Hennigsdorf, Niemcy) jest hitlerowskim zbrodniarzem wojennym i byłym członkiem SS, odpowiedzialnym za egzekucję 335 Włochów w 1944 r.

W 1933 r. wstąpił do NSDAP. Wstąpił również do SS gdzie dosłużył się stopnia SS-Hauptsturmführera. W 1943 r. został szefem Gestapo w Brescii.

23 marca 1944 r. 33 niemieckich żołnierzy z batalionu SS zginęło po tym jak zostali zaatakowani przez włoskich partyzantów na via Rasella w Rzymie. Adolf Hitler na wieść o zamachu miał nakazać zabicie 10 Włochów za jednego Niemca. Ówczesny szef Gestapo w Rzymie Herbert Kappler przekazał Priebkemu listę 320 więźniów przeznaczonych do egzekucji. Po śmierci 33 żołnierza dopisał jeszcze 10 więźniów. Następnego dnia Priebke wraz z Karlem Hassem przewiózł więźniów do nieczynnych kamieniołomów koło Rzymu; tam więźniów rozstrzelano. Na miejscu okazało się, że przewieziono o pięciu więźniów więcej niż przewidziano, ale zostali zabici, aby ukryć miejsce rzezi. Pluton egzekucyjny składał się z żołnierzy, z których większość nie brała udziału w egzekucjach. Kappler nakazał wypić im koniak celem ukojenia nerwów. Jeden z żołnierzy nie chciał brać udziału w egzekucji, ale został siłą zaciągnięty na miejsce przez samego Priebkego.

Po wojnie Priebke ukrywał się w Argentynie, w mieście San Carlos de Bariloche. Żył tam nie niepokojony przez nikogo do 1994 r., kiedy udzielił wywiadu amerykańskiej telewizji ABC. W wywiadzie otwarcie mówił o swojej roli w egzekucjach twierdząc, że tylko wykonywał rozkazy Kapplera. Nie wyraził skruchy.

Włochy wniosły o jego ekstradycję, ale proces był opóźniany przez adwokatów Priebkego. Został jednak wydany w 1995 r. i osadzony w areszcie.

Przed sądem Priebke nie przynał się do winy, uzasadniając swoje działania wykonywaniem rozkazu. W 1996 r. został uniewinniony, co wywołało oburzenie we Włoszech i na świecie. Prokuratura odwołała się od wyroku i w 1998 r. uzyskała korzystny dla siebie wyrok: sąd apelacyjny skazał Priebkego na karę dożywotniego pozbawienia wolności.

Obecnie z powodu podeszłego wieku, przebywa w domu opieki. W czerwcu 2007 sąd przyznał mu prawo wychodzenia do pracy, co wywołało protesty organizacji żydowskich. Decyzja sądu została uchylona.

Linki zewnętrzne