Ernest - Bawaria - Polski Serwis Naukowy

Ernest wśród swoich doradców, grafika z końca XIX w.

Ernest (ur. 1373, zm. 2 lipca 1438) – książę Bawarii-Monachium z dynastii Wittelsbachów (od 1397).

Życiorys

Ernest był starszym synem księcia bawarskiego rezydującego w Monachium Jana II oraz Katarzyny, córki hrabiego Gorycji Meinharda VI. Po śmierci ojca w 1397, objął rządy w Monachium wraz ze swym młodszym bratem Wilhelmem III. Zaraz po objęciu tronu rozpoczął się konflikt ze stryjem Stefanem III z Ingolstadt, w efekcie którego w 1398 bracia musieli uznać jego prawo do współrządów w stolicy Bawarii. W praktyce w Monachium utworzyły się dwa stronnictwa: patrycjat popierał Ernesta, mieszczanie zaś Stefana; każdy z nich miał też pod kontrolą jedną z dwóch monachijskich fortec, w efekcie czego rzeczywista kontrola nad miastem przechodziła z rąk do rąk. W 1414 Ernest zawarł sojusz z trzema innymi książętami z rodu Wittelsbachów, który był skierowany przeciwko synowi i następcy Stefana, Ludwikowi VII Brodatemu. W 1421 wybuchła wojna domowa (w 1422 Ernest pokonał Ludwika pod Alling). Po wymarciu w 1425 linii Wittelsbachów panujących w Bawarii-Straubing, Ernest i Wilhelm zgłosili pretensje do objęcia tego księstwa; w 1427 zajęli Straubing, a w 1429 – na mocy układu z Pressburga – została usankcjonowana ich władza na dużej części tego terytorium (w tym Ratyzbonie).

2 lipca jest 183. (w latach przestępnych 184.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 182 dni. Jest to środkowy dzień roku zwyczajnego. O godzinie 12.00 tego dnia mija połowa roku. Słońce w tym dniu znajduje się w zodiakalnym gwiazdozbiorze Raka.

Stefan III (ur. ok. 1337, zm. we wrześniu 1413) – książę Bawarii-Landshut od 1375 r. do 1392 r. (wspólnie z braćmi), a od 1392 r. samodzielny książę Bawarii-Ingolstadt z dynastii Wittelsbachów.

W 1430 Ernest otrzymał zadanie od króla niemieckiego Zygmunta Luksemburskiego wyprawy na Litwę z koroną dla wielkiego księcia litewskiego Witolda, jednak wobec sprzeciwu Polski misji swojej nie wypełnił.

Ze względów dynastycznych w 1435 r. rozkazał utopić w Dunaju Agnes Bernauer, morganatyczną małżonkę swego jedynego syna i następcy Albrechta.

Rodzina

26 stycznia 1395 Ernest ożenił się z Elżbietą, córką Barnaby Viscontiego z Mediolanu (zmarła w 1432). Z tego związku urodziło się kilka córek oraz syn – Albrecht III Bawarski, który był jego następcą (nosił tytuł księcia bawarskiego w Monachium). Oprócz tego znany jest nieformalny związek Ernesta z Anną Kräzl (którą wydał za jednego ze swoich urzędników), z którego pochodziło trzech nieślubnych synów.

Wittelsbachowie - jedna z najstarszych dynastii niemieckich. Jej przedstawiciele panowali w krajach niemieckich: Bawarii, Palatynacie Reńskim oraz przejściowo w Brandenburgii. Trzykrotnie zdobywali tron władców Niemiec, jednak nie zdołali go utrzymać w swej rodzinie. Zasiadali także przejściowo na tronach kilku państw europejskich: Szwecji, Danii, Węgier, Czech, Holandii, Grecji. Współcześnie, od 1919 roku uznawani przez jakobitów za prawowitych królów Anglii, Szkocji i Irlandii.

Albrecht III Dobrotliwy, niem. Albrecht III. der Gütige (ur. 27 marca 1401 r. w Monachium, zm. 29 lutego 1460 r. tamże) – książę Bawarii-Monachium od 1438 r. z dynastii Wittelsbachów.

Bibliografia

Fridolin Solleder: Ernst, Herzog von Bayern-München. W: Neue Deutsche Biographie. T. 4. Berlin: Duncker & Humblot, 1959, s. 607–608. [dostęp 2010-02-02]. (niem.)