Ernesto Guevara de la Serna, znany powszechnie jako Ernesto Che Guevara, posługujący się pseudonimem Fernando Sacamuelas (ur. 14 czerwca 1928 w Rosario, zm. 9 października 1967 w La Higuera) – rewolucjonista i pisarz argentyński, jedna z głównych postaci rewolucji kubańskiej.

Biografia

Rodzina Ernesto Guevary

Jego rodzicami byli Celia de la Serna i Ernesto Guevara Lynch. Z powodu astmy nie chodził do szkoły do 9 roku życia. W marcu 1937 roku na polecenie władz oświatowych Alta Gracia został wysłany do drugiej klasy w San Martin. W trzeciej klasie uzyskiwał wysokie oceny z czytania, pisania, nauk moralnych, historii, geografii i geometrii, a niskie z rysunku, sportu, muzyki i tańca. Jego zachowanie przez 2 semestry było dobre, natomiast w trzecim nieodpowiednie. Jego wychowawczynią była Elba Rossi de Oviedo Zaleya. W marcu 1942 roku rozpoczął naukę w szkole średniej bachillerato a latem 1943 roku razem z rodziną przeniósł się do Cordoby. W 1945 roku rozpoczął naukę filozofii. Po ukończeniu osiemnastego roku życia tuż przed końcem roku szkolnego podjął pracę zarobkową w laboratorium Dirección provincial de Vialidad. Pracę porzucił, gdy dowiedział się o wylewie swojej babci Any Isabel, przy której spędził ostatnie 17 dni jej życia.

Po śmierci babci złożył podanie o przyjęcie na wydział medycyny w Buenos Aires. Podczas studiów pracował m.in w Clínica Pisani. Podczas pierwszego roku studiów wezwano go przed komisję wojskową i uznano za niezdolnego do służby z powodu "ograniczonej wydolności fizycznej". Pod koniec trzeciego roku studiów wybrał się na wycieczkę motocyklową na motocyklu Norton 500 w głąb Argentyny. Na skutek wyprawy zaczął pisać dzienniki oraz podróżować. Po kilku dniach pobytu w Cordobie wyruszył na biwak na północ od miasta, skąd pojechał do leprozorium Jose Puente na obrzeżach San Francisco del Chañar, gdzie zajmował się badaniami nad trędowatymi. W trakcie rewolucji na Kubie był jednym z przywódców wojskowych, który stosował taktykę: Nie brać jeńców. W 1965 walczył w Kongu.

Założył pierwszy kubański obóz pracy dla wrogów i dysydentów. Zachwalał "skuteczną nienawiść, która czyni z człowieka efektywną, działającą szybko, selektywnie i bezwzględnie maszynę do zabijania". W trakcie kryzysu kubańskiego w wywiadzie dla amerykańskich mediów Guevara zadeklarował, że byłby gotów sprowokować światowy konflikt nuklearny dla zniszczenia kapitalizmu.

Niejednokrotnie oddziały dowodzone przez Che wypuszczały pojmanych żołnierzy i oficerów. Tłumacząc to w ten sposób- my, rewolucjoniści, jesteśmy ludźmi moralnie uczciwymi, nie będziemy się znęcać nad bezbronnym przeciwnikiem. Z militarnego punktu widzenia był to gigantyczny błąd który doprowadził do rozbicia oddziałów w Boliwii i śmierci Che Guevary, żołnierze najczęściej informowali przełożonych o położeniu partyzanckich oddziałów.

Od 1966 organizował oddziały partyzanckie w Boliwii, gdzie został wzięty do niewoli i zastrzelony przez pijanego boliwijskiego sierżanta, Mario Terána.

czytaj dalej: [2], [3]