|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Dnia 18 kwietnia 2011 r. w Dublinie, Irlandia, odbędą się warsztaty pt. "Różnorodność w wyszukiwaniu dokumentów".
W przypadku niejednoznacznego zapytania użytkownika, praktycznym podejściem ze strony systemu wyszukiwania informacji jest zwrócenie zróżnic... W dniach 16 - 18 kwietnia 2012 r. w Dublinie, Irlandia, odbędzie się wydarzenie pt. "Irlandzka międzynarodowa konferencja nt. edukacji".
Konferencja jest międzynarodowym wydarzeniem poświęconym teoretycznym i praktycznym postępom w edukacji. Ma na celu promowanie d... 18 konferencja robocza na temat inżynierii odwrotnej odbędzie się w dniach od 17 do 20 października 2011 roku w irlandzkiej miejscowości Lero.
Inżynieria odwrotna to proces odkrywania zasad technologicznych urządzenia, przedmiotu lub systemu na drodze analizy jego b... W dniach 6 - 10 sierpnia 2012 r. w Dublinie, Irlandia, odbędzie się ósma międzynarodowa konferencja nt. klimatu miejskiego.
Zmiany klimatu mogą wywołać znaczące i trwałe zmiany w statystycznym rozkładzie schematów pogodowych w okresach obejmujących od dziesiątek po mili... W dniach 30 czerwca - 1 lipca 2011 r. w Limerick, Irlandia, odbędzie się Druga Europejska Konferencja Stowarzyszenia Pielęgniarstwa Transkulturowego.
Transkulturowa opieka zdrowotna i socjalna staje się zagadnieniem o szczególnym znaczeniu i obszarem ogromnego zainteresowania w kontekście sku...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Ernst ÖpikCzy wiesz że...? Kometa – małe ciało niebieskie poruszające się w układzie planetarnym, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej. Ciepło tej gwiazdy powoduje, że wokół komety powstaje koma, czyli gazowa otoczka. W przestrzeń kosmiczną jądro komety wyrzuca materię, tworzącą dwa warkocze kometarne – gazowy i pyłowy, skierowane pod różnymi kątami do kierunku ruchu komety. Gazowy warkocz komety jest zawsze zwrócony w kierunku przeciwnym do gwiazdy, co spowodowane jest oddziaływaniem wiatru słonecznego, który "wieje" zawsze od gwiazdy. Pyłowy warkocz składa się z drobin zbyt masywnych, by wiatr słoneczny mógł znacząco zmienić kierunek ich ruchu. Planetoida (planeta + gr. eídos postać), asteroida (gr. asteroeidés – gwiaździsty), planetka (ang. minor planet) – ciało niebieskie o małych rozmiarach - od kilku metrów do czasem ponad 1000 km, obiegające gwiazdę centralną (w Układzie Słonecznym - Słońce), posiadające stałą powierzchnię skalną lub lodową, bardzo często – przede wszystkim w przypadku asteroid mniejszych i mało masywnych – o nieregularnym kształcie, często noszącym znamiona kolizji z innymi podobnymi obiektami. Obłok Oorta (znany też pod nazwą Obłoku Öpika-Oorta) – hipotetyczny sferyczny obłok składający się z lodu, pyłu, gazów i planetoid obiegających Słońce w odległości od 300 do 100 000 j.a. Rozciąga się on do około jednej czwartej odległości do Proxima Centauri i około tysiąckrotnie dalej niż Pas Kuipera i dysk rozproszony – gdzie krążą znane obiekty transneptunowe. Zewnętrzne granice Obłoku Oorta wyznaczają granicę grawitacyjnej dominacji Układu Słonecznego. 
Ernst Julius Öpik (1893-1985)
Ernst Julius Öpik (ur. 23 października 1893 w Kundzie, Estonia, zm. 10 września 1985 w Bangor, Irlandia Północna) – estoński astronom. W 1932 zaproponował istnienie odległego okołosłonecznego obłoku materii, z którego miałyby pochodzić komety (tzw. Obłok Öpika-Oorta). Irlandia (irl. Éire [ˈeːɾʲə]; ang. Ireland) – państwo w Europie Zachodniej, od 1973 państwo członkowskie Wspólnoty Europejskiej. Zajmuje większość terytorium wyspy o tej samej nazwie.
Obserwatorium Harvarda (Harvard College Observatory) – obserwatorium astronomiczne Uniwersytetu Harvarda (Harvard University w Cambridge) w USA. Wraz z Obserwatorium Smithsonian Astrophysical od 1973 roku tworzy Centrum Astronomiczne Harvard-Smithsonian. Skrócona biografiaÖpik ukończył gimnazjum w Tallinnie a później wyższe studia na Carskim Uniwersytecie w Moskwie. W 1916, po 4 latach spędzonych w Obserwatorium Moskiewskim, mianowano go dyrektorem Wydziału Astronomicznego w Taszkencie (Uzbekistan). W roku 1921 podjął pracę w obserwatorium astronomicznym w Tartu (Estonia), którą kontynuował aż do roku 1944, i którą przerwał jedynie dla badań w Harvard College Observatory w latach 1930-1934. Biały karzeł jest to niewielki (rzędu rozmiarów Ziemi) obiekt astronomiczny emitujący m.in. promieniowanie widzialne. Powstaje po ustaniu reakcji jądrowych w mało lub średnio masywnej gwieździe. Mało masywne gwiazdy (od 0,08 do 0,4 masy Słońca), nie osiągają w trakcie swojej ewolucji warunków wystarczających do zapłonu helu w reakcjach syntezy termojądrowej i powstają z nich białe karły helowe. Średnio masywne gwiazdy (od 0,4 do 1,4 masy Słońca) spalają hel dając białe karły węglowe, lub węglowo-tlenowe.
Mars – czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego. Nazwa planety pochodzi od imienia rzymskiego boga wojny – Marsa. Zawdzięcza ją swej barwie, która przy obserwacji wydaje się być rdzawo-czerwona i kojarzyła się starożytnym z pożogą wojenną. Postrzegany odcień wynika stąd, że powierzchnia planety jest pokryta tlenkami żelaza. Mars posiada dwa niewielkie księżyce o nieregularnych kształtach – Fobosa i Deimosa. Prawdopodobnie są to dwie planetoidy przechwycone przez pole grawitacyjne planety. Przypuszcza się, że mogło na niej kiedyś powstać życie, jednak obecnie nie ma na to solidnych dowodów. Jako były ochotnik Armii Białej i zdecydowany przeciwnik komunizmu musiał uciekać w bydlęcym wagonie przed nadciągającymi do Estonii wojskami ZSRR do Hamburga, skąd w 1948 udał się do Irlandii. Tam rozpoczął trwającą aż do roku 1981 pracę w Armagh Observatory (Armagh), w którym przez pewien czas pełnił także funkcję dyrektora. W latach 1950-1981 redagował Irish Astronomical Journal. Öpik piastował pozycję wizytującego profesora na Uniwersytecie Maryland (College Park) od 1956, nie przerywając jednak innych obowiązków. Estonia (est. Eesti, Republika Estońska – Eesti Vabariik) – państwo w Europie Północnej, nad Morzem Bałtyckim, powstałe po I wojnie światowej. Członek Unii Europejskiej i NATO. Graniczy z Łotwą od południa i z Rosją od wschodu oraz z Finlandią przez Zatokę Fińską.
Epoka lodowa, rzadziej lodowcowa epoka - historyczny termin na określenie okresu zlodowaceń w Europie odpowiadający z grubsza plejstocenowi, zaproponowany w 1837 przez niemieckiego botanika K. Schimpera jako alternatywa terminu dyluwium. Później stosowana także poza Europą. Obecnie termin ten nie jest używany w nauce w pierwotnym znaczeniu (jako synonim plejstocenu lub jednostka stratygraficzna), natomiast częściowo przetrwał w nazwach epizodów ochłodzeń holocenu, np. mała epoka lodowa. Używa się go też często w pracach popularnonaukowych (np. Andel) i w niektórych naukowych (zwłaszcza ogólnych podręcznikach anglojęzycznych pod angielską nazwą ice age) na określenie glacjałów plejstocenu. Czasami także w znacznie szerszym aspekcie dla każdego okresu, gdy istniały rozległe lądolody (np. Ziemia-śnieżka). Wnuk Ernsta Öpika, Lambit Öpik, jest brytyjskim politykiem. Praca naukowaÖpik był bez wątpienia jednym z najwybitniejszych astronomów swojego pokolenia, znanym ze swoich szerokich zainteresowań, obejmujących, prócz astronomii, także inne nauki fizyczne. Kilka z jego najważniejszych dokonań to Ogromny jest wkład Öpika w badania drobnych obiektów Układu Słonecznego. Jego statystyczna analiza przecinających orbitę Ziemi asteroid i komet była fundamentalna dla zrozumienia ruchu tych ciał niebieskich i ich wpływu na Ziemię. Obliczona przez niego gęstość kraterów uderzeniowych Marsa została widowiskowo potwierdzona przez marsjańskie misje planetarne. Uzbekistan (uzb. O‘zbekiston, Republika Uzbekistanu - O‘zbekiston Respublikasi) – państwo położone w Azji Środkowej, członek Wspólnoty Niepodległych Państw.
Układ Słoneczny – , pięć planet karłowatych i miliardy małych ciał Układu Słonecznego, do których zalicza się planetoidy, obiekty pasa Kuipera, komety, meteoroidy i pył okołoplanetarny. Nagrody i wyróżnieniaErnst Öpik otrzymał za swoje osiągnięcia w 1975 Złoty Medal Królewskiego Towarzystwa Astronomicznego oraz w 1976 Bruce Medal. Także asteroida 2099 Öpik została nazwana jego imieniem. Linki zewnętrzne
Czy wiesz że...? beta 2099 Öpik – planetoida z grupy przecinających orbitę Marsa okrążająca Słońce w ciągu 3 lat i 181 dni w średniej odległości 2,3 j.a. Została odkryta 8 listopada 1977 roku w Obserwatorium Palomar przez Eleanor Helin. Nazwa planetoidy pochodzi od Ernsta Öpika (1893-1985), estońskiego astronoma. Przed nadaniem nazwy planetoida nosiła oznaczenie tymczasowe (2099) 1977 VB.
Złoty Medal Catherine Wolfe Bruce to przyznawane corocznie jednej osobie przez Towarzystwo Astronomiczne Pacyfiku (ASP) odznaczenie za całokształt pracy naukowej, która wniosła wybitny wkład w rozwój astronomii.
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, Związek Radziecki, skrót ZSRR (ros. Советский Союз, Союз Советских Социалистических Республик, СССР, trb. Sowietskij Sojuz, Sojuz Sowietskich Socyalisticzeskich Riespublik, SSSR trl. Sovetskij Soûz, Soûz Sovetskih Socialističeskih Respublik, SSSR) – historyczne państwo socjalistyczne w Europie północnej i wschodniej oraz Azji północnej i środkowej.
Irlandia Północna – prowincja, jedna z części składowych Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Jej stolicą jest Belfast.
Olbrzym - krótkotrwałe stadium ewolucji gwiazdy mającej średnią masę. Moc promieniowania takiego olbrzyma jest kilkaset razy większa od mocy promieniowania Słońca (nasza gwiazda za około 5 mld lat stanie się olbrzymem i jego średnica wzrośnie ponad stukrotnie, a moc promieniowania tysiąckrotnie).
Krater uderzeniowy – owalne zagłębienie (lub zniekształcenie) na powierzchni Ziemi lub innego ciała niebieskiego spowodowane upadkiem meteorytu. Na Ziemi do tej pory odkryto około 160 dużych kraterów. Najstarszy z nich to Vredefort w Afryce południowej o średnicy 180 km, a liczący sobie około 2,5 miliarda lat. Największy (prawdopodobny) znaleziony na Ziemi krater leży pod lądolodem Antarktydy, na Ziemi Wilkesa, mierzy ponad 500 km średnicy i ma 250 milionów lat. Planetoida, która wybiła ten krater miała przypuszczalnie 40 km średnicy i spowodowała zarówno "wielkie wymieranie" z przełomu permu i triasu, jak i przyczyniła się do rozpadu superkontynentu Gondwany. Innym przypuszczalnym kraterem o podobnej średnicy jest krater Śiwa u zachodnich wybrzeży Indii, związany z wymieraniem kredowym. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
