|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Działania zmierzające do przywrócenia funkcji przyrodniczych prowadzone są w dolinie rzeki Biała Tarnowska (woj. małopolskie). Planowane jest odnowienie populacji łososia i innych zwierząt oraz przywrócenie lasów łęgowych w zasięgu wód powodziowych. Proje...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
EsznunnaCzy wiesz że...? Amoryci (sum. MAR.TU, akad. Amurru) - lud semicki, pokrewny Kananejczykom, który na przełomie III i II tysiąclecia pne opanował większość Mezopotamii i rozległe obszary Syrii. Spowodowali oni upadek sumero-akadyjskiego państwa III dynastii z Ur, tworząc na jego gruzach szereg zwalczających się państewek z których ostatecznie zwycięzcą okazał się być Babilon Hammurabiego. Amoryci przejęli kulturę sumero-akadyjska i stworzyli podstawy państw babilońskiego i asyryjskiego. Irak, Republika Iraku (arab. العراق, Al-Irak; جمهورية العراق, Dżumhurijjat al-Irak) – państwo arabskie na Bliskim Wschodzie, leżące nad Zatoką Perską. Ibal-pi-El II (1 połowa XVIII w. p.n.e.) – król Esznunny, współczesny Hammurabiemu z Babilonu, twórca krótkotrwałej potęgi Esznunny, wymieniony w słynnym liście pochodzącym z archiwum w Mari: Esznunna – starożytne miasto-państwo w Mezopotamii; obecnie stanowisko archeologiczne Tall Asmar w Iraku, niedaleko Bagdadu, nad rzeką Dijalą. Iliszu-ilia – król Esznunny, panował pod koniec XXI w. p.n.e. Wykorzystując zamieszanie spowodowane rozpadem monarchii III dynastii z Ur przejął on w 2027 r. p.n.e. władzę w Esznunnie i ogłosił się jej królem przyjmując tytuł "króla potężnego, króla kraju Warum, sługi boga Tiszpaka"
III dynastia z Ur – mezopotamska dynastia założona przez Ur-Nammu z Ur, panowała nad zjednoczonym Sumerem i Akadem w latach 2113-2005 pne. (chronologia średnia). HistoriaOd końca III tys. p.n.e. Esznunna stanowiła największe miasto i zarazem stolicę całego regionu (zwanego wówczas Warum). W XXI w. p.n.e. wchodziła w skład imperium III dynastii z Ur. Wraz z jego upadkiem odzyskała niezależność - w 2027 r. p.n.e. (chronologia średnia) niejaki Iliszu-ilia objął tu tron i przyjął tytuł "króla potężnego, króla kraju Warum, sługi boga Tiszpaka". Do pozycji hegemona doszła Esznunna ok. roku 1860 p.n.e., za sprawą założyciela nowej amoryckiej dynastii - Ibal-pi-Ela I, któremu przejściowo udało się stworzyć rozległe państwo, obejmujące dużą część północnej i środkowej Mezopotamii. W latach panowania Hammurabiego (1792-1750 r. p.n.e.) była jednym z głównych ośrodków rywalizujących z Babilonem o władzę nad Mezopotamią. Zwycięsko wyszedł z tej walki Hammurabi, któremu udało się pokonać armię Esznunny i w 38 roku swego panowania (1757 r. p.n.e.) zdobyć i zburzyć to miasto. Ibal-pi-El I (połowa XIX w. p.n.e.) – król Esznunny, założyciel (ok. 1860 r. p.n.e.) nowej amoryckiej dynastii, któremu przejściowo, dzięki pomocy ludów Turukku, udało się stworzyć rozległe państwo, obejmujące dużą część północnej i środkowej Mezopotamii. Granice tego państwa sięgały na zachodzie Eufratu ( na wysokości Rapiqum), a na północy rejonu rzeki Habur oraz miasta Aszur nad Tygrysem.
Hammurabi (1792-1750 p.n.e. - chronologia średnia) - – szósty, najsłynniejszy król z I dynastii z Babilonu, syn i następca Sin-muballita, twórca potęgi państwa starobabilońskiego, autor Kodeksu Praw. Prace wykopaliskoweW czasie wykopalisk amerykańskiej ekspedycji w latach 1930 - 1936 odkryto w ruinach świątyni figurki wotywne. W Esznunnie zlokalizowano ruiny pałacu namiestnika z III dynastii z Ur, ruiny innych świątyń, domy mieszkalne. Bardziej znani władcyPrzypisy
BibliografiaNaram-Sin, Naramsin (akad. Narām-Sîn, tłum. "ukochany przez boga Sina") – władca Esznunny nad rzeką Dijalą, syn Ipqi-Adada III. W 2 poł. XIX w. pne. podbił miasto Aszur, usunął jego władcę Puzur-Aszura II i osadził na tronie Aszur marionetkowego władcę Eriszuma II. Imię Naram-Sina widnieje na Asyryjskiej Liście Królów jakby był on rdzennym władcą asyryjskim.
Tiszpak – w mitologii mezopotamskiej bóg wojny, pierwotnie tożsamy z huryckim bogiem burzy Teszubem. W okresie akadyjskim lub w początkach okresu starobabilońskiego zastąpił Ninazu w roli lokalnego boga miasta Esznunna (ob. Tell Asmar). Miasto to, położone na północnym wschodzie Babilonii, znajdowało się na południowym skraju obszaru zamieszkanego przez ludność hurycką. Tiszpak był bogiem wojowniczym, co można wywnioskować z jego epitetu "Pan Wojsk". Starożytny opis tego boga przedstawia go niosącego łuk, strzały i maczugę. Świętym zwierzęciem boga Tiszpaka był wąż-smok.
Czy wiesz że...? beta Dijala (arabski نهر ديالى, perski دیاله, język kurdyjski Sirwan/سيروان) – rzeka w Iraku i Iranie. Jej długość wynosi 231 km, a powierzchnia dorzecza – 30.000 km². Jej źródło znajduje się w górach Zagros, w pobliżu miasta Sanandadż. Przez większość biegu przepływa prowincją Dijala, która od niej wzięła swą nazwę. Uchodzi do Tygrysu na południe od Bagdadu. Jest wykorzystywana w celach irygacyjnych. Płynie przez tereny zamieszkane w większości przez Kurdów.
Mezopotamia (gr.: Μεσοποταμία Mesopotamia – Międzyrzecze, nazwa przejęta z języka perskiego Miyanrudan i aramejskiego Beth-Nahrain) to starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu. Na obszarze tym w starożytności rozwijał się szereg kultur, państw i imperiów, których twórcami były różne ludy (Sumerowie, Akadyjczycy, Asyryjczycy, Amoryci, Huryci, Kasyci, Chaldejczycy), kontynuujące jednak wspólne dziedzictwo kulturowe. Powszechnie uważa się, że właśnie na terenach Mezopotamii narodziła się pierwsza cywilizacja. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |