Eugeniusz Knapik (ur. 9 lipca 1951 w Rudzie Śląskiej) – polski kompozytor i pianista, profesor sztuki, nauczyciel akademicki.

W latach 1970-1977 studiował kompozycję u H.M. Góreckiego oraz fortepian u Cz. Stańczyka w Państwowa Wyższa Szkoła Muzyczna w Katowicach, gdzie od 1976 pracuje na Wydziale Kompozycji, Teorii i Dyrygentury, od 1983 jako adiunkt. W 2000 otrzymał tytuł profesora sztuk muzycznych. W latach 2002–2008 zajmował stanowisko rektora na macierzystej uczelni. W 1976 otrzymał stypendium rządu francuskiego na studia kompozytorskie u Oliviera Messiaena w Paryżu.

Knapik działa jako koncertujący pianista w Polsce i za granicą, koncentruje się na repertuarze XX wieku. Koncertował m.in. na festiwalach z cyklu Warszawska Jesień. Nagrywa muzykę współczesną dla Polskich Nagrań i Wifonu (m.in. jedno z nielicznych kompletnych nagrań cyklu Vingt regards sur l'enfant-Jésus Oliviera Messiaena). Utwory Knapika znajdują się w repertuarze wybitnych muzyków polski — J. Serafina, K.A. Kulki, J. Marchwińskiego oraz Polskiej Orkiestry Kameralnej pod dyrekcją J. Maksymiuka.

Należy do Związku Kompozytorów Polskich, był członkiem zarządu głównego, a od 1999 do 2003 wiceprezesem tej organizacji.

Nagrody i wyróżnienia

Knapik uzyskał szereg nagród jako kompozytor i pianista: 1976 — X Festiwal Pianistyki Polskiej w Słupsku oraz Konkurs Młodych Kompozytorów ZKP (II nagroda), 1977 Międzynarodowy Konkurs Muzyki Kameralnej w Wiedniu (III nagroda), 1979 Konkurs Kompozytorski Festiwalu „Młodzi Muzycy Młodemu Miastu” w Stalowej Woli (I nagroda). Utwory Knapika znalazły się dwukrotnie na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu: 1978 — wyróżnienie i 1984 — I miejsce za Kwartet smyczkowy.

Bibliografia