Eugeniusz Mossakowski - Polski Serwis Naukowy

Eugeniusz Mossakowski - (ur. 1 czerwca 1885 w Łodzi, zm. 13 maja 1958 w Warszawie) - polski śpiewak operowy, baryton.

Teatr Wielki — Opera Narodowa w Warszawie – budynek zlokalizowany przy placu Teatralnym w Warszawie, będący siedzibą Opery Narodowej. W Salach Redutowych mieści się Muzeum Teatralne oraz dwie spośród trzech scen Teatru Narodowego.

Emil Szymon Młynarski (ur. 18 lipca 1870 w Kibartach, zm. 5 kwietnia 1935 w Warszawie) – skrzypek, dyrygent, kompozytor, współzałożyciel i dyrektor Filharmonii Warszawskiej w latach 1901-1905.

Bardzo późno zaczął myśleć o artystycznej karierze. Mając trzydzieści lat podjął naukę śpiewu pod kierunkiem Wacława Brzezińskiego. Zadebiutował w 1921 w Teatrze Wielkim w Warszawie i odtąd związał się ze stołeczną sceną już na długie lata. Do historii przeszła jego rola w premierze Króla Rogera Karola Szymanowskiego pod dyrekcją artystyczną Emila Młynarskiego. W ostatnim okresie życia poświęcił się już wyłącznie pracy pedagogicznej.

Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.

Opera (wł. "dzieło") – sceniczne dzieło muzyczne wokalno-instrumentalne, w którym muzyka współdziała z akcją dramatyczną (libretto). Istotą tego gatunku muzycznego jest synteza sztuk, czyli połączenie słowa, muzyki, plastyki, ruchu, gestu oraz gry aktorskiej. Podobnie jak i balet, wywodzi się z włoskich, renesansowych maskarad karnawałowych, które przerodziły się w widowiska dramatyczne. Opera składa się najczęściej z 4 aktów, które podzielone są na sceny.

Ciekawostki

Przedwojenny dyrektor Teatru Wielkiego - Emil Młynarski - miał problem z zatrudnieniem Eugeniusza Mossakowskiego z uwagi na względy finansowe, mimo, że jego głos bardzo mu się podobał. Po przesłuchaniu Młynarski miał powiedzieć: "Bardzo mi się Pan podoba, ale nie mogę pana zatrudnić, nie mam pieniędzy." Mossakowski na to: "No tak, Pan ma tu wielu barytonów, oni mają wprawdzie bary, ale tonu to oni nie mają." Mossakowski został wtedy przyjęty, ale na niewielką gażę .

Niebywała siła głosu Eugeniusza Mossakowskiego była nieomal legendarna. Opowiadano, że niektórzy ze sławnych zagranicznych tenorów, jacy w tamtych czasach nierzadko odwiedzali Warszawę, woleli raczej unikać występów w Operze wspólnie z Mossakowskim w obawie, że głosy ich wypadną przy nim zbyt blado i nie wywrą pożądanego wrażenia.

Przypisy

Zawsze chciałam występować na scenie - Rozmowa z Aliną Bolechowską, Trubadur.pl

Źródła

Mistrzowie sceny operowej pod redakcją Józefa Kańskiego, PWM Edition 1998