Ewa Telega - Polski Serwis Naukowy

Ewa Telega po pierwszym mężu Isajewicz (ur. 31 marca 1962 r. w Kędzierzynie), polska aktorka teatralna, telewizyjna i filmowa. Absolwentka Szkoły Baletowej w Bytomiu oraz PWSFTviF w Łodzi (1985).

Do najciekawszych w jej filmowym dorobku należą role w Łóżku Wierszynina (1997) oraz – nagrodzona na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni – w Córach szczęścia (1999).

Od 1986 r. jest aktorką warszawskiego Teatru Dramatycznego. Na stołecznej scenie oraz w Teatrze Telewizji wystąpiła w licznych spektaklach, będących adaptacjami dzieł m.in. Czechowa, Gogola, Turgieniewa, czy Dostojewskiego, dzięki czemu jest dziś przez wielu uważana za jedną ze specjalistek od ról w reperturze opartym na XIX-wiecznej literaturze rosyjskiej.

Fala zbrodni – polski serial kryminalno-sensacyjny, emitowany w telewizji Polsat od 7 listopada 2003 do 7 lutego 2008, realizowany na licencji szwedzkiej firmy Jarowskij Enterprises AB (w Szwecji jego odpowiednik nosił tytuł Brottsvåg). Serial cechuje się dużą ilością akcji, brutalnością i często padającymi wulgaryzmami.
Bytom (niem. Beuthen in Oberschlesien skrót Beuthen O.S., czes. Bitom, łac. Bithomia, Bethania, śląs. Bytůń) – miasto na prawach powiatu położone w południowej Polsce, w województwie śląskim, na Wyżynie Śląskiej, w centrum konurbacji śląskiej.

Kariera teatralna

W latach 1984-1986 była aktorką łódzkiego Teatru imienia Stefana Jaracza. Od 1986 r. należy do zespołu Teatru Dramatycznego w Warszawie.

Szereg różnych typów kobiecych stworzyła w adaptacjach największych dzieł literatury rosyjskiej. W Teatrze Telewizji zagrała m.in. w Płatonowie i Wiśniowym sadzie (wg Antona Czechowa), Wiosennych wodach (wg Iwana Turginiewa), Polowaniu na kaczki (wg Aleksandra Wampiłowa), Płaszczu (wg Nikołaja Gogola), Dzieciach słońca (wg Maksima Gorkiego), czy Sonacie petersburskiej (wg Idioty Fiodora Dostojewskiego). Krytyka wysoko oceniła jej Annę Kareninę w Ostatnim dniu Anny Kareniny według powieści Lwa Tołstoja.

Rola epizodyczna jest drugoplanową rolą aktorską z co najmniej jednym zdaniem dialogu. W telewizji mianem tym określa się rolę, w której aktor wypowiada mniej niż 6 zdań. Aktorzy epizodyczni wymieniani są w napisach końcowych danej produkcji, w przeciwieństwie do statystów, którzy nie wypowiadają żadnych kwestii i ich nazwiska nie widnieją w napisach końcowych. Wyjątkiem jest pojawienie się w filmie znanego aktora lub innej znanej osobistości. Jej nazwisko odnotowywane jest w obsadzie, aby przydać filmowi splendoru.
Łódź – miasto wojewódzkie w środkowej Polsce, położone na Wzniesieniach Łódzkich, na dziale wodnym I rzędu Wisły i Odry. Przejściowa siedziba władz państwowych w 1945 roku. Siedziba władz województwa łódzkiego oraz powiatu łódzkiego wschodniego.

Na deskach Teatru Dramatycznego wystąpiła w m.in. Rewizorze (jako Chorodniczyni), Obłomoffie (jako Pszenicyna), czy Scenach z życia letników (jako Warwara Michajłowna) na podstawie Letników Gorkiego.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)