Eyal Berkovic (hebr. אייל ברקוביץ', ur. 2 kwietnia 1972 w Naharijja), były piłkarz izraelski grający na pozycji ofensywnego pomocnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 170 cm wzrostu, ważył 63 kg. Jest starszym bratem Nira Berkovica, zawodnika m.in. Maccabi Hajfa i Maccabi Tel Awiw.

Kariera klubowa

Berkovic urodził się w miejscowości Nahariya, położonej na północy Izraela. Karierę piłkarską rozpoczął w Hajfie, w tamtejszym klubie Maccabi Hajfa. W sezonie 1989/1990 zadebiutował w jego barwach w rozgrywkach pierwszej ligi izraelskiej, jednak w pierwszym swoim sezonie zaliczył tylko dwa spotkania. W sezonie 1990/1991 był już podstawowym zawodnikiem Maccabi i wywalczył z nim swój pierwszy w karierze tytuł mistrza kraju. Zdobył też wówczas Puchar Izraela. Krajowy puchar Eyal wygrywał jeszcze dwukrotnie w latach 1993 i 1995, a w sezonie 1993/1994 drugi raz został mistrzem Izraela. W Maccabi grał do końca sezonu 1995/1996 i w koszulce tego zespołu wystąpił w 128 ligowych spotkaniach, w których zdobył 25 goli.

W październiku 1996 roku Berkovic wyjechał z Izraela do Wielkiej Brytanii. Podpisał wówczas kontrakt z angielskim Southampton F.C.. W Premiership zadebiutował 13 października w zremisowanym 1:1 meczu z Coventry City. Najbardziej udane dla Eyala było spotkanie z Manchesterem United, wygrane przez "Świętych" 6:3. Zawodnik z Izraela zaliczył w nim dwa trafienia i dołożył trzy asysty. Ogółem w całym sezonie zdobył 4 gole w 28 rozegranych spotkaniach.

30 lipca 1997 roku Eyal odszedł z Southampton i za 1,7 miliona funtów trafił do stołecznego West Ham United. W drużynie "Młotów" po raz pierwszy wystąpił 9 sierpnia przeciwko Barnsley F.C. - mecz ten wygrał klub z Londynu 2:1. W sezonie 1997/1998 zdobył 7 goli dla WHU, a w kolejnym - 3. W 1999 roku pobił się na treningu z walijskim napastnikiem Johnem Hartsonem. Na kopnięcie w nogę Walijczyk odpowiedział ciosem w twarz Berkovica, za co został ukarany grzywną.

Jeszcze latem 1999 izraelski pomocnik odszedł z West Hamu. Za 5,5 miliona funtów został sprzedany do szkockiego Celtiku, prowadzonego wówczas przez menedżera Johna Barnesa. W Scottish Premier League swój pierwszy mecz rozegrał 1 sierpnia przeciwko Aberdeen F.C., wygrany przez "The Boys" 5:0. W swoim pierwszym sezonie spędzonym na Celtic Park był podstawowym zawodnikiem i strzelił 9 goli będąc trzecim najlepszym strzelcem klubu po Marku Viduce i Marku Burchillu. Został wicemistrzem Szkocji, jednak po odejściu Barnesa, a potem jego następcy Kennetha Dalglisha nie zdołał wywalczyć miejsca w składzie, a Martin O'Neill odsunął go od drużyny Celtiku.

W lutym 2001 Berkovic ostatecznie zmienił barwy klubowe i został zawodnikiem Blackburn Rovers, grającego wówczas w Division One. Do klubu z Ewood Park został wypożyczony na pół roku. 10 lutego wystąpił w przegranym 1:2 meczu z Nottingham Forest, który był jego pierwszym w koszulce Rovers. Do końca sezonu zdobył jednego gola i awansował z Blackburn do Premiership. Latem 2001 trafił jednak do innej drużyny z Division One, Manchesteru City. Kierownictwo "The Blues" zapłaciło za niego 1,5 miliona funtów, a izraelski piłkarz w nowej drużynie zadebiutował 1 sierpnia 2001. Występ przeciwko Watfordowi (3:0) uwieńczył golem. W 2002 roku awansował z City do Premiership i grał w niej przez półtora roku. Jesienią 2003 stracił miejsce w podstawowym składzie i po rozegraniu 4 spotkań podpisał kontrakt z Portsmouth F.C. (debiut: 10 stycznia w wygranym 4:2 meczu z Manchesterem City). W Portsmouth grał do lata 2005.

W 2005 roku Eyal wrócił do Izraela po 9 latach gry na Wyspach Brytyjskich. Trafił do Maccabi Tel Awiw, pomimo otrzymania oferty z Crystal Palace F.C.. W Maccabi rozegrał 25 meczów i zdobył 2 gole. 7 maja 2006 ogłosił zakończenie piłkarskiej kariery. Latem tamtego roku został zatrudniony na stanowisku menedżera Maccabi Netanya, jednak na tym stanowisku pracował tylko przez dwa miesiące.

Kariera reprezentacyjna

W reprezentacji Izraela Berkovic zadebiutował 12 lutego 1992 roku w przegranym 1:2 towarzyskim spotkaniu z reprezentacją Wspólnoty Niepodległych Państw. 3 marca zdobył swoją pierwszą bramkę w kadrze narodowej, a Izrael pokonał 2:1 w sparingu drużynę Cypru. Przez 12 lat był podstawowym zawodnikiem Izraela i rozegrał dla drużyny narodowej 82 mecze i strzelił 14 goli. Po raz ostatni dla izraelskiego zespołu wystąpił w kwietniu 2004 w meczu przeciwko Mołdawii (1:1).

Bibliografia