|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Wyniki nowych badań międzynarodowych wskazują, że osoby gotujące na otwartym ogniu i na brudnych piecach kuchennych są bardziej zagrożone zapadnięciem na choroby niż ludzie, którzy tak nie kucharzą. Odkrycia zaprezentowane w czasopiśmie The Lancet ujawnia... O różnych sposobach podejścia do czasu opowiadał prof. Philip Zimbardo podczas wizyty w Polsce. Jego żona, prof. Christina Maslach mówiła natomiast o problemie wypalenia zawodowego. Z polskimi słuchaczami naukowcy spotkali się m.in. na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu W... Maksymilian Sokołowski z I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Krośnie został zwycięzcą 54. Olimpiady Astronomicznej, rozstrzygniętej w niedzielę w Chorzowie.Jej laureaci będą m.in. reprezentować Polskę na międzynarodowej olimpiadzie, która latem po ... Wypalone, ręcznie wykonane formy gliniane odkryte w jaskini Klissoura na skraju Półwyspu Peloponeskiego przebadała Małgorzata Kot, doktorantka Międzyuczelnianego Programu Indywidualnych Studiów Doktoranckich Akademii "Artes Liberales", realizowanych na Uniwersyteci... Dzięki nowatorskim na gruncie polskim analizom słowiańskich naczyń ceramicznych z okresu plemiennego w VIII-X wieku z terenu Kotliny Chodelskiej, udało się ustalić ich pierwotne przeznaczenie. Analizy wykonano w Instytucie Chemii Ogólnej i Ekologiczne...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 FajansCzy wiesz że...? Ceramika – w rozumieniu tradycyjnym, tworzywa i wyroby otrzymywane w wyniku wypalenia odpowiednio uformowanej gliny. Nazwa tych wyrobów wywodzi się z greckiego określenia κεραμικος (keramikos), które pochodzi z kolei od słowa κεραμος (keramos – ziemia, glina). Tlenek ołowiu(II) (PbO, dawniej: tlenek ołowiawy, nazwa zwyczajowa: glejta) – nieorganiczny związek chemiczny, tlenek ołowiu na +II stopniu utlenienia. 
 
Fajans – rodzaj ceramiki, kruchy i silnie chłonący wodę (z powodu jego porowatości). Materiał ten otrzymuje się poprzez wypalenie mieszaniny rozdrobnionych: kaolinu, gliny, skaleni, kredy lub marmuru. Z fajansu wytwarza się głównie naczynia kuchenne, urządzenia sanitarne, płytki okładzinowe oraz przedmioty artystyczne, aby po wyprodukowaniu uczynić je nieprzepuszczalnymi dla cieczy, pokrywa się je szkliwem ceramicznym zawierającym tlenek ołowiu(II), tlenek wapnia, tlenek cynku i tlenek sodu. Mieszanina – układ dwóch lub więcej pierwiastków lub związków chemicznych zmieszanych ze sobą w dowolnym stosunku i wykazujących swoje indywidualne właściwości.
Glina – pod kątem genezy, jest to ilasta skała osadowa, powstała najczęściej w okresie czwartorzędu w wyniku nagromadzenia osadów morenowych (skały ilaste starsze niż czwartorzędowe nazywane są najczęściej iłami). Jest to zatem skała złożona z minerałów ilastych, kwarcu, skaleni, substancji koloidalnych, może zawierać okruchy innych skał oraz substancje organiczne (humus, korzenie, bituminy). Zobacz teżBibliografiaPorcelit - rodzaj białej do kremowej, szkliwionej, nieprześwitującej ceramiki wytwarzany podobnie jak porcelana, lecz z surowców (kaolin, skaleń, kwarc) o najczęściej gorszej jakości. Uformowane wyroby poddaje się wypalaniu w temp. ~1325°C w celu osiągnięcia zamierzonej nieprzesiąkliwości, wytrzymałości i twardości.
Kamionka – wyroby ceramiczne otrzymywane z glin z dodatkiem szamotu lub piasku kwarcowego, wypalane w temperaturze od + 1230 do + 1300 °C. Surowe wyroby przed wypalaniem pokrywa się solą kuchenną (NaCl) lub innymi sproszkowanymi minerałami. Dzięki temu w trakcie wypalania tworzy się na powierzchni wyrobu szklista polewa – glazura o różnych barwach.
Czy wiesz że...? beta Porcelana – rodzaj białej, przeświecającej ceramiki wysokiej jakości, wynaleziony w Chinach w VII w. Porcelana jest wytwarzana z mieszanki glinki kaolinowej ze skaleniem i kwarcem poprzez wypalanie uformowanych wyrobów w temperaturze od 920-980 °C (wyroby nieszkliwione, tzw. biskwit) aż do 1280-1460 °C (wyroby szkliwione). Charakteryzuje się niską nasiąkliwością, bardzo dobrymi właściwościami dielektrycznymi, dużą wytrzymałością mechaniczną, wysoką odpornością na działanie czynników chemicznych i nieprzepuszczalnością dla cieczy i gazów.
Skalenie – najpospolitsze minerały w skorupie ziemskiej. Skalenie są glinokrzemianami przestrzennymi potasu, sodu, wapnia, rzadziej baru. Zawierają izomorficzne domieszki litu, rubidu, cezu, strontu i żelaza.
Kaolin, glinka porcelanowa – skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, a także m.in. kwarc i mikę. Nazwa skały pochodzi od chińskiej góry Gaoling, skąd rzekomo pierwszy raz wydobyto kaolin.
Marmur (z gr. μάρμαρος marmaros) – skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, rzadziej dolomitów. Składa się głównie z krystalicznego kalcytu lub dolomitu (marmur dolomitowy). Niewielka część geologów definiuje jako marmur wyłącznie skały węglanowe przeobrażone w warunkach głębokiego metamorfizmu strefy kata (temperatury 500-700 st. C, wysokie ciśnienie), skały przeobrażone w strefach niższego metamorfizmu (epi i mezo) nazywając wapieniem krystalicznym. Przeważnie jednak terminu "wapień krystaliczny" używa się w przypadku skał metamorficznych jako synonimu marmuru dla każdej skały węglanowej poddanej metamorfizmowi.
Ciecz – stan skupienia materii – pośredni między ciałem stałym a gazem, w którym ciało fizyczne trudno zmienia objętość, a łatwo zmienia kształt. Wskutek tego ciecz przyjmuje kształt naczynia, w którym się znajduje, ale w przeciwieństwie do gazu nie rozszerza się, aby wypełnić je całe. Powierzchnia styku cieczy z gazem lub próżnią nazywa się powierzchnią swobodną cieczy.
Kazimierz Fajans (ur. 27 maja 1887 w Warszawie - zm. 18 maja 1975 w Ann Arbor, Michigan, USA), fizykochemik amerykański pochodzenia polskiego, współtwórca nauki o promieniotwórczości. Trzykrotny kandydat do Nagrody Nobla.
Maksymilian Fajans (ur. w 1825 w Sieradzu, zm. 28 lipca 1890 w Warszawie) – polski rysownik żydowskiego pochodzenia, specjalista w dziedzinie litografii i fotografii. Syn Hermana Fajansa. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
